พ่อผมหย่ากับแม่ตั้งแต่ตอนผมอายุได้ประมาณ 11-12 ขวบ
หลังจากนั้นตั้งแต่ช่วง ม.ต้น จนถึงเรียนจบ ป.ตรี แม่เป็นคนส่งเสียเลี้ยงดูผมมาตลอด
พ่อติดต่อมาบ้างนาน ๆ ครั้ง , แทบไม่ได้เจอหน้ากันเลย เจอหน้ากันครั้งสุดท้ายตอนเรียน ป.ตรี
หลังจากเรียนจบก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
จนเมื่อเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง , แม่บังเอิญไปเจอพ่อที่ตลาดและพ่อก็ขอเบอร์ติดต่อผม
ตอนแรกแม่ไม่อยากให้ก็เลี่ยง ๆ เดินหนีไปไม่พูดด้วย เพราะแม่มีความหลังที่ไม่ดีนักกับพ่อ
แม่เคยเล่าให้ฟังว่าพ่อเป็นคนเจ้าชู้,ไม่ทำงานทำการ,ฝากงานให้ก็ไม่ทำ,ดื้อและจมไม่ลง
หลังจากพ่อหย่ากับแม่ไปก็ไปมีครอบครัวใหม่ มีเมียลูกติดสองคน
แถมแม่ยังต้องจ่ายเงินอีก 8 หมื่นเพื่อเป็นค่าหย่า ไม่งั้นพ่อจะไม่ให้เอาผมไปเลี้ยง
พ่อบอกกับแม่ว่าถ้าไม่จ่ายก็จะเอาผมไปเป็นเด็กอู่ซ่อมรถ ให้มันอยู่ตามมีตามเกิดไป จะไม่ส่งเรียน
ผมรู้จากปากแม่ฝ่ายเดียวแค่นั้น
เมื่อแม่ไม่ให้เบอร์ผมกับพ่อ , พ่อก็ตามตื๊อไม่เลิกทำกระทั่งมาดักที่หน้าบ้าน จนแม่ทนไม่ไหวเพราะแม่บอกว่าอยากฆ่าพ่อทิ้ง
แม่โกรธเกลียดพ่อมาก ๆ เลยโทร.มาบอกผมว่าจะให้เบอร์ผมและไปคุยกันเองกับพ่อ
ผมก็เลยโทร.ติดต่อกับพ่อตั้งแต่นั้นมา , พ่อบอกว่าพ่อเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้พ่อศึกษาธรรมะอยู่
และอยากให้แม่ให้อภัยกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง (แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะแม่มีแฟนใหม่แล้ว)
ผมก็บอกพ่อไปว่าคงยาก , พ่อก็บอกให้ผมเป็นคนเอาหนังสือธรรมะ,ซีดีต่าง ๆ ส่งให้แม่ดู,อ่าน
หวังว่าแม่จะใจอ่อนยอมให้อภัยสิ่งที่พ่อทำไว้ในอดีต
ผมติดต่อกับพ่อมาเกือบสามปี , จนกระทั่งปีหลัง ๆ พ่อเริ่มป่วย
ผมกลับบ้านเมื่อปีก่อนก็ได้กลับไปเยี่ยมพ่อ ซึ่งพ่อพักอาศัยอยู่กับอา (น้องสาวพ่อ)
โดยพ่อกั้นห้องต่อออกมาจากบริเวณบ้านของอาผม
แต่มีปัญหาคือครอบครัวของอารวมถึงตัวอาไม่ชอบพ่อผมเลย
ส่วนใหญ่เวลาเจ็บป่วยไม่สบาย พ่อต้องดูแลตัวเอง ห้องของพ่อเก่าซอมซ่อ
พ่ออาศัยเงินผู้สูงอายุของรัฐในการประทังชีวิต ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อไม่มีเงินเก็บสักบาทเดียว
พ่อมีมอเตอร์ไซด์เก่า ๆ อยู่ 1 คันเป็นสมบัติชิ้นที่ใหญ่ที่สุดแค่นั้น
ตอนนี้พ่อเอ่ยปากว่าอยากมาอยู่กับผม , แต่ในขณะเดียวกันผมก็ต้องเลี้ยงดูแม่ซึ่งเริ่มเจ็บป่วยเหมือนกัน
ผมต้องส่งเงินให้แม่ทุก ๆ เดือนเหลือให้ตัวเองใช้เดือนละไม่ถึงหมื่น (ตัวผมยังไม่ได้แต่งงานและไม่มีแฟน)
และหลาย ๆ ครั้งก็ต้องไปเฝ้าไข้ พยาบาลแม่ตามแต่กำลังที่ผมจะทำได้
ผมควรจะทำยังไงดีครับ?
