เมื่อ 2-3วันก่อนได้อ่านกระทู้หนึ่งที่เกี่ยวกับความทรงจำแรกที่เราจำได้ตัวเองตอนกี่ขวบแล้วเป็นเรื่องอะไร
ก็อ่านผ่านๆไป แต่วันนี้ทั้งวันเป็นอะไรไม่รู้ ก็คิดถึงคนๆหนึ่งซึ่งบัดนี้ท่านก็ไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
ท่านนั้นคือคุณตาของเราเอง วันนี้วนเวียนคิดถึงตอนประมาณ 5 ขวบที่คุณตาปลุกตั้งแต่ตี 5
พาเดินออกกำลังกาย ส่วนในมือคุณตาก็มีไม้กลอฟ์อันนึง เพื่อไปซ้อมตีกลอฟ์ ผ่านเซ็นทรัลลาดพร้าว
ตอนนั้นยังไม่ได้สร้างแล้วพาเดินไปกินข้าวหมูแดงที่ตลาดสะพานสอง
คิดถึงตอนคุณตาพาไปล้างหัวตอนกลางคืน น้องสาวเราขี้ใส่หัวเรา
คิดถึงตอนไปโรงเรียนวันแรก คุณตาบอกอย่าวิ่งนะลูกเดี๋ยวหกล้ม แต่เราวิ่ง ปรากฏเราหกล้ม
คิดถึงตอนเย็นตอนลิกเรียน เราจะมาดักรอคุณตากลับจากทำงานทุกวัน ห้าโมงเย็นคุณตาจะกลับตรงเวลาเป๊ะ
คิดถึงตอนที่คุณตาพาเราไปงานวันเด็ก งานวันเกิดเพื่อนของตา เรานั่งหน้ารถกับตาไปกันสองคน
คิดถึงตอนเด็กอาบน้ำคุณตาอาบน้ำให้ คิดถึงตอนที่คุณตาบอกให้ชงน้ำร้อนให้หน่อยตาจะกินยา
คิดถึงตอนคุณตากินเบียร์กับโก๋แก่แล้วบอกว่าจะมีแรงขึ้นต้นมะละกอได้ ให้เรากินโก๋แก่แล้วไปปีนต้นมะละกอ
คิดถึงตอนที่คุณตาอยู่ห้องไอ ซี ยู เราจำได้ว่ายืนมองทำไมคุณตาผอมจัง
คุณตาเสียตอนเราอายุ 7 ขวบ แต่ทำไมเราจำได้แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับคุณตาได้เยอะจัง
ไม่มีเหตุการณ์ที่เราจำได้กับพ่อหรือแม่หรือใครเลย มันเป็นเหตุการณ์ที่จำได้แล้วมีความสุ๊ขความสุข
ดีใจที่มันไม่ลืมหายไป ถ้าคุณตายังอยู่อยากบอกคุณตาว่า......รักคุณตามากที่สุดในโลกเลย
มีใครเคยเป็นเหมือนกันไหมคะ ที่เป็นแบบนี้ จู่ก็คิดถึง คิดถึงแล้วมีความสุข แฮ่ะๆร้องไห้ด้วย
มีแต่คิดถึง...มีแต่คิดถึง
ก็อ่านผ่านๆไป แต่วันนี้ทั้งวันเป็นอะไรไม่รู้ ก็คิดถึงคนๆหนึ่งซึ่งบัดนี้ท่านก็ไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
ท่านนั้นคือคุณตาของเราเอง วันนี้วนเวียนคิดถึงตอนประมาณ 5 ขวบที่คุณตาปลุกตั้งแต่ตี 5
พาเดินออกกำลังกาย ส่วนในมือคุณตาก็มีไม้กลอฟ์อันนึง เพื่อไปซ้อมตีกลอฟ์ ผ่านเซ็นทรัลลาดพร้าว
ตอนนั้นยังไม่ได้สร้างแล้วพาเดินไปกินข้าวหมูแดงที่ตลาดสะพานสอง
คิดถึงตอนคุณตาพาไปล้างหัวตอนกลางคืน น้องสาวเราขี้ใส่หัวเรา
คิดถึงตอนไปโรงเรียนวันแรก คุณตาบอกอย่าวิ่งนะลูกเดี๋ยวหกล้ม แต่เราวิ่ง ปรากฏเราหกล้ม
คิดถึงตอนเย็นตอนลิกเรียน เราจะมาดักรอคุณตากลับจากทำงานทุกวัน ห้าโมงเย็นคุณตาจะกลับตรงเวลาเป๊ะ
คิดถึงตอนที่คุณตาพาเราไปงานวันเด็ก งานวันเกิดเพื่อนของตา เรานั่งหน้ารถกับตาไปกันสองคน
คิดถึงตอนเด็กอาบน้ำคุณตาอาบน้ำให้ คิดถึงตอนที่คุณตาบอกให้ชงน้ำร้อนให้หน่อยตาจะกินยา
คิดถึงตอนคุณตากินเบียร์กับโก๋แก่แล้วบอกว่าจะมีแรงขึ้นต้นมะละกอได้ ให้เรากินโก๋แก่แล้วไปปีนต้นมะละกอ
คิดถึงตอนที่คุณตาอยู่ห้องไอ ซี ยู เราจำได้ว่ายืนมองทำไมคุณตาผอมจัง
คุณตาเสียตอนเราอายุ 7 ขวบ แต่ทำไมเราจำได้แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับคุณตาได้เยอะจัง
ไม่มีเหตุการณ์ที่เราจำได้กับพ่อหรือแม่หรือใครเลย มันเป็นเหตุการณ์ที่จำได้แล้วมีความสุ๊ขความสุข
ดีใจที่มันไม่ลืมหายไป ถ้าคุณตายังอยู่อยากบอกคุณตาว่า......รักคุณตามากที่สุดในโลกเลย
มีใครเคยเป็นเหมือนกันไหมคะ ที่เป็นแบบนี้ จู่ก็คิดถึง คิดถึงแล้วมีความสุข แฮ่ะๆร้องไห้ด้วย