ตีจนยับ ฆ่าแทบเกลี้ยง หรือสั่งประหารล้างมือง แล้วต้องมานั่งเขียนบันทึกวีรกรรมความกล้าหาญให้ฝ่ายที่แพ้อีกนี่ มันอารมณ์ ยกตัวเอง ( ผู้ชนะ ) ให้สูงขึ้นไปโดยยกกองซากศพของ (ผู้แพ้)ขึ้น ดั่งคำว่า ผู้ชนะคือผู้เขียนประวัติศาสตร์ ฆ่าเสือย่อมยิ่งใหญ่กว่าฆ่าแมว
ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านบางระจัน สงครามกรุงทรอย หรือ โจโฉ ประหาร กวนอู ฯ น่าจะเขียนยกเมฆ กันมาทั้งนั้น ใครจะมานั่งยกย่องศัตรูที่สู้กันแทบตาย
ยกตัวอย่างง่ายๆ แบบเห็นภาพ ไทย VS กัมพูชา ต่อให้วันหน้าเราถล่มเขมรย่อยยับ มันจะมีรึ มานั่งยกย่องความกล้าของทหารเขมรที่ตาย เอิ่ม
Impossible !
บันทึกประวัติศาสตร์สงครามที่ผู้ชนะ ยกย่องในความกล้าหาญของผู้แพ้นี่ น่าจะเรื่องแต่งล้วนๆปะครับ ?
ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านบางระจัน สงครามกรุงทรอย หรือ โจโฉ ประหาร กวนอู ฯ น่าจะเขียนยกเมฆ กันมาทั้งนั้น ใครจะมานั่งยกย่องศัตรูที่สู้กันแทบตาย
ยกตัวอย่างง่ายๆ แบบเห็นภาพ ไทย VS กัมพูชา ต่อให้วันหน้าเราถล่มเขมรย่อยยับ มันจะมีรึ มานั่งยกย่องความกล้าของทหารเขมรที่ตาย เอิ่ม
Impossible !