ผมตัวคนเดียวดูแลทั้งสองคนไม่ไหวจริง ๆ
ถ้าให้ผมเลือกผมก็ต้องเลือกแม่ซึ่งมีพระคุณกับผมมากกว่าพ่อ
ส่วนพ่อนั้นผมก็ให้เงินเป็นครั้ง ๆ ไปตามที่ผมพอจะให้ไหว ครั้งละ 5,000 บ้าง 2,000 บ้าง
ในช่วงปีหลัง ๆ ผมก็ให้พ่อไปหมื่นกว่าบาท ผมทราบดีว่าเงินมันไม่ได้มากมายอะไร
แต่ผมมีกำลังให้ได้เท่านี้จริง ๆ ตัวผมเองก็ยังไม่มีเงินเก็บมากมาย ยังไม่รู้ว่าแก่ตัวไปจะเป็นยังไงบ้าง
พ่อทิ้งครอบครัวไป 25 ปี , มาวันนี้พ่ออยากจะกลับมาอยู่ด้วย
หลังจากนั้นตั้งแต่ช่วง ม.ต้น จนถึงเรียนจบ ป.ตรี แม่เป็นคนส่งเสียเลี้ยงดูผมมาตลอด
พ่อติดต่อมาบ้างนาน ๆ ครั้ง , แทบไม่ได้เจอหน้ากันเลย เจอหน้ากันครั้งสุดท้ายตอนเรียน ป.ตรี
หลังจากเรียนจบก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
จนเมื่อเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง , แม่บังเอิญไปเจอพ่อที่ตลาดและพ่อก็ขอเบอร์ติดต่อผม
ตอนแรกแม่ไม่อยากให้ก็เลี่ยง ๆ เดินหนีไปไม่พูดด้วย เพราะแม่มีความหลังที่ไม่ดีนักกับพ่อ
แม่เคยเล่าให้ฟังว่าพ่อเป็นคนเจ้าชู้,ไม่ทำงานทำการ,ฝากงานให้ก็ไม่ทำ,ดื้อและจมไม่ลง
หลังจากพ่อหย่ากับแม่ไปก็ไปมีครอบครัวใหม่ มีเมียลูกติดสองคน
แถมแม่ยังต้องจ่ายเงินอีก 8 หมื่นเพื่อเป็นค่าหย่า ไม่งั้นพ่อจะไม่ให้เอาผมไปเลี้ยง
พ่อบอกกับแม่ว่าถ้าไม่จ่ายก็จะเอาผมไปเป็นเด็กอู่ซ่อมรถ ให้มันอยู่ตามมีตามเกิดไป จะไม่ส่งเรียน
ผมรู้จากปากแม่ฝ่ายเดียวแค่นั้น
เมื่อแม่ไม่ให้เบอร์ผมกับพ่อ , พ่อก็ตามตื๊อไม่เลิกทำกระทั่งมาดักที่หน้าบ้าน จนแม่ทนไม่ไหวเพราะแม่บอกว่าอยากฆ่าพ่อทิ้ง
แม่โกรธเกลียดพ่อมาก ๆ เลยโทร.มาบอกผมว่าจะให้เบอร์ผมและไปคุยกันเองกับพ่อ
ผมก็เลยโทร.ติดต่อกับพ่อตั้งแต่นั้นมา , พ่อบอกว่าพ่อเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้พ่อศึกษาธรรมะอยู่
และอยากให้แม่ให้อภัยกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง (แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะแม่มีแฟนใหม่แล้ว)
ผมก็บอกพ่อไปว่าคงยาก , พ่อก็บอกให้ผมเป็นคนเอาหนังสือธรรมะ,ซีดีต่าง ๆ ส่งให้แม่ดู,อ่าน
หวังว่าแม่จะใจอ่อนยอมให้อภัยสิ่งที่พ่อทำไว้ในอดีต
ผมติดต่อกับพ่อมาเกือบสามปี , จนกระทั่งปีหลัง ๆ พ่อเริ่มป่วย
ผมกลับบ้านเมื่อปีก่อนก็ได้กลับไปเยี่ยมพ่อ ซึ่งพ่อพักอาศัยอยู่กับอา (น้องสาวพ่อ)
โดยพ่อกั้นห้องต่อออกมาจากบริเวณบ้านของอาผม
แต่มีปัญหาคือครอบครัวของอารวมถึงตัวอาไม่ชอบพ่อผมเลย
ส่วนใหญ่เวลาเจ็บป่วยไม่สบาย พ่อต้องดูแลตัวเอง ห้องของพ่อเก่าซอมซ่อ
พ่ออาศัยเงินผู้สูงอายุของรัฐในการประทังชีวิต ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อไม่มีเงินเก็บสักบาทเดียว
พ่อมีมอเตอร์ไซด์เก่า ๆ อยู่ 1 คันเป็นสมบัติชิ้นที่ใหญ่ที่สุดแค่นั้น
ตอนนี้พ่อเอ่ยปากว่าอยากมาอยู่กับผม , แต่ในขณะเดียวกันผมก็ต้องเลี้ยงดูแม่ซึ่งเริ่มเจ็บป่วยเหมือนกัน
ผมต้องส่งเงินให้แม่ทุก ๆ เดือนเหลือให้ตัวเองใช้เดือนละไม่ถึงหมื่น (ตัวผมยังไม่ได้แต่งงานและไม่มีแฟน)
และหลาย ๆ ครั้งก็ต้องไปเฝ้าไข้ พยาบาลแม่ตามแต่กำลังที่ผมจะทำได้
ผมควรจะทำยังไงดีครับ?
ผมตัวคนเดียวดูแลทั้งสองคนไม่ไหวจริง ๆ
ถ้าให้ผมเลือกผมก็ต้องเลือกแม่ซึ่งมีพระคุณกับผมมากกว่าพ่อ
ส่วนพ่อนั้นผมก็ให้เงินเป็นครั้ง ๆ ไปตามที่ผมพอจะให้ไหว ครั้งละ 5,000 บ้าง 2,000 บ้าง
ในช่วงปีหลัง ๆ ผมก็ให้พ่อไปหมื่นกว่าบาท ผมทราบดีว่าเงินมันไม่ได้มากมายอะไร
แต่ผมมีกำลังให้ได้เท่านี้จริง ๆ ตัวผมเองก็ยังไม่มีเงินเก็บมากมาย ยังไม่รู้ว่าแก่ตัวไปจะเป็นยังไงบ้าง