คือเรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาได้1 ปี 3เดือนแล้วค่ะ ช่วงแรกๆเรากับเขาก็ข้าวใหม่ปลามัน จนกระทั่งเพื่อนเขามาเล่าว่าเขายังติดต่อกับคนเก่าซึ่งก็คือเพื่อนในกลุ่มของโรงเรียนเก่า
ที่ติดต่อกันเพราะคุยกันแล้วและจากกันด้วยดีว่าเป็นเพื่อน แต่ก่อนหน้านั้นเขาปิดเรา เขาไม่บอก
เราไปหาเขาที่ร้านเกมก็เจอผู้หญิงคนนั้นที่เขาบอกเป็นเพื่อน แต่ไม่เคยบอกเราเกี่ยวกับแฟนเก่าเลย จนเรามารู้กับเพื่อนเขาเอง
ตอนแรกเราเคยถามเขาแล้วค่ะแต่เขายังไม่พร้อมเล่าเราเลยไม่เซ้าซี้ แต่ทีนี้นานๆ เข้าเขายังติดต่ออยู่เราเลยปลงและไม่อยากจะอะไรแล้ว
เราน้อยใจนะคะ น้อยใจมากแต่เราก็คิดว่าเป็นสิทธิ์ของเขา
เพื่อนเราก็โกรธแหละแต่ทำไรไม่ได้ เราคุยกับเขาแล้วค่ะ ตอนนี้เลยไม่ค่อยมีเรื่องแบบนี้หรืออาจจะเพราะเราไม่เช็คก็ได้มั้งคะ
และที่เราเหนื่อยใจกับเขามากและปลงสุดจนถึงตอนนี้ คือเรารู้สึกเหมือนเป็นคนคอยรองรับอารมณ์ความคิดลบๆของเขา
เราไม่ค่อยเล่าเรื่องทุกข์ใจให้ฟังเพราะมีแต่เขาที่เล่าและบางเรื่องก็มีเอามาเปรียบเทียบกับเรา เราพยายามให้กำลังใจเขาแล้วค่ะ
แต่เหมือนยิ่งพูดก็เหมือนเข้าหูซ้ายทะลุขวา เขาคิดมากได้ทุกวันแรกๆเราเข้าใจแต่นานไปเราเริ่มเหนื่อยและท้อ บางทีเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงคิดมากขนาดนั้นเรายังวัยรุ่น ควรใช้ชีวิตให้สนุก
แต่ก็นั้นแหละค่ะเราทำทุกอย่างแล้ว เขาเคยขอห่างเรารอบหนึ่งเราก็รั้งไว้ เขาเคยไม่อ่านไม่ตอบเราเลยเล่นแต่เกมบางที พอมาตอบทีก็บอกว่าเหนื่อยคิดมากอีกแล้วอยากอยู่คนเดียว ตอนนั้นเราก็คิดนะคะ
เราไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับเราตรงไหนถ้าเขาจะเหนื่อยเรื่องงาน
เคยมีปิดไอจีหนีโดยที่เราไม่รู้ไม่บอกเรา เราร้องแทบเป็นแทบตาย ไม่ตอบอะไรเราเลยจนเช้า
เราเกือบคิดว่าเขาทิ้งเราแล้วสรุปคืออยากอยู่คนเดียวเราเคยคุยเรื่องนี้กับเขาไปหลายรอบว่าเราไม่ชอบ แต่เขายังทำซึ่งมันลายครั้ง
ในตอนนี้ที่เราเหนื่อยจนเรารู้สึกว่าตัวเองไม่อยากเอาอะไรแล้วแต่เราก็ยังคบกันนะคะ แค่คุยกันน้อยลงเราเคยคิดว่าอาจะเป็นจุดอิ่มตัว
มันน่ากลัวเหมือนกันนะคะแต่เราเริ่มทำใจมาตั้งนานแล้วค่ะสะสมมาเรื่อยๆตั้งแต่เรารู้ว่าเขาติดต่อคนเก่า
