กายนี้ไม่ใช่ของใคร เป็นเพียงกระแสปฏิจจสมุปบาท (โดยท่านพุทธทาส)

กระทู้นี้เขียนต่อจากกระทู้เมื่อวน ตอนแรกว่าจะไปเขียนต่อในกระทู้เดิม แต่เห็นว่ากระทู้มันเริ่มจะรกรุงรังด้วยบทลิเก ผมไม่ต้องการจะพูดว่ากระทู้มันสกปรกน้ำลายเต็มกระทู้ สรุปคือมาตั้งกระทู้ใหม่แต่เรื่องสืบ

จากข้อความในกระทู้ท่านจ้าวนครเมฆขาว ผมอ่านแล้วและไม่เข้าใจอย่างยิ่ง ตัวท่านจ้าวเองบอกว่าปฏิจจสมุปบาทข้ามชาติภพไม่มีในพระไตรปิฏกเป็นแค่อรรถกถาธิบายก็หลายครั้งอยู่ ตัวพุทธทาสเองปฏิเสธปฏิจจข้ามชาติภพ

ปล่อยวางเสียได้เป็นสุข

อ่านความเห็นบางท่านจากกระทู้ก่อนๆเกี่ยวกับอวิชชาแล้ว เกิดความสงสัยขึ้นมาว่า... หรือเราจะเข้าใจอวิชชาผิด? ก็เลยอยากจะแลกเปลี่ยนความเห็นหรือมุมมองที่มีต่ออวิชชา ว่าคืออะไร มีลักษณะยังไงบ้าง เพื่อให้เพื่

อธิบายเเบบนี้ เช่นเรามีชีวิตอยู่ในชาติปัจจุบัน ในเมื่อร่างกายแตกทำลายในภพชาตินี้ แล้วเราก็ไปเกิดในภพหน้า ซึ่งภพหน้าก็จะไม่ใช่ร่างกายของเราอีกรวมถึงความรับรู้ต่างๆ ซึ่งมันขาดการรับรู้จากภพนี้ไปโดยสิ้นเ

"นอบน้อมแด่ ​พุทธธรรมสงฆ์ ​อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ******** จากวงจรปฏิจจสมุปปบาท เป็นไปได้มั้ยที่จิตจะเหลืออวิชชาอย่างเดียว ถ้าเป็นไปได้ด้วยเหตุอะไรได้บ้างครับ

(ผมจะสนทนาตามสัญญาที่จำได้หมายรู้) ขันธ์ 5 กับ ปฏิจจสมุทปบาท  เสมือนเนื้อเดียวกันต่างเป็นปัจจัยสัมพันธ์กัน แต่ไม่ใช่อย่างเดียวกัน และการบัญญัติ บุคคล     ขันธ์ 5 ได้แก่