ดิฉันเป็นสิ่งสกปรก บ้าไปแล้ว (หรือป่าว)

ความทุกข์เกิดขึ้น เพราะคิดว่าจะต้องไม่มีความทุกข์ไงครับ
ความทุกข์เกิดขึ้นเพราะคิดว่า ตัวเองดีไม่พอไงครับ

ความทุกข์เกิดขึ้นเพราะ ชอบอยู่คนเดียว  
ไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับใคร เพราะคิดว่า ความทุกข์จะมากขึ้น
การจมอยู่กับตัวเอง ไม่มีสังคม ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน เพราะ คิดว่า คนเหล่านั้นจะสร้างปัญหาให้เรา
คุณเป็นคนที่อ่อนแอมากๆ  เพราะว่า ถ้าคุณคิดว่าอยู่คนเดียวแล้วจะไม่มีปัญหาจากคนอื่นเข้ามา
แต่คุณอยู่คนเดียวแล้ว ทำไมคุณจึงไม่มีความสุขล่ะครับ ในเมื่อไม่มีใครมายุ่งกับคุณ คุณก็น่าจะมีความสุขซิครับ
คุณเข้าใจผิดแล้ว ความคิดของคุณมันหลอกลวงคุณ  ไม่มีใครทำอะไรให้คุณทุกข์ได้หรอก นอกจากตัวคุณเอง

จิตใจคนมันคล้ายกับน้ำ  มันไหลเวียนได้
เช่น เลือดในร่างกายเรา มันจะต้องไหลเวียน ร่างกายจึงจะทำงานได้
หรือ น้ำ ในบ่อ ที่ไม่มีการไหลเวียน มันก็จะเน่า
แต่น้ำในลำธาร หรือ แม่น้ำ มันไหลเวียนไปเรื่อยๆ มันจึงดูมีชีวิต ไม่จมอยู่กับที่ แล้วสุดท้ายก็เน่าเหม็น

การอยู่กับสังคม อยู่กับเพื่อน อยู่กับคนที่เรารัก
แน่นอนมันมีการทะเลาะ มีการขัดใจเรา และทำให้เรากังวล หรือ มีเรื่องยุ่งยากใจ
แต่การอยู่ร่วมกับคนอื่น ทำให้เรามีโอกาสเห็น ความเห็นอกเห็นใจ เห็นการช่วยเหลือ และเห็นจิตใจของคนอื่นได้
การอยู่กับตัวเอง ทำให้จิตใจแคบ จิตใจมีกำแพงที่สูงใหญ่ขวางกั้นไว้ ไม่ให้ใครเข้ามา
แล้วเมื่อมีปัญหา ก็ไม่มีใครเข้าไปช่วย หรือ ปลอบโยนให้ได้
เพราะ คิดด้านเดียวว่า เขาจะเข้ามาทำให้เราทุกข์ใจมากขึ้น    นี่คือ จิตใจของคนที่อ่อนแอมาก

ผมยังไม่ได้บอกวิธีแก้ไข  เพราะไม่รู้ว่า คุณจะยอมรับหรือไม่ว่า คุณอ่อนแอมาก ที่ปิดตัวเองแบบนั้น
ถ้าคุณไม่ยอมรับ ผมก็ช่วยมากกว่านี้ไม่ได้ครับ
ถ้าต้องการการช่วยเหลือต่อไป ก็หลังไมค์มาก็ได้ครับ