ตอนนี้เราเป็นนักอ่านนิยายตัวยงเลยค่ะติดแบบติดมากๆ แชทไม่ค่อยเข้าถ้าไม่มีคนทักจริงๆ ซึ่งช่วงนี้เป็นจุดเปลี่ยนค่ะ
เราเริ่มสนแต่นิยายชวนคุยน้อยลงเรารู้ตัวค่ะว่าทำแบบนี้อาจจะมีเลิกกันได้ แต่เราก็อยากหาความสุขให้ตัวเองค่ะ
เพราะเขาทำงานทั้งวันค่ะนานๆทีจะทักมาช่วงแรกก็ทักถามอยู่หรอกค่ะแต่เพราะเขาอ่านบ้างไม่อ่านบ้างบางทีก็ไม่ตอบเลย
ช่วงนี้เราเลยไม่ทัก เขาไม่ทักเราไม่ทัก แชทเงียบเลยค่ะโล่งมาก มีก็แต่พอเขากลับจากงานก็ทักมาและคาสายเอาไว้แบบนี้ทุกวัน
แต่ช่วงนี้รู้สึกว่าบางวันก็ไม่ได้คาค่ะ แล้วที่เราน้อยใจมากที่สุดคือ เดินไม่รอ มือไม่จับ แต่เขาดันเรียกร้องอยากให้เรากอดให้เราหอมบ้าง
คือจริงๆเราทำนะคะแต่เขาผลักไสตลอดเลย มือเราพยายามจับเขาก็สะบัดออก อยากรู้จริงๆว่าเขาเป็นอะไร
เราพยายามกอดแขนเขาด้วยนะคะแต่ก็เอาออกทุกทีล่าสุดอยากให้ทำ เราก็ลองดูแต่ก็เหมือนเดิมจนเราไม่ทำแล้วค่ะ
เราไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากเรา เคยมีความคิดที่แบบพอเราไม่สนใจละกลัวเราทิ้งรึเปล่านะเพราะเหมือนเขาจะมาชวนคุยทักมารายงานมาทั้งๆที่ปกติแทบไม่ทำแต่ก็เป็นแค่ช่วงๆค่ะ
นานเข้าเขาก็ไม่ทำแล้วเป็นแค่บางช่วงที่เราไม่สนใจเขา เขาก็จะเข้ามาแบบนี้ค่ะ เซอร์ไพร้ไม่มีดอกไม้ไม่เคยได้ ของขวัญวันเกิดไม่มีวันสำคัญตอนนี้รู้สึกว่าจะเป็นวันธรรมดาแล้วค่ะ
แค่คบกันไปวันๆ เดทของเราคงมีแค่ดูหนังเพราะจะไปเที่ยวก็บางทีนัดล่ม เขาก็ทำงานทุกวัน เราที่ว่างทุกวันก็นอนอยู่อย่างนั้นแหละค่ะ
บางทีเขาก็บ่นเหนื่อยทุกวันเราเข้าใจแต่เขาก็ชอบด้อยค่าตัวเองคิดแต่อะไรลบๆให้ฟังตลอดเรื่องเดิมๆที่เราไม่รู้จะพูดให้เขายังไงแล้วค่ะ ตอนนี้เราไม่รู้ว่าจะคบกันต่อไปได้นานแค่ไหนแล้วค่ะเราเหนื่อยใจแบบมากๆเราปลงกับเขาทุกอย่างเลยบางทีเขาก็ตัดพ้อนะคะว่าไม่เคยอวดอะไรเรา
แต่เขาพูดไปก็ไม่ได้ลงมือทำบางทีเราก็แอบบ่นในใจนะคะว่าจะพูดทำไมถ้าไม่ทำ เราเคยมีของขวัญ ของทำมือ
แต่พอวันสำคัญของเราเขากลับไม่มีมันก็นอยๆนะคะ ตอนนี้เลยไม่มีกันทั้งคู่ เราเป็นคนชอบซื้อของขวัญมากนะคะ
แต่คงเพราะเรารู้สึกว่าเขาไม่แสดงออกว่าเราสำคัญเราจะทำให้ต่อไปทำไม เราเลยพอ
