เมื่อปีที่แล้ว ผมตั้งกระทู้ เกี่ยวกับปัญหาของผมและแฟนผม
ที่ แฟน ผม เข้ามา ทำงานในกรุงเทพแล้ว ใช้ร่างกายและหน้าตาหากิน
กับบรรดา นักธุรกิจ นักการเมือง ต่างๆ
ตัวผมก็คิดว่าเข้าใจเค้าที่ ฐานะทางบ้านเค้าจน มาก เลยต้องเลี้ยงดูครอบครัว
ส่วนตัวผม ผมทนทำความเข้าใจได้ และคิดว่าซักวัน เค้าจะพอ...
แต่แล้วปัญหา ใหญ่ๆก็ตามมาเรื่อยๆ กลายเป็นโกหก ซ้ำๆ แบบเดิมๆ ตลอด 1 ปีที่ผ่านมาที่คบกัน
โกหก ไปทำงาน ต่างประเทศ แต่ ผมมารู้ที่หลังว่า เค้าไปกับผู้ชาย ที่เค้ากิ๊กด้วย ผมถามเค้าบอก เค้าอยากช๊ิอปปิ้ง......
หลายเรื่องราวต่างๆมากมาย ผ่านเข้ามาที่ตัวผม บางครั้งผม กลายเป็นคนอ่อนแอมากๆ น้ำตาไหล แบบบอกไม่ถูก กลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว
รู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่า เลย ที่ไม่ได้เกิดมาร่ำรวยเงินทอง ความเอาใจใส่ของผม กลับกลายเป็นอะไรที่มองไม่เห็น และ สัมผัสไม่ได้
แต่ความอดทนผม ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา คือ... เมื่อเค้ามีเงิน เค้าก็ต้องการ อย่างอื่นคือ อำนาจ .... คุยมั่วไปหมด ทั้งมีเงินและไม่มีเงิน
จนเมื่อต้นปี ผมทนไม่ไหว ฟิวขาดมาก เรื่องเดิมๆ คือเค้าโกหกผม เพื่อไปกับคนอื่น... พอผมจับได้ ผมตัดสินใจรวบรวมความกล้าบอกเลิก... เค้าก็บอกว่า เค้าไม่ได้คิดอะไรกับคนๆนั้นเค้าไปเพื่อจะไปบอกคนๆนั้นว่าตัวเค้ามีแฟนแล้ว.... แต่ผมไปบอกเลิกเค้าก่อน เลยทำให้เค้าคิดจะลองคบกับคนๆดู
ผมแย่งโทรศัทพเค้า เกิดการมีปากเสียงกันขึ้น เทอพูดกับผมว่า " ยังไม่ชินหรอ
รู้ใช่มั้ยว่ากรูสวย หน้าตาดี ใครๆก็อยากจะมาอยุ่กับกรู อยากมานอนกับกรู ควรจะ เจี๋ยมตัว ว่ามีคนอยากเป็นผมทั้งนั้นที่ตื่นมาแล้วเจอเทอ..." มันจิ๊ดมากครับ เจ็บไปทั้งตัว ทั้งหัวใจ เหมือนความหวังมันพังทลายลงมา
แล้ว....ก็จบลงที่ผม ต่อยเข้าไปไม่ยั้งที่ใบหน้าเทอ ..... เทอร้องไห้ ผมร้องไห้ บอกตรงๆจังหวะนั้นผม กลัวมาก กลัวอย่างเดียว
คือ กลัวว่า เค้าจะไม่รักผม ..... ผมตั้งสติได้ จึงไปเ้ค้าไป โรงพยาบาล.... เค้าบอกให้พยาบาลถ่ายรุปไว้แล้วบอกจะแจ้งความกับผม
ผมบอกได้ ครับ ผมเป็นคนทำเอง ..... เค้าขอจะนอนโรงพยาบาล
แต่ผมรู้ว่าเค้าไม่มีเงินมัดจำ ค่าห้อง 20000 ผมเลยบอกว่า กลับไปนอนคอนโดกันนะ ไม่มีไรแล้ว เด่วผมพาไปแจ้งความให้สบายใจนะ อย่าไปไหนเลย มันดึกแล้วก็อันตราย ไม่มีเพื่อนที่ไหนในกรุงเทพ มีแค่ผม....
เช้าวันรุ่งขึ้นผมบอกที่บ้านผม(ผู้ใหญ่) มาช่วยพาไป โรงพยาบาล ตรวจให้ละเอียดอีกรอบ เพราะผมเป็นห่วง แต่ปัญหาดูจะใหญ่โต ตรงที่ว่าผมอยากให้ เค้าสบายใจ ตรงที่ว่า ผมจะรับผิดชอบ ....
