ยิ่งเข้าถึงแก่นพุทธศาสนา ยิ่งกล้าลบหลู่

ผมเป็นคนพุทธศาสนิกชนคนนึง ที่ไม่สามารถปล่อยให้ผู้อื่นบอกว่า
คนที่งมงายกราบบูชาเทวดา รูปปั้น ร่างทรง หลักกิโล พระกินสุกี้ ฯลฯ เหล่านี้เป็นพุทธศาสนา

ผมต้องการบอกทุกคนว่า ในทุกศาสนามีทั้ง
ผู้นับถือแท้ ผู้นับถือเทียม
ผู้เข้าถึงแก่น ผู้เข้าถึงแค่กระพี้
ผู้ปฏิบัติตาม ผู้แอบอ้างผลประโยชน์

ความงมงายของคนไทยที่เรียกตัวเองว่าเป็นคนพุทธ
ไม่ต่างจากศาสนาอื่นที่งมงายการเข่นฆ่าเพื่ออ้างศาสนา
ตั้งแต่อดีตโบราณจนถึงปัจจุบัน

โดยแท้จริงศาสนาไม่ได้สอนให้ทำสิ่งเหล่านั้น

ถ้าไม่เห็นแก่ต้องรักษาน้ำใจศรัทธาใคร
ถ้าไม่เห็นแก่เราจะต้องรักษากาย วาจา ใจ ให้อารมณ์เป็นผู้ปฏิบัติดีชอบ
ผมสามารถเหยียบเสากิโล กระทืบรูปปั้นเทวดา ตบกระโหลกร่างทรง กระทืบคนแต่งกายเลียนแบบสงฆ์ได้ทุกที่

ติดแค่ว่าพุทธศาสนาชิกชนที่ดีทำอย่างนั้นไม่ได้
ซึ่งนั่นก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ขาดการควบคุมการปฏิบัติของชาวพุทธในองค์รวม

ใครใคร่จะไหว้อะไรไหว้ ใครใคร่จะปั้นรูปอะไรใหญ่ยักษ์เพื่อทำพุทธพาณิชย์ทำ
โดยไม่มีใครเป็นตัวแทนหรือสัญลักษณ์ทางศาสนาออกมาเตือน
และบอกกับสังคมว่า
สิ่งนี้ไม่ใช่พุทธ
สิ่งนี้ไม่ถูกต้อง
สิ่งนี้ไม่ควรทำ
สิ่งนี้ไม่ควรนำมากล่าวอ้างว่าเป็นชาวพุทธ

แล้วก็ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป กลายเป็นชาวพุทธเป็นผู้งมงายในสังคม

แก่นพุทธศาสนากล่าวว่า สิ่งที่นำไปสู่ความเจริญคือการปฏิบัติของตัวเอง (มรรคมีองค์ 8)
แต่ไม่เคยบอกให้อ้อนวอนร้องขอจากสิ่งใด

ซึ่งการกระทำเพื่อนำไปสู่ความเจริญนั่นมันทำให้คนที่จิตใจอ่อนแอเค้าทำไม่ได้
เพราะการร้องขอโดยไม่ต้องทำอะไรเองเป็นสิ่งที่ง่ายกว่า
มันจึงเต็มไปด้วยชาวบ้านที่งมงายโดยมีศาสนาในบัตรประชาชนว่าชาวพุทธ

คนชอบพูดว่าทำอะไรแล้วสบายใจก็พอ
แต่แท้จริงพุทธศาสนาได้สอนการแก้ปัญหาทุกสรรพสิ่ง (อริยสัจ4)
และการทำจิตไปสู่ความสบายใจ (พรหมวิหาร4) ไว้อยู่แล้ว
แต่คนเหล่านั้นไม่สนใจ เพราะขอทานจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ง่ายกว่า

ผมขอเป็นตัวแทนพุทธศาสนานิกชน
ที่ขอบอกให้ทราบว่า คนที่ไหว้เทวดา ไหว้หมูหน้าหมา ไหว้ต้นไม้ ไหว้หลักกิโลฯ
ไม่ได้ทำในฐานะชาวพุทธศาสนิกชนครับ