เราตัดสินใจกับตัวเองว่าหากหลังจากนี้เขาขอห่างหรือเลิกอีกรอบเราจะไม่กลับไปหาเขาอีกแล้วค่ะ
เรารู้สึกว่าเขาไม่ได้รักเราเท่าที่ควรเลยเหมือนเรารักอยู่ฝ่ายเดียว
เขาบอกรักนะคะแต่การกระทำสวนทาง เราก็ไม่รู้ว่าเราเลือกเขาถูกไหมหรือเราควรออกมาดีคะ
จริงๆเราก็อยากทนคบต่อไปนะคะตอนนี้จนกว่าจะไม่ไหวจริงๆ
ณ ปัจจุบันนี้เราก็พยายามจะคบกับเขาให้ได้นานที่สุดแล้วล่ะค่ะ
ช่วงนี้เขาเริ่มที่จะตัดพ้อหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อแล้วค่ะ
ให้คำแนะนำเราได้นะคะ ทัศนคติบางอย่างเราอาจจะไม่ดีและดูเหมือนเข้าข้างตัวเองไปแต่เชื่อเถอะค่ะมันเห็นกันคนละมุมกับสิ่งที่เจอ คนบางคนมันก็อยากเข้าข้างตัวเองแหละค่ะ แต่เราก็รู้ตัวว่าเราก็ผิดในบางส่วนที่เราอาจจะทำเขาเสียใจด้วย และเรื่องที่ไม่สนใจเขาในช่วงนี้ แต่ถ้าเจอบ่อยๆยังไงก็ต้องมีบ้างที่จะรู้สึกเหนื่อย ท้อ และปลง จนไม่อยากจะสนใจแล้วแบบว่าอยากทำอะไรก็ทำ เชิญเลย จริงๆเราเล่าได้ไม่ละเอียดเท่าไหร่เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง และมันอาจจะไม่ได้เรียงตามสถานการณ์ เพราะมันก็ผ่านมานานแล้วค่ะปีหนึ่งเลย เราความจำไม่ได้ดีขนาดนั้นช่วงนี้นอนเช้าด้วย แฮะๆ👉👈😅
ปัญหากับแฟน
ที่ติดต่อกันเพราะคุยกันแล้วและจากกันด้วยดีว่าเป็นเพื่อน แต่ก่อนหน้านั้นเขาปิดเรา เขาไม่บอก
เราไปหาเขาที่ร้านเกมก็เจอผู้หญิงคนนั้นที่เขาบอกเป็นเพื่อน แต่ไม่เคยบอกเราเกี่ยวกับแฟนเก่าเลย จนเรามารู้กับเพื่อนเขาเอง
ตอนแรกเราเคยถามเขาแล้วค่ะแต่เขายังไม่พร้อมเล่าเราเลยไม่เซ้าซี้ แต่ทีนี้นานๆ เข้าเขายังติดต่ออยู่เราเลยปลงและไม่อยากจะอะไรแล้ว
เราน้อยใจนะคะ น้อยใจมากแต่เราก็คิดว่าเป็นสิทธิ์ของเขา
เพื่อนเราก็โกรธแหละแต่ทำไรไม่ได้ เราคุยกับเขาแล้วค่ะ ตอนนี้เลยไม่ค่อยมีเรื่องแบบนี้หรืออาจจะเพราะเราไม่เช็คก็ได้มั้งคะ
และที่เราเหนื่อยใจกับเขามากและปลงสุดจนถึงตอนนี้ คือเรารู้สึกเหมือนเป็นคนคอยรองรับอารมณ์ความคิดลบๆของเขา
เราไม่ค่อยเล่าเรื่องทุกข์ใจให้ฟังเพราะมีแต่เขาที่เล่าและบางเรื่องก็มีเอามาเปรียบเทียบกับเรา เราพยายามให้กำลังใจเขาแล้วค่ะ
