สวัสดีเพื่อนๆ ชาวพันทิปทุกท่านครับ
พอดีผมมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวัน "ตักบาตรเทโวโรหณะ" (วันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ หลังจากเสร็จสิ้นการจำพรรษาและแสดงพระอภิธรรมโปรดพระมารดา) จึงอยากมาชวนพูดคุยและสอบถามผู้รู้ทุกท่านครับ
ตามพระไตรปิฎกหรือคัมภีร์ทางพุทธศาสนา มีการระบุไว้ว่า เวลาในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ต่างจากโลกมนุษย์อย่างมาก (1 วัน 1 คืน ของชั้นดาวดึงส์ เท่ากับ 100 ปีบนโลกมนุษย์)
ตรงนี้เองที่ทำให้เกิดข้อสงสัยและดูเหมือนเป็นทฤษฎีย้อนแย้ง (Paradox) ในเรื่องของมิติและเวลา ดังนี้ครับ:
ระยะเวลาการจำพรรษา: พระพุทธองค์เสด็จขึ้นไปจำพรรษา 1 พรรษา (3 เดือนบนโลกมนุษย์) ซึ่งหากคำนวณตามอัตราส่วนเวลาของดาวดึงส์ จะเท่ากับเวลาเพียงไม่กี่นาทีหรือเสี้ยวนาทีบนสวรรค์เท่านั้น
การเชื่อมต่อของมิติเวลา: ในวันที่เสด็จลงมา พร้อมกับการเนรมิตบันไดแก้ว บันไดเงิน บันไดทอง และปรากฏการณ์ "เปิดโลก" (เทโวโรหณะ) ที่ทำให้สวรรค์ มนุษย์ และนรก มองเห็นกันได้ทั้งหมด เหตุใดมิติเวลาของสองโลกจึงสามารถประสานกันได้อย่างลงตัวในจังหวะเวลานั้น?
อยากสอบถามมุมมองของทุกท่านครับว่า:
ในทางธรรมหรือคัมภีร์ อธิบายเรื่องการสอดประสานกันของ "เวลา" ระหว่างภพภูมิในเหตุการณ์นี้ไว้ อย่างไร?
หรือเรื่องนี้ควรตีความในเชิงอภินิหาร/พุทธานุภาพ (อจินไตย) หรือมีนัยสำคัญเชิงเปรียบเทียบ (ปริศนาธรรม) ซ่อนอยู่อย่างไรบ้างครับ?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นและมุมมองที่มาร่วมแชร์กันครับ
ข้อสงสัยเรื่องมิติเวลา: ทำไมวันตักบาตรเทโวโรหณะ มิติของสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และโลกมนุษย์จึงเชื่อมต่อและเปิดโลกพร้อมกันได้?
พอดีผมมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวัน "ตักบาตรเทโวโรหณะ" (วันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ หลังจากเสร็จสิ้นการจำพรรษาและแสดงพระอภิธรรมโปรดพระมารดา) จึงอยากมาชวนพูดคุยและสอบถามผู้รู้ทุกท่านครับ
ตามพระไตรปิฎกหรือคัมภีร์ทางพุทธศาสนา มีการระบุไว้ว่า เวลาในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ต่างจากโลกมนุษย์อย่างมาก (1 วัน 1 คืน ของชั้นดาวดึงส์ เท่ากับ 100 ปีบนโลกมนุษย์)
ตรงนี้เองที่ทำให้เกิดข้อสงสัยและดูเหมือนเป็นทฤษฎีย้อนแย้ง (Paradox) ในเรื่องของมิติและเวลา ดังนี้ครับ:
ระยะเวลาการจำพรรษา: พระพุทธองค์เสด็จขึ้นไปจำพรรษา 1 พรรษา (3 เดือนบนโลกมนุษย์) ซึ่งหากคำนวณตามอัตราส่วนเวลาของดาวดึงส์ จะเท่ากับเวลาเพียงไม่กี่นาทีหรือเสี้ยวนาทีบนสวรรค์เท่านั้น
การเชื่อมต่อของมิติเวลา: ในวันที่เสด็จลงมา พร้อมกับการเนรมิตบันไดแก้ว บันไดเงิน บันไดทอง และปรากฏการณ์ "เปิดโลก" (เทโวโรหณะ) ที่ทำให้สวรรค์ มนุษย์ และนรก มองเห็นกันได้ทั้งหมด เหตุใดมิติเวลาของสองโลกจึงสามารถประสานกันได้อย่างลงตัวในจังหวะเวลานั้น?
อยากสอบถามมุมมองของทุกท่านครับว่า:
ในทางธรรมหรือคัมภีร์ อธิบายเรื่องการสอดประสานกันของ "เวลา" ระหว่างภพภูมิในเหตุการณ์นี้ไว้ อย่างไร?
หรือเรื่องนี้ควรตีความในเชิงอภินิหาร/พุทธานุภาพ (อจินไตย) หรือมีนัยสำคัญเชิงเปรียบเทียบ (ปริศนาธรรม) ซ่อนอยู่อย่างไรบ้างครับ?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นและมุมมองที่มาร่วมแชร์กันครับ