How to move on จากวงจรอุบาทว์

คือตกอยู่ในสถานการณ์นี้มาประมาณครึ่งปีแล้วค่ะ มีผู้ชายคนนึง อายุมากกว่าเราประมาณ10ปีนิดๆ ตั้งแต่รู้จักกันมาก็คุยเล่นกันมาตลอดเลยค่ะ จุดเริ่มต้นมันน่าจะมาจาก เราอกหัก เค้าปลอบ เรารู้สึกดี ก็สนิทกันขึ้นนิดนึง จนเราเริ่มรู้สึกแปลกๆ ว่า เค้าคุยกับเรามากกว่าคนอื่น ใส่ใจมากกว่าคนอื่น พอเรามีคนมาจีบ แต่ผู้ชายคนนั้นเค้าแบบ นิสัยไม่ดีนิดนึง ฟิลเจ้าชู้ไรงี้ เค้าก็มาเป็นไม้กันหมาให้ จนเรารู้สึกดี คือ พยายามจะไม่คิด แต่คือคนนั้นเค้า ชวนไปกินข้าวบ้าง ดูหนังบ้าง แล้วก็เป็นที่ปรึกษาชีวิตที่ดีมากๆเลย จนวันนึงได้มารู้ว่า เค้า มีแฟนอยู่แล้ว คบกับนานมากด้วย จังหวะนั้นคือ ปึ้ง กูเป็นมือที่สามหรอวะ ที่ผ่านมา เกิดอะไรขึ้น เค้าไม่เคยพูดถึงสถานะ ไม่เคยพูดถึงเรื่องอะไรที่มันพิเศษไปกว่านี้ ที่ผ่านมา เค้าคงเอ็นดูเราแบบน้องนุ่งใช่มั้ย พอรู้อย่างนั้นก็ ตีตัวออกห่าง แต่สิ่งที่ยากคือ ต้องเจอหน้ากันทุกวัน เราก็ไม่ได้หลบแบบเห็นได้ชัดขนาดนั้น แต่ก็พอสมควรเลยแหละ แชทอ่านช้าๆ ตอนแรกเค้าก็เฉยๆ แต่เหมือนทนไม่ไหว ก็ถามขึ้นมาว่า เป็นอะไร โกรธอะไรพี่รึปล่าว เราก็บอกว่าไม่เป็นอะไร เค้าก็ตื้อ คือ กุอัดอั้นมากค่ะ จะบ้า เราก็เลย อื้ม งั้น เลิกหลบ แล้ว มันติดปัญหาตรงที่ เค้า ทำเหมือนเดิมทุกอย่าง เพื่อนก็เริ่มสังเกตุ เวลาคุยอะไร คือใกล้มากๆค่ะ แทบจะจุ๊บอยู่แล้ว เราก็มารู้อีก ว่า เค้ากำลังจะแต่งงาน คือเรารู้สึกแย่มากๆ คือมันหวั่นไหวไปแล้วอ่ะ สิ่งที่เกลียดที่สุดคือมือที่สาม ผู้หญิงด้วยกันเอง แต่ดันมาพัวพันกับอะไรแบบนี้ เราอยากเอาตัวเองออกมา แต่ต้องเจอหน้าเค้า ทุกวัน อีก 6เดือนค่ะ หลังจากนั้นเจอ แต่น้อยลงมาก รู้สึกแย่มากๆค่ะ ขอคำปรึกษาในการเอาตัวเองออกจากจุดๆนี้หน่อยค่ะ