ในสมัยก่อนที่ไม่มี เบตาดีน เค้าใช้อะไรใส่แผลกัน

เราอยู่บ้านนอก มีรองเท้าใส่ (รองเท้าแตะ) ตอนเข้าไปเรียนมัธยม 1 ในตัวอำเภอ  ชุดที่ใส่อยู่บ้าน ใส่นอน ใส่ไปเลี้ยงควาย ใส่ไปทำนา ใส่ไปไหนต่อไหน นอกโรงเรียน คือ เสื้อยืดคอย้วย และกางเกงขาสั้นซึ่งมีทั้งหมดประมาณ 2 ชุด ถ้าไม่ขาดจนเกาะตัวไม่ได้ ก็ไม่ได้ตัวใหม่ (ตังใหม่คือตัวที่เขาให้)
555+ ที่เล่าให้ฟังไม่ได้รันทดนะ แต่เป็นอะไรที่ไม่ได้รู้สึกว่ามันทุกข์
    - เป็นแผลสดในป่า ใช้ยางจากเถาที่เรียกว่า เพชรฉลูกัน
    - เป็นแผลสดในบ้าน สารพัดจากตะกร้าหมากยาย เช่น ปูน พลู ยาฉุน เปลือกพะยอมแห้ง เอามาโขลก ๆ โปะ ๆ  ให้เลือดหยุด
    - ฝี หนอง ใช้หัวและใบ พืชที่เรียกว่า "กระดีด" เอามาตำ ๆ ป่น ๆ อาจจะผสมเกลือนิด ๆ โปะสักพอแห้งหมาด ๆ ก็แกะออก ทำซ้ำ ๆ หนองแห้งสนิท
    - ท้องเสีย ใช้เปลือกประดู่ต้มเอาน้ำดื่ม
    - เป็นไข้ ยาบำรุงอื่น ๆ ใช้สูตรยาหม้อ
      
เห็นคนในโลกปัจจุบัน ถ้าโดนภัยพิบัติใหญ่ ๆ  หาหมอหาอะไรไม่ได้ คงได้ตายกันมากมาย กว่าจะฟื้นเผ่าพันธุ์ได้คงใช้เวลาหลาย generation