นั่งฝาชักโครกสาธารณะเสี่ยงติดฝีดาษลิงไหม? ถ้าคนก่อนหน้ามีแผลบริเวณก้น ต้องระวังแค่ไหน?

เคยสงสัยกันไหมครับว่า หากเราเข้าห้องน้ำสาธารณะแล้วนั่งฝาชักโครกต่อจากผู้ป่วยฝีดาษลิง (Mpox) ที่มีตุ่มแผลบริเวณก้น จะมีโอกาสติดเชื้อหรือไม่?

   คำตอบคือ มีความเป็นไปได้ในทางทฤษฎี แต่ความเสี่ยงถือว่าต่ำมาก เมื่อเทียบกับการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อโดยตรง

เชื้อฝีดาษลิงอยู่บนฝาชักโครกได้นานไหม?
    - เชื้อ Mpox สามารถปนเปื้อนอยู่บนพื้นผิวได้ โดยเฉพาะหากมีสารคัดหลั่งจากตุ่มแผลหรือสะเก็ดแผลตกค้าง งานศึกษาบางชิ้นพบสารพันธุกรรมของเชื้อและตรวจพบไวรัสที่ยังมีชีวิตในสิ่งแวดล้อมของผู้ป่วยได้

แล้วนั่งต่อจะติดเชื้อหรือเปล่า?
    - ผิวหนังปกติที่ไม่มีบาดแผลเป็นเกราะป้องกันเชื้อได้ดี การติดเชื้อจากการนั่งบนฝาชักโครกจึงเกิดขึ้นได้ยาก แต่ความเสี่ยงอาจเพิ่มขึ้นหาก
    - ฝาชักโครกมีสารคัดหลั่งจากแผลสดของผู้ป่วยปนเปื้อนอยู่
    - ผู้ใช้มีแผลเปิดหรือผิวหนังถลอกบริเวณที่สัมผัส
    - มือไปสัมผัสพื้นผิวที่ปนเปื้อน แล้วนำไปสัมผัสดวงตา จมูก หรือปาก

วิธีป้องกันเมื่อต้องใช้ห้องน้ำสาธารณะ
    - ทำความสะอาดฝารองนั่งก่อนใช้งานด้วยผลิตภัณฑ์ฆ่าเชื้อที่เหมาะสมตามฉลาก
    - ล้างมือด้วยสบู่และน้ำหลังเข้าห้องน้ำ
    - หลีกเลี่ยงการสัมผัสพื้นผิวที่มีคราบหรือสารคัดหลั่งผิดปกติ
    - ไม่ใช้ผ้าเช็ดตัวหรือของใช้ส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น

    สรุป: ฝีดาษลิงไม่ได้แพร่กระจายง่ายจากการนั่งฝาชักโครกสาธารณะทั่วไป ช่องทางสำคัญยังคงเป็นการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อ โดยเฉพาะรอยโรค สารคัดหลั่ง และสิ่งของที่ปนเปื้อนเชื้อ

อ้างอิง Anan Jongkaewwattana