แต่เหมือนยิ่งพูดก็เหมือนเข้าหูซ้ายทะลุขวา เขาคิดมากได้ทุกวันแรกๆเราเข้าใจแต่นานไปเราเริ่มเหนื่อยและท้อ บางทีเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงคิดมากขนาดนั้นเรายังวัยรุ่น ควรใช้ชีวิตให้สนุก
แต่ก็นั้นแหละค่ะเราทำทุกอย่างแล้ว เขาเคยขอห่างเรารอบหนึ่งเราก็รั้งไว้ เขาเคยไม่อ่านไม่ตอบเราเลยเล่นแต่เกมบางที พอมาตอบทีก็บอกว่าเหนื่อยคิดมากอีกแล้วอยากอยู่คนเดียว ตอนนั้นเราก็คิดนะคะ
เราไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับเราตรงไหนถ้าเขาจะเหนื่อยเรื่องงาน
เคยมีปิดไอจีหนีโดยที่เราไม่รู้ไม่บอกเรา เราร้องแทบเป็นแทบตาย ไม่ตอบอะไรเราเลยจนเช้า
เราเกือบคิดว่าเขาทิ้งเราแล้วสรุปคืออยากอยู่คนเดียวเราเคยคุยเรื่องนี้กับเขาไปหลายรอบว่าเราไม่ชอบ แต่เขายังทำซึ่งมันลายครั้ง
ในตอนนี้ที่เราเหนื่อยจนเรารู้สึกว่าตัวเองไม่อยากเอาอะไรแล้วแต่เราก็ยังคบกันนะคะ แค่คุยกันน้อยลงเราเคยคิดว่าอาจะเป็นจุดอิ่มตัว
มันน่ากลัวเหมือนกันนะคะแต่เราเริ่มทำใจมาตั้งนานแล้วค่ะสะสมมาเรื่อยๆตั้งแต่เรารู้ว่าเขาติดต่อคนเก่า
ตอนนี้เราเป็นนักอ่านนิยายตัวยงเลยค่ะติดแบบติดมากๆ แชทไม่ค่อยเข้าถ้าไม่มีคนทักจริงๆ ซึ่งช่วงนี้เป็นจุดเปลี่ยนค่ะ
เราเริ่มสนแต่นิยายชวนคุยน้อยลงเรารู้ตัวค่ะว่าทำแบบนี้อาจจะมีเลิกกันได้ แต่เราก็อยากหาความสุขให้ตัวเองค่ะ
เพราะเขาทำงานทั้งวันค่ะนานๆทีจะทักมาช่วงแรกก็ทักถามอยู่หรอกค่ะแต่เพราะเขาอ่านบ้างไม่อ่านบ้างบางทีก็ไม่ตอบเลย
ช่วงนี้เราเลยไม่ทัก เขาไม่ทักเราไม่ทัก แชทเงียบเลยค่ะโล่งมาก มีก็แต่พอเขากลับจากงานก็ทักมาและคาสายเอาไว้แบบนี้ทุกวัน
แต่ช่วงนี้รู้สึกว่าบางวันก็ไม่ได้คาค่ะ แล้วที่เราน้อยใจมากที่สุดคือ เดินไม่รอ มือไม่จับ แต่เขาดันเรียกร้องอยากให้เรากอดให้เราหอมบ้าง
คือจริงๆเราทำนะคะแต่เขาผลักไสตลอดเลย มือเราพยายามจับเขาก็สะบัดออก อยากรู้จริงๆว่าเขาเป็นอะไร
เราพยายามกอดแขนเขาด้วยนะคะแต่ก็เอาออกทุกทีล่าสุดอยากให้ทำ เราก็ลองดูแต่ก็เหมือนเดิมจนเราไม่ทำแล้วค่ะ
เราไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากเรา เคยมีความคิดที่แบบพอเราไม่สนใจละกลัวเราทิ้งรึเปล่านะเพราะเหมือนเขาจะมาชวนคุยทักมารายงานมาทั้งๆที่ปกติแทบไม่ทำแต่ก็เป็นแค่ช่วงๆค่ะ