ที่้บ้านผมก็ เห็นใจฝ่ายหญิง พร้อมจะชดใช้ ค่าโทรศัทพและค่ารักษาเต็มที่....
ขอกำลังใจหน่อยครับ โดนทิ้งแต่ รู้สึกเหมือนยังตัดใจไม่ได้ เลย .... T.T
ที่ แฟน ผม เข้ามา ทำงานในกรุงเทพแล้ว ใช้ร่างกายและหน้าตาหากิน
กับบรรดา นักธุรกิจ นักการเมือง ต่างๆ
ตัวผมก็คิดว่าเข้าใจเค้าที่ ฐานะทางบ้านเค้าจน มาก เลยต้องเลี้ยงดูครอบครัว
ส่วนตัวผม ผมทนทำความเข้าใจได้ และคิดว่าซักวัน เค้าจะพอ...
แต่แล้วปัญหา ใหญ่ๆก็ตามมาเรื่อยๆ กลายเป็นโกหก ซ้ำๆ แบบเดิมๆ ตลอด 1 ปีที่ผ่านมาที่คบกัน
โกหก ไปทำงาน ต่างประเทศ แต่ ผมมารู้ที่หลังว่า เค้าไปกับผู้ชาย ที่เค้ากิ๊กด้วย ผมถามเค้าบอก เค้าอยากช๊ิอปปิ้ง......
หลายเรื่องราวต่างๆมากมาย ผ่านเข้ามาที่ตัวผม บางครั้งผม กลายเป็นคนอ่อนแอมากๆ น้ำตาไหล แบบบอกไม่ถูก กลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว
รู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่า เลย ที่ไม่ได้เกิดมาร่ำรวยเงินทอง ความเอาใจใส่ของผม กลับกลายเป็นอะไรที่มองไม่เห็น และ สัมผัสไม่ได้
แต่ความอดทนผม ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา คือ... เมื่อเค้ามีเงิน เค้าก็ต้องการ อย่างอื่นคือ อำนาจ .... คุยมั่วไปหมด ทั้งมีเงินและไม่มีเงิน
จนเมื่อต้นปี ผมทนไม่ไหว ฟิวขาดมาก เรื่องเดิมๆ คือเค้าโกหกผม เพื่อไปกับคนอื่น... พอผมจับได้ ผมตัดสินใจรวบรวมความกล้าบอกเลิก... เค้าก็บอกว่า เค้าไม่ได้คิดอะไรกับคนๆนั้นเค้าไปเพื่อจะไปบอกคนๆนั้นว่าตัวเค้ามีแฟนแล้ว.... แต่ผมไปบอกเลิกเค้าก่อน เลยทำให้เค้าคิดจะลองคบกับคนๆดู
ผมแย่งโทรศัทพเค้า เกิดการมีปากเสียงกันขึ้น เทอพูดกับผมว่า " ยังไม่ชินหรอ
แล้ว....ก็จบลงที่ผม ต่อยเข้าไปไม่ยั้งที่ใบหน้าเทอ ..... เทอร้องไห้ ผมร้องไห้ บอกตรงๆจังหวะนั้นผม กลัวมาก กลัวอย่างเดียว
คือ กลัวว่า เค้าจะไม่รักผม ..... ผมตั้งสติได้ จึงไปเ้ค้าไป โรงพยาบาล.... เค้าบอกให้พยาบาลถ่ายรุปไว้แล้วบอกจะแจ้งความกับผม
ผมบอกได้ ครับ ผมเป็นคนทำเอง ..... เค้าขอจะนอนโรงพยาบาล
แต่ผมรู้ว่าเค้าไม่มีเงินมัดจำ ค่าห้อง 20000 ผมเลยบอกว่า กลับไปนอนคอนโดกันนะ ไม่มีไรแล้ว เด่วผมพาไปแจ้งความให้สบายใจนะ อย่าไปไหนเลย มันดึกแล้วก็อันตราย ไม่มีเพื่อนที่ไหนในกรุงเทพ มีแค่ผม....
เช้าวันรุ่งขึ้นผมบอกที่บ้านผม(ผู้ใหญ่) มาช่วยพาไป โรงพยาบาล ตรวจให้ละเอียดอีกรอบ เพราะผมเป็นห่วง แต่ปัญหาดูจะใหญ่โต ตรงที่ว่าผมอยากให้ เค้าสบายใจ ตรงที่ว่า ผมจะรับผิดชอบ ....
ที่้บ้านผมก็ เห็นใจฝ่ายหญิง พร้อมจะชดใช้ ค่าโทรศัทพและค่ารักษาเต็มที่....