ขอบคุณนะครับ เพื่อน ^^

ไม่รู้เป็นไง...  เวลาเห็นใคร(เสมือนว่า) กำลังเดือดร้อน  ก็อดไม่ค่อยได้ ต้องไปเจ๋อ ไปวุ่นวายกะเค้าซะเรื่อย
ช่วยได้มั่ง ไม่ได้มั่ง แต่ก็อยากช่วย ทั้งๆที่บางครั้ง เจตนาก็ถูกตีความไปเรื่อยเปื่อย  จนบางครั้งก็เลยเถิดไปโน่นนน(รอบไอ่โอมเนี่ยหนักสุด)
แต่ก็พูดยาก อาจจะเกิดจากนิสัยของเราเองด้วย
หลายๆครั้งก็หงุดหงิด  และบ่อยครั้งที่โมโหขาด... แต่ก็นะ พยายามเข้าใจ

หลังๆนี่เริ่มโดนบ่อย จนไม่ค่อยเข้าไปดูปัญหาของใครๆละ  ไม่อยากมานั่งเพลียทีหลัง

แต่วันนี้ก็มีเรื่องชื่นใจจากคุณไปรษณีย์มาถึงตอนบ่ายๆ เป็นกล่องพัสดุ ที่สู้อุตส่าห์เดินทางไกลมาจากกาญจนบุรี
พอเปิดดูก็เป็นสุขใจ...  ไม่ใช่ว่าสุขเพราะได้ของราคา 510 มาฟรีๆ

แต่เป็นเพราะลายมือไก่เชี่ยที่เขียนไว้หลังปกหน้าต่างหาก..........


จัดแจงใส่ในชั้นหนังสือในตำแหน่งโปรดปราน รอจังหวะดีๆ จะหอบหิ้วไปละเลียดทีละบรรทัดริมแคว
เพราะเปิดอ่านไปสองสามหน้าละ ใจมันเต้นตึ่กตั่กชอบกล...


เอาละ... แบบนี้ จะโดนเข้าใจว่าอะไรอีกซักร้อยรอบก็ไม่เป็นไร มีเรื่องดีๆซักเรื่อง มันก็ทดแทนกันได้ละเน๊าะ

อ้อ..ไม่ได้จะชวนให้ใครต้องช่วยอะไรใครนะ อยากทำอะไรก็ทำกันไปตามปกติเถิด......

แค่อยากจะขอบคุณในความเป็น"เพื่อน" ที่ใครคนหนึ่งจับยัดใส่กล่องติดแสตมป์มาจนถึงมือเราจนได้...
ขอบคุณนะครับเพื่อน "มิ้ว ณ ชมวิว" ขอบคุณมากๆ


ปล.อยากแกะสติกเกอร์รูปหัวใจที่ปกนี้จริงๆ พับผ่าเถอะโรบิ้น