"แผลใจ" ของคนโดนทิ้งจะต้องใช้เวลา และต้องทำอย่างไรในการเยียวยาจิตใจให้เข้มแข็ง กับมาเหมือนเดิมได้ค่ะ

ขออนุญาตแบ่งปันประสบการณ์ของตัวผมนะครับ อาจเป็นเพียงประสบการณ์เล็กๆ เมื่อเทียบกับสิ่งที่คุณเจออยู่ แต่ก็หวังว่าอาจจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นมาบ้างครับ

ผมถูกบอกเลิก ๒ ครั้ง จากผู้หญิง ๒ คนครับ ด้วยเหตุผลเดียวกันครับคือ ระยะทางที่ห่างกัน ความเหงา และมีคนใหม่เดินเข้ามา หากถามว่าผมรู้สึกอย่างไร ผมก็คงบอกว่าเสียใจครับ แต่ไม่โกรธ ไม่แค้นเคือง หรือฟูมฟายใดๆ ครับ ยอมรับครับว่าตอนที่เกิดเรื่อง ปัญหามันช่างดูยิ่งใหญ่เหลือเกิน คิดกับตัวเองว่าเราจะก้าวผ่านมันไปได้อย่างไร แต่ผมก็เลือกที่จะไม่ยอมให้ตัวเองติดกับบ่วงอารมณ์อยู่นานครับ ผมจึงรีบฉุดตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ปัดแข้ง ปัดแขน ปัดขา แล้วเดินต่อไปข้างหน้าครับ

ผมนำความเสียใจที่เกิดขึ้นนั้นมาเป็นพลังขับเคลื่อนสร้างคุณค่าและความก้าวหน้าให้แก่ตัวเองครับ ผมเรียนจบในระดับที่สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ได้ทำงานในองค์กรและตำแหน่งที่พึงพอใจและสามารถเลี้ยงดู ม้า-ป๊าได้อย่างดี ตามความสามารถที่ทำได้ครับ

ความสำเร็จของผม ณ จุดที่ยืนอยู่นี้ นอกจากแรงสนับสนุนจากครอบครัวซึ่งเป็นปัจจัยใหญ่แล้ว ส่วนหนึ่งก็ต้องขอบคุณผู้หญิง ๒ คนที่บอกเลิกผมครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ คุณค่าของตัวเรา เราเองเป็นผู้กำหนดครับ อย่ายอมให้ใครมากำหนดคุณค่าของตัวเราครับ เมื่อคุณก้าวข้ามมันมา แล้วมองย้อนกลับไป คุณจะภูมิใจในตัวเองครับ