สามเดือนเต็มๆ เธอทำผมจนไม่เป็นอันทำอะไรเลยเธอทำผม ทำอะไร...?
ก็ทำให้ผมอกหักน่ะสิ ไอ้เราน่ะริหลงรักจนหัวปักหัวปำจนแทบบ้า
เพราะเฝ้ามองเธอมาตั้งปีกว่า เวลานานขนาดนั้นกับการเฝ้ามองหญิงสาวคนหนึ่ง
ผมถือว่านานมาก มากจริงๆ เพราะในอดีต อย่างเก่งสองอาทิตย์
ลองถ้าได้มองใครแล้วสำเร็จทุกคนครับ ไม่ใช่สำเร็จแบบไปทำอะไรมิดีมิร้ายนะ
ก็แค่ได้พบกับเธอคนใดคนหนึ่งแล้วได้เป็นแฟนกัน
1
ปัง ปัง....เสียงปืนดังขึ้น ผมรีบวิ่งกลับไปที่อพาร์ทเม้นท์ ถามเพื่อนที่ร้านซักรีด
"เกิดอะไรขึ้น" ผมหน้าตาตื่นยังไม่หายจากตกใจจากเสียงปืน
“มีคนยิงกันสิพี่ ถามได้ แก่ขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีก”ต๊ะทำหน้าทะเล้นกลับมา
กานมองออกไปเห็นคนยืนออกันเต็มเฉลียงไป แสดงว่าต้องมีคนตายนอนอยู่ตรงนั้น
ระหว่างที่ยืนอยู่หน้าร้านต๊ะ
ที่ด้านล่างที่ที่จอดรถ มีหญิงสาวรูปร่างสูงสมส่วนผิวคล้ำเข้ม หน้าตาสวยแบบบ้านๆ
เธอคนนั้นนั่นเองที่กานแอบชอบมาปีกว่า
ตึก..ตึก เสียงอะไรก็ไม่รู้ดังขึ้นใกล้ตัวกาน...
กานหันไปมองตามเสียงที่ดูเหมือนเสียงรองเท้าแตะกระทบพื้น
อ๋อเธอคนนั้นนั่นเอง มายืนอยู่ข้างผม สงสัยเธอแอบชอบผม
คงตกใจจากเสียงปืนที่ดังก่อนหน้านั้นเลยกระโดดขึ้นมาหวังให้ผมเป็นเพื่อนกันความกลัวคนตายมาหลอก
เพราะห้องนอนของเธออยู่ชั้นสองริมสุดของตึกถ้าเธอออกมายืนริมระเบียงเห็นจุดคนตายใกล้นิดเดียว
กานหันไปมองใบหน้าเธอ มีหยดน้ำเกาะเต็มไปหมด
“ร้องไห้เหรอ”กานจ้องมองเธออย่างอยากรู้
“เปล่า มันร้อน”แขนของเธอชี้ไปที่จุดคนตาย ไม่รู้ชี้ไปทำไม
แล้วเธอก็เล่นบีบีต่อไปสงสัยคงบีบีหาเพื่อนให้มานอนเป็นเพื่อนเพราะคนตายตายใกล้เธอมาก
เช้าวันต่อมา หลังจากกานกินข้าวแกงเฮียตี้เสร็จก็ไปนั่งคุยเล่นกับไอ้แมนลูกน้องเฮียที่ท้ายร้าน
นั่งอยู่จนจะขึ้นห้องอยู่แล้ว แต่สายตาเหลือบไปเห็นสาวคนหนึ่งคุ้นๆเดินออกมาจากหน้าอพาร์ทเม้นท์
เธอนั่นเอง เธอเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ วันนี้เธอใส่ชุดเดียวกับเมื่อคืน
กางเกงยีนส์ขาสั้นเข้ากับสมัยเสื้อยืดสีดำตัวเดียวซ้ำกับคืนเกิดเหตุ
จนเธอเดินมาใกล้จะถึงตัวกานแค่ไม่กี่นิ้ว เลยหันไปมองเพราะหลงไหลในรูปร่างเธอมานานแล้วยักคิ้วหลิ่วตาให้
ใจอยากจะออกปากทักก็เขินเพราะตัวเองแก่กว่าเธอมาก
พอเธอเดินผ่านไปถึงนึกขึ้นได้ว่าน่าจะใจกล้าบอกสวัสดีตอนเช้า ถ้ากล้าทำเรื่องอาจไม่ลงเอยแบบที่ผมเจ็บ
