ที่รองรับอารมณ์ตลอดไป

กระทู้สนทนา
เรื่องวันนี้มีอยู่ว่า มี ลค ผช สูงอายุคนนหนึ่งเดินเข้ามา  เราเป็น พนง กัน2คน ลุกขึ้นและพูดสวัสดีค่ะ/ครับ ปกติ ลค พูดว่าขนมนี่ทำเองไม๊ เราตอบว่าทำเองค่ะ  ลค พูดต่อว่าเดี๋ยวให้แฟนมาดู แล้วเค้าก็เดอนออกไป โดนที่เราก็พูดขอบคุณตามปกติ ประมาณ2-3นาที มีผญ สูงวัยเดินเข้ามา เราคิดแล้วว่าคนนี้แน่เลยแฟนเค้าที่พูดถึง เราลุกขึ้นและสวัสดีตามปกติ ลค ถามว่าตัวไหนอร่อยเนี่ย  เราเลยตอบไปว่าอร่อยทุกตัวเลยค่ะลูกค้า(เดียงน้ำเสียงทะเล้น ทำนองว่าร้านเราขนมอร่อยทุกตัว) ลค ตอบกลับมาว่าไม่เชื่ออะ  เราเลยบอกว่าลองซื้อชิมได้นะคะ( ประมาณว่า ลค จะซื้อตัวไหนก็อร่อยแน่นอน ) ( ขอบอกอีกเรื่อง ปกติแล้วถ้า ลค ถามว่ามีตัวไหนแนะนำเราจะเจาะจงให้เค้าเลยที่ขายดี แต่อันนี้ ลค ถามตัวไหนอร่อย เราเลยตอบทะเล้นๆไปว่าอร่อยทุกตัว )  ลค เลยถามว่ามีให้ลองชิมไม๊ เราตอบว่าไม่มีค่ะ เสร็จ ลค เลยถามเราเกี่ยวกับขนมถามแบบถามทุกอย่างที่จะถามได้  เค้กนี่กี่วันแล้วเนี่ย เราก็ตอบความจิงด้วยน้ำเสียงปกติ(ไม่ได้กระแทกแดกดัน) แล้วอันนี้หละ คงของเก่าใช่ไม๊แห้งเชียว เราก็ตอบกลับว่า อ้ออันนี้ทำใหม่ของวันนี้เลยค่ะ เค้าก็อ้อๆ งั้นเอาอันนี่ อันนี้ สรุปเค้ารับไป2ชิ้น ซึ่งเราก็ใส่ถุง คิดเงินให้ตามปกติ กล่าวขอบคุณ และยังแนะนำให้เค้าเดินไปทางลัดอีกด้วยซ้ำ เสร็จปุ๊บ ผ่านไปอีกประมาณ30นาที ลค ผชเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง   พนง ผช ลุกและสวัสดีตามปกติอีกครั้ง เราเห็นว่าพนงอีกคน ลุก เราเลยรีบออกจากห้องขนมไปช่วย  ลค ผช พูดขึ้นมาว่า เมื่อกี้แฟนมาซื้อไปแล้ว2ชิ้น พนง ผช ตอบกลับว่าคับ รับอะไรเพิ่มไม๊คับ  ลค ตอบว่า ก็มาดูเนี่ย!  พนง เลยบอกคับแล้วยืนรอหน้าคอมว่าเค้าอาจจะรับอะไรเพิ่ม  ลค เดินไปหน้าตู้เค้กแล้วถามว่าเค้กโคโคนัททำมาจากอะไร (ซึ่งตอนนั้นมันหมดไปแล้วแต่เราลืมเอาป้ายออก ) เรา เลยเดินไปบอก อ้อโทดทีนะคะ เค้กมะพร้าวหมดแล้วค่ะ วันนี้เราจะเหลือเค้กเรดกับหน้าไหม้นะคะ เค้าก็เออๆ อ้อๆ เหมือนพรึมพรำในคอ แล้วเค้าก็เดินออกไป  อีกไม่กี่นาที เจ้าของเราแคปรูปมาให้ ว่ามีคนเม้นว่าพนง บริการแย่  เจ้าของ พิมบอกว่า จะปรับปรุงการบริการยังไงดี มีคอมเม้นการบริการเยอะ (ซึ่งครั้งนี้คือครั้งที่2  ส่วนครั้งแรกเหมือนมั่วบ้านงานรีวิวไปเรื่อย ) ปิดมา2ปีกว่าๆแล้ว รีวิวชมเยอะมาก มากจิงๆ  เราเลยพิมเล่าตามที่เราพิมไปทั้งหมด  และขอบคุณที่รับฟัง แต่ในมุมเค้า เราก็ผิดอยู่ดี แม้จะพิมในมุมของตัวเองไปเท่าไหร่ ลค ก็คือพระเจ้าเสมอ ส่วนเราที่เป็นแค่ พนง ก็ได้แต่รับไว้  ทั้งหมดคือเราเสียใจมาก แบบน้อยใจ อะไรวะ ที่ผ่านมาถ้าเราบริการจิงๆ พูดจาแย่ เหวี่ยง ดึงหน้า คงไม่รอดมาถึงทุกวันนี้หรอก คงมี ลค คอมเพลนยิ้มทุกวันไปแล้ว   กลับกัน ลค อาจจะมีปัญหากับตัวเองซะมากกว่า แต่กลับมาโทษคนอื่นบลาๆ  ใช่ค่ะสำหรับเจ้าของ ลค คือพระเจ้า แต่สำหรับเรา เราก็เป็นลูกของพ่อของแม่ค่ะ มีหัวใจ มีความรู้สึกเหมือนกัน  แม้ไม่ได้รับความรักจากคนอื่น แต่เรายังได้รับความรักจากครอบครัว ฉนั้น เราไม่ยอมให้ใครมาเป็นพระเจ้า ถ้าคุณเป็นได้ เราก็เป็นได้เหมือนกัน  ช่วยมาพูดคุยแลกเปลี่ยนสถานการณ์ ก่อนจะเจาะจงว่าสิ่งที่เกิด มันเกิดเพราะเรา  เห้อ ขอโทษนะคะ แต่เราไม่ได้รู้สึกผิดสักเล็กน้อย กลับกัน กลับรู้สึกว่า เรื่องนี้คือเราต้องผิดอีกแล้วใช่ไม๊วะ???

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่