ตามหานิยายวายไทยออริจินัลเรื่องหนึ่งค่ะ เคยอ่านมานานแล้วพล็อตเรื่องคร่าวๆ คือ นายเอกเป็นคนที่ร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ ป่วยง่าย แต่เป็นคนคิดบวกและมองโลกในแง่ดีมาก นายเอกแอบชอบพระเอกที่เป็นนักกีฬาของชมรมบาสเกตบอล ก็เลยมาสมัครเป็นผู้จัดการชมรม
ฉากสำคัญที่จำได้แม่นคือ มีอยู่วันหนึ่งนายเอกตั้งใจทำเลมอนดองน้ำผึ้งใส่กล่องมาแจกให้คนในชมรมบาสกินคลายเหนื่อยหลังจากซ้อมเสร็จ แต่ดันมีเพื่อนอีกคนที่แอบอิจฉานายเอก สั่งพวกขนมหรือเครื่องดื่มเจ้าดังมาแจกตัดหน้าซ้อนในเวลาเดียวกันพอดิบพอดี ทำให้นักกีฬาคนอื่นๆ ในทีมพากันไปกินขนมที่เพื่อนคนนั้นเอามาแจก จนมองข้ามและไม่มีใครรู้เลยว่านายเอกเอาเลมอนดองมาวางไว้ แต่นายเอกก็ไม่ได้โกรธใครเพราะมองโลกในแง่ดี แต่จริงๆ แล้วพระเอกรู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าเลมอนดองน้ำผึ้งกล่องนั้นเป็นของนายเอก แต่พระเอกแกล้งเนียนเงียบไว้ไม่บอกใครในทีม เพราะอยากเก็บอุบไว้กินคนเดียวคนเดียวฟีลหวงของ ไม่อยากแบ่งให้คนอื่นในชมรมได้กินความใส่ใจของนายเอก
ช่วยหน่อยนะคะ คาใจมากอยากอ่านอีกรอบ
ตามหานิยาววายเรื่องนึง พระเอกอยู่ชมรมบาส นายเอกเป็นผู้จัดการ
ฉากสำคัญที่จำได้แม่นคือ มีอยู่วันหนึ่งนายเอกตั้งใจทำเลมอนดองน้ำผึ้งใส่กล่องมาแจกให้คนในชมรมบาสกินคลายเหนื่อยหลังจากซ้อมเสร็จ แต่ดันมีเพื่อนอีกคนที่แอบอิจฉานายเอก สั่งพวกขนมหรือเครื่องดื่มเจ้าดังมาแจกตัดหน้าซ้อนในเวลาเดียวกันพอดิบพอดี ทำให้นักกีฬาคนอื่นๆ ในทีมพากันไปกินขนมที่เพื่อนคนนั้นเอามาแจก จนมองข้ามและไม่มีใครรู้เลยว่านายเอกเอาเลมอนดองมาวางไว้ แต่นายเอกก็ไม่ได้โกรธใครเพราะมองโลกในแง่ดี แต่จริงๆ แล้วพระเอกรู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าเลมอนดองน้ำผึ้งกล่องนั้นเป็นของนายเอก แต่พระเอกแกล้งเนียนเงียบไว้ไม่บอกใครในทีม เพราะอยากเก็บอุบไว้กินคนเดียวคนเดียวฟีลหวงของ ไม่อยากแบ่งให้คนอื่นในชมรมได้กินความใส่ใจของนายเอก
ช่วยหน่อยนะคะ คาใจมากอยากอ่านอีกรอบ