ชิมลาง แนวอกหักรักคุด ช่วยวิจารณ์ด้วย
ก็ทำให้ผมอกหักน่ะสิ ไอ้เราน่ะริหลงรักจนหัวปักหัวปำจนแทบบ้า
เพราะเฝ้ามองเธอมาตั้งปีกว่า เวลานานขนาดนั้นกับการเฝ้ามองหญิงสาวคนหนึ่ง
ผมถือว่านานมาก มากจริงๆ เพราะในอดีต อย่างเก่งสองอาทิตย์
ลองถ้าได้มองใครแล้วสำเร็จทุกคนครับ ไม่ใช่สำเร็จแบบไปทำอะไรมิดีมิร้ายนะ
ก็แค่ได้พบกับเธอคนใดคนหนึ่งแล้วได้เป็นแฟนกัน
1
ปัง ปัง....เสียงปืนดังขึ้น ผมรีบวิ่งกลับไปที่อพาร์ทเม้นท์ ถามเพื่อนที่ร้านซักรีด
"เกิดอะไรขึ้น" ผมหน้าตาตื่นยังไม่หายจากตกใจจากเสียงปืน
“มีคนยิงกันสิพี่ ถามได้ แก่ขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีก”ต๊ะทำหน้าทะเล้นกลับมา
กานมองออกไปเห็นคนยืนออกันเต็มเฉลียงไป แสดงว่าต้องมีคนตายนอนอยู่ตรงนั้น
ระหว่างที่ยืนอยู่หน้าร้านต๊ะ
ที่ด้านล่างที่ที่จอดรถ มีหญิงสาวรูปร่างสูงสมส่วนผิวคล้ำเข้ม หน้าตาสวยแบบบ้านๆ
เธอคนนั้นนั่นเองที่กานแอบชอบมาปีกว่า
ตึก..ตึก เสียงอะไรก็ไม่รู้ดังขึ้นใกล้ตัวกาน...
กานหันไปมองตามเสียงที่ดูเหมือนเสียงรองเท้าแตะกระทบพื้น
อ๋อเธอคนนั้นนั่นเอง มายืนอยู่ข้างผม สงสัยเธอแอบชอบผม
คงตกใจจากเสียงปืนที่ดังก่อนหน้านั้นเลยกระโดดขึ้นมาหวังให้ผมเป็นเพื่อนกันความกลัวคนตายมาหลอก
เพราะห้องนอนของเธออยู่ชั้นสองริมสุดของตึกถ้าเธอออกมายืนริมระเบียงเห็นจุดคนตายใกล้นิดเดียว
กานหันไปมองใบหน้าเธอ มีหยดน้ำเกาะเต็มไปหมด
“ร้องไห้เหรอ”กานจ้องมองเธออย่างอยากรู้
“เปล่า มันร้อน”แขนของเธอชี้ไปที่จุดคนตาย ไม่รู้ชี้ไปทำไม
แล้วเธอก็เล่นบีบีต่อไปสงสัยคงบีบีหาเพื่อนให้มานอนเป็นเพื่อนเพราะคนตายตายใกล้เธอมาก
เช้าวันต่อมา หลังจากกานกินข้าวแกงเฮียตี้เสร็จก็ไปนั่งคุยเล่นกับไอ้แมนลูกน้องเฮียที่ท้ายร้าน
นั่งอยู่จนจะขึ้นห้องอยู่แล้ว แต่สายตาเหลือบไปเห็นสาวคนหนึ่งคุ้นๆเดินออกมาจากหน้าอพาร์ทเม้นท์
เธอนั่นเอง เธอเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ วันนี้เธอใส่ชุดเดียวกับเมื่อคืน
กางเกงยีนส์ขาสั้นเข้ากับสมัยเสื้อยืดสีดำตัวเดียวซ้ำกับคืนเกิดเหตุ
จนเธอเดินมาใกล้จะถึงตัวกานแค่ไม่กี่นิ้ว เลยหันไปมองเพราะหลงไหลในรูปร่างเธอมานานแล้วยักคิ้วหลิ่วตาให้
ใจอยากจะออกปากทักก็เขินเพราะตัวเองแก่กว่าเธอมาก
พอเธอเดินผ่านไปถึงนึกขึ้นได้ว่าน่าจะใจกล้าบอกสวัสดีตอนเช้า ถ้ากล้าทำเรื่องอาจไม่ลงเอยแบบที่ผมเจ็บ