ผมจะเขียนหนังสือหรือการ์ตูนให้ได้และลงความก้าวหน้าใน pantip
คือผมเคยซื้อหนังสือมาอ่านแล้วผมไม่ชอบอ่านหนังสือคือไม่ชอบอ่านเลยคือไม่ใช่เพราะว่าผมนั้นไม่ชอบเนื้อหานะแต่ผมเห็นตัวอักษรหรือพวกตัวหนังสืออะไรแล้วมันรู้สึกว่ามันอ่านยากมากถึงแม้จะเป็นภาษาไทยก็ตาม ผมรู้ตัวแล้วว่าผมสมาธิสั้นการที่จะเขียนหนังสือได้ซักเล่มหนึ่งสำหรับผมมันคือเรื่อง เข็นครกขึ้นภูเขา ถึงแม้รู้ว่าวิธีการทำมันง่ายแค่ไหนแต่ร่างกายเหมือนมันไม่ชินและไม่ชอบ
ผมชอบหนังสือเรื่อง 1984,All Tomorrows,i have no mouth and i must scream
แต่ผมชอบฟังมากกว่าหรือดูภาพมากกว่า ผมน่าจะเป็นเด็กรุ่น Gen Alpha นะผมก็ไม่แปลกใจหรอกที่ผมนั้นจะสมาธิสั้นอยู่แล้วตอนที่ผมเปิดหนังสือถ้าหนังสือนั้นมีภาพด้วยถือว่าโชคดีมากแต่ถ้าหนังสือเล่มนั้นไม่มีรูปภาพประกอบด้วยผมจะรู้สึกขยะแขยงกับตัวหนังสือที่มันยึกยือ ผมไม่ชอบภาษาไทยเนื่องจากพวกตัวอักษรเยอะไม่พอและการออกเสียงก็เหมือนกันอีกแต่ผมเข้าใจว่าที่ตัวอักษรไทยมีเยอะซึ่งก็เนื่องจากการเขียนกลอนนั้นต้องการให้ Front สวยๆ(ในความคิดของผม)
ถ้าผมไปอ่านภาษาอังกฤษผมบอกเลยว่ามันจะรู้สึกสะอาดตาขึ้นในระดับหนึ่งแต่ปัญหาหนึ่งคือคำศัพท์บางคำผมก็ไม่รู้จักจริงๆและการอ่านหนังสืออังกฤษในไทยนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ยากแต่มันไม่ใช่สำหรับผม
ผมดันมีความคิดว่าที่ไทยบางทีก็ค้นคว้าอะไรสักอย่างหนึ่งไม่ได้เหมือนเขา(คือต่างประเทศ)เพราะว่าตัวอักษรไทยมันซับซ้อนเกินและมักจะวางคำในจุดที่เข้าใจยากสิ่งนี้อยู่ในหัวผมและวนไปวนมาตลอดในช่วงที่ผมมีความคิดที่จะเขียนหนังสือ
โอเคเดี๋ยวผมจะเขียนหนังสือนี่แหละแต่ว่าผมจะลดความอคติลงและอีโก้ลง
ผมขอแค่นี้แหละ
ผมจะเขียนหนังสือแต่ผมเกลียดตัวหนังสือผม
คือผมเคยซื้อหนังสือมาอ่านแล้วผมไม่ชอบอ่านหนังสือคือไม่ชอบอ่านเลยคือไม่ใช่เพราะว่าผมนั้นไม่ชอบเนื้อหานะแต่ผมเห็นตัวอักษรหรือพวกตัวหนังสืออะไรแล้วมันรู้สึกว่ามันอ่านยากมากถึงแม้จะเป็นภาษาไทยก็ตาม ผมรู้ตัวแล้วว่าผมสมาธิสั้นการที่จะเขียนหนังสือได้ซักเล่มหนึ่งสำหรับผมมันคือเรื่อง เข็นครกขึ้นภูเขา ถึงแม้รู้ว่าวิธีการทำมันง่ายแค่ไหนแต่ร่างกายเหมือนมันไม่ชินและไม่ชอบ
ผมชอบหนังสือเรื่อง 1984,All Tomorrows,i have no mouth and i must scream
แต่ผมชอบฟังมากกว่าหรือดูภาพมากกว่า ผมน่าจะเป็นเด็กรุ่น Gen Alpha นะผมก็ไม่แปลกใจหรอกที่ผมนั้นจะสมาธิสั้นