สวัสดีค่ะต้องบอกก่อนว่าเรื่องนี้เริ่มในช่วง ปกติ.6 เราเป็นเด็กภาคกลาง มีเหตุการณ์เกิดขึ้น เลยได้ย้ายมาอยู่กับปู่ย่า ที่นครราชสีมา ตั้งแต่มาอยู่เรามีอาการหายใจ แน่นหน้าอกตลอดเวลา เหมือนคนขาดอากาศหายใจ หายใจเฮือกตลอดเวลา ได้เข้เห้องฉุกเฉินตรวจ ติดสายอะไรไม่รู้เต็มตัวไปหมด แต่แพทย์ก็ไม่พบอะไร วินิจฉัยว่า คิดไปเอง อาจจะต้องพบจิตแพทย์ เแบบแบบนั้นอยู่ 1 ปี ทนไม่ไหวจนขอให้แม่มารับกลับ แมากับยายเลยตัดสินใจพาหาหมอดูค่หนึ่งในโคราช เขาบอกว่า ถ้าจะให้หายมีทางเดียวคือต้องซื้อลูกเรากลับบ้าน ตอนนั้นไม่รู้เรื่องอะไร รู้อย่างเดียวคือตั้งแต่ขึ้นรถกลับ แม่ไม่พูดอะไรเลย ขับไปสักพักยายหยิบเหรียญขึ้นมาและพูดประมาณว่าขอซื้อเราคืน ไม่ให้อะไรทั้งนั้นแล้วยื่นเหรียญให้แม่ ก่อนแม่จะเปิดกระจกรถ แล้วโยนไปตามข้างทาง หลังจากกลับมาอยู่บ้านอากาศที่เคยเป็นก็หายค่ะ ต่อมาขึ้นมัธยมต้นเป็นเด็กติดเกมพอสมควรเลยค่ะ ตอนนั้นเลยหาวิธีหาเงินจากเกม เริ่มมีชื่อเสียงจากเกมจนมีเงินหมุนเข้าออกจากการหารายได้จากเกม เป็นจำนวน 7 หลัก ผู้ติดตามในโซเชียล 6 หลัก แต่ด้วยความที่เป็นเด็กไม่มีความรู้เรื่องการหมุนและเก็บเงิน ได้มาก็หมดไปกับเติมเกม ของกิน และที่ให้ที่บ้านนิดหน่อย แปปๆก็หมด เพราะในตอนนั้นคิดแค่ว่าหมดเดี๋ยวก็มีใหม่ เงินไม่เคยขาดมือค่ะ แต่ด้วยความคิดนั้นเลยอีโก้สูง ติดขี้เกลียด เวลามีลูกค้าทักมาก็นอนไม่ตอบ Vdo ที่ต้องลงก็ขี้อเกลียดตัด จนงานเริ่มหาย จนถึงจุดที่เริ่มเงินน้อยลง แถวๆบ้าน ถัดจากบ้านไปประมาณ 3-4 หลังจะมีศาลพ่อขุนหมื่นค่ะ เป็นศาลที่ครอบครัวและคนแถวนั้นนับถือค่ะ ตั้งแต่เกิดมาก็เห็นแล้วค่ะ ด้วยที่ตอนนั้นมีเงินเหลือติดตัวประมาณ 7 พัน เลยมีความคิดที่จะไปบน เพราะคิดว่าเป็นจุดตกต่ำของตัวเองเพราะเคยมีมากกว่านี้ เลยเดินไปบนเองโดยที่ไม่ได้บอกใครในบ้านเลยค่ะ ไปบนเองและพูดหน้าศาลไว้ว่า ถ้าหนูได้ยอด … ขึ้นไปจะมาแก้บน หัวหมู 2 หัว ก็หาข้อมูลทั่วไปในเน็ต ก็เจอวิธีอะไรสักอย่าง ที่ใช้เหรียญจำไม่ได้ว่าจำนวนเท่าไหร่ ฝังดินและบทสวดอะไรสักอย่าง ก็ทำตามเลยค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะฝังไว้ตรงไหน เลยขุดฝังไว้หน้าศาลพระภูมิหน้าบ้านตัวเอง หน้าศาลจะมีรูปปั้นเต่าอ้วนๆอยู่ เต่านี้อยู่มาตั้งแต่เด็กแล้วค่เจตอนเด็กๆชอบขึ้นไปขี่บ้างไปกอดบ้าง ขุดไว้แถวนั้นเลยค่ะ ต้องบอกก่อนว่าทางครอบครัวเคยไปหาหมอ หรือร่างทรงผู้หญิงคนเดิมที่อยู่ในโคราช หรือจังหวัดนครราชสีมา ที่ทุกคนรู้จักในเมืองย่าโมค่ะ หมอคนนี้เคยบอกว่าศาลบ้านเราเจ้าที่ดี แรง เพราะคุณยายไม่เคยขาดเรื่องของถวาย ดอกไม้ขนมผลไม้ทุกวันพระเลยค่ะ ย้อนกลับมาจากวันที่ไปบนและฝังเหรียญ หลังจากนั้นก็มีเงินเข้ามานะคะ ไม่ได้เข้ามาแบบลื่นๆรัวๆเหมือนก่อนหน้านี้ แต่ก็ทยอยมีมาค่ะ หลังจากนั้นไม่รู้ว่ากี่เดือนค่ะ ไม่ได้ไปแก้บน และเรื่องที่ทำไปก็ไม่ได้บอกคุณยายค่ะ เพราะคุณยายเป็นคนมีเซ้น เราเริ่มมีอาการ Sleep Paralysis ขยับตัวไม่ได้ พูดไม่ได้ หรือที่เรียกกันว่าอาการผีอำ เราไม่สามารถตื่นได้เลย ทางเดียวที่จะตื่นคืนต้องกรี๊ดและพยายามขยับตัวแรงๆจนกว่าตัวเองจะสะดุ้งตื่น เป็นแบบนี้ทุกวัน หลังๆเริ่มผีอำแต่ที่จำได้แม่นเลยคือ มีผู้หญิงใส่ชุดไทยมากรี๊ดใส่หน้า ต้องบอกก่อนว่า เตียงนอนเรา หัวนอนจะเป็นกระจกบานเลื่อนคู่บานใหญ่ติดม่าน ด้านนอกจะเป็นกรงเห็นป้อนกันขโมยค่ะ ส่วนตรงนี้จะเป็นทางเข้าหน้าบ้าน ที่เป็นประตูรอง ด้านหน้าของกรงจะเป็นพื้นว่างหน้าบ้าน นึกภาพง่ายๆก็ ด้านหน้าเป็นประตูหลัก ด้านข้างเป็นประตูรองติดกัน เราจะได้ยินเสียงเคาะกันจก ก๊อกๆๆ แต่ไม่ได้เคาะแรงนะคะ เป็นเสียงเคาะที่เบาๆไม่แรง เจอบ่อยจนทนไม่ได้ ตัดสินใจเล่าให้คุณยายฟัง แต่ไม่ได้เล่าเรื่องที่ตัวเองไปบนหรือฝังเหรียญมานะคะ ยายก็บอกก่าไม่มีอะไรหรอก ปู่ย่าตายาย ผีบ้านผีเรือนเขาก็คอยปกป้องอยู่ หลังจากกนั้นก็เจอน้อยลงนะคะแต่งานไม่เข้ามาเลย เลยตัดสินใจโทรไปเล่าให้ย่าฟัง ต้องบอกก่อนว่าคุณย่าไม่ใช่ย่าแท้ๆนะคะ แต่เห็นมาตั้งแต่เกิด คุณย่าอยู่กับคุณปู่ตั้งแต่ พ่ออยู่ประถมแล้วค่ะ คุณย่าเป็นชาวเวียดนามที่อพยพมาอยู่ไทย ย่าเป็นคนที่มักจะรู้อนาคตล่วงหน้า ย้อนกลับมากค่ะ หลังจากที่เล่าทั้งหมดให้ย่าฟัง จากนั้นคือย่าโอนเงินมาให้คุณยายก้อนนึง ให้พาเราไปแก้บน คุณยายไม่ว่าอะไรเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ถ้าเป็นปกติก็คงโดนบ่นไปแล้ว ไปถึงยายก็ทำพิธีให้ หลังจากนั้ก็ไม่ไมีอะไรเกิดขึ้นค่ะ และที่สำคัญคือ อยากได้อะไรให้ขอพรเอา ห้ามบน ถ้าทำตามคำพูดไม่ได้ หลังจากนั้น 1 มีเรามีปัญหาทำให้ต้องย้ายกลับมาเรียน มา.ปลาย ที่โคราชอยู่กับปู่ย่า พ่อและภรรยาใหม่ค่ะ ทุกทรมานมาก ไม่ว่าจะเรื่องจิตใจ อุปสรรคที่เข้ามา ทะเลาะกับคนในบ้านทุกวัน ร้องไห้ทุกวันจนคิดว่าตัวเองจะเป็นบ้าค่ะ กลายเป็นคนเก็บตัวพูดน้อย ชงทุกปี แต่ไม่เคยไปแก้ชงนะคะ แบบที่ว่าคนอื่นฟังแล้วบอกว่าทนได้ไง อยู่แบบนั้นจนจบ ม.6 ที่ผ่านมาก็มีเงินเข้ามานะ แต่ไม่ได้มีเงินลื่นไหลเหมือนช่วง ม.ต้นที่ตัวเองบูมๆ รายได้เข้ามาแปปๆก็ออก ตอนนี้เรียนมหาลัยค่ะ อยากให้ชีวิตดีขึ้น อยากมีเงินเข้ามาเพื่อแบ่งเบาภาระคุณแม่ และอยากให้ชีวิตรายลื่น ไม่อยากเป็นเหมือนคำทำนายของแม่ชีคนหนึ่งที่บอกว่า มีขี้แมลงวันที่เท้า เป็นการเดินทาง ต้องโตด้วยตัวเอง ต้องโตไกลบ้าน จะเหนื่อยทุกทรมานขั้นสุด ถึงจะสบาย ใครก็ช่วยไม่ได้ จะเป็นที่พึ่งของคนอื่นได้ ใครอยู่ด้วยก็จะสบาย ราบรื่น แต่ตัวไม่สามารถพึ่งใครได้
ช่วยแนะนำที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ หรืออะไรก็ได้ค่ะ
มีใครเคยบนบานแล้วชีวิตเปลี่ยนไปบ้างไหมคะ อยากฟังประสบการณ์และขอคำแนะนำ
ช่วยแนะนำที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ หรืออะไรก็ได้ค่ะ