นานเข้าเขาก็ไม่ทำแล้วเป็นแค่บางช่วงที่เราไม่สนใจเขา เขาก็จะเข้ามาแบบนี้ค่ะ เซอร์ไพร้ไม่มีดอกไม้ไม่เคยได้ ของขวัญวันเกิดไม่มีวันสำคัญตอนนี้รู้สึกว่าจะเป็นวันธรรมดาแล้วค่ะ
แค่คบกันไปวันๆ เดทของเราคงมีแค่ดูหนังเพราะจะไปเที่ยวก็บางทีนัดล่ม เขาก็ทำงานทุกวัน เราที่ว่างทุกวันก็นอนอยู่อย่างนั้นแหละค่ะ
บางทีเขาก็บ่นเหนื่อยทุกวันเราเข้าใจแต่เขาก็ชอบด้อยค่าตัวเองคิดแต่อะไรลบๆให้ฟังตลอดเรื่องเดิมๆที่เราไม่รู้จะพูดให้เขายังไงแล้วค่ะ ตอนนี้เราไม่รู้ว่าจะคบกันต่อไปได้นานแค่ไหนแล้วค่ะเราเหนื่อยใจแบบมากๆเราปลงกับเขาทุกอย่างเลยบางทีเขาก็ตัดพ้อนะคะว่าไม่เคยอวดอะไรเรา
แต่เขาพูดไปก็ไม่ได้ลงมือทำบางทีเราก็แอบบ่นในใจนะคะว่าจะพูดทำไมถ้าไม่ทำ เราเคยมีของขวัญ ของทำมือ
แต่พอวันสำคัญของเราเขากลับไม่มีมันก็นอยๆนะคะ ตอนนี้เลยไม่มีกันทั้งคู่ เราเป็นคนชอบซื้อของขวัญมากนะคะ
แต่คงเพราะเรารู้สึกว่าเขาไม่แสดงออกว่าเราสำคัญเราจะทำให้ต่อไปทำไม เราเลยพอ
เราตัดสินใจกับตัวเองว่าหากหลังจากนี้เขาขอห่างหรือเลิกอีกรอบเราจะไม่กลับไปหาเขาอีกแล้วค่ะ
เรารู้สึกว่าเขาไม่ได้รักเราเท่าที่ควรเลยเหมือนเรารักอยู่ฝ่ายเดียว
เขาบอกรักนะคะแต่การกระทำสวนทาง เราก็ไม่รู้ว่าเราเลือกเขาถูกไหมหรือเราควรออกมาดีคะ
จริงๆเราก็อยากทนคบต่อไปนะคะตอนนี้จนกว่าจะไม่ไหวจริงๆ
ณ ปัจจุบันนี้เราก็พยายามจะคบกับเขาให้ได้นานที่สุดแล้วล่ะค่ะ
ช่วงนี้เขาเริ่มที่จะตัดพ้อหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อแล้วค่ะ
ให้คำแนะนำเราได้นะคะ ทัศนคติบางอย่างเราอาจจะไม่ดีและดูเหมือนเข้าข้างตัวเองไปแต่เชื่อเถอะค่ะมันเห็นกันคนละมุมกับสิ่งที่เจอ คนบางคนมันก็อยากเข้าข้างตัวเองแหละค่ะ แต่เราก็รู้ตัวว่าเราก็ผิดในบางส่วนที่เราอาจจะทำเขาเสียใจด้วย และเรื่องที่ไม่สนใจเขาในช่วงนี้ แต่ถ้าเจอบ่อยๆยังไงก็ต้องมีบ้างที่จะรู้สึกเหนื่อย ท้อ และปลง จนไม่อยากจะสนใจแล้วแบบว่าอยากทำอะไรก็ทำ เชิญเลย จริงๆเราเล่าได้ไม่ละเอียดเท่าไหร่เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง และมันอาจจะไม่ได้เรียงตามสถานการณ์ เพราะมันก็ผ่านมานานแล้วค่ะปีหนึ่งเลย เราความจำไม่ได้ดีขนาดนั้นช่วงนี้นอนเช้าด้วย แฮะๆ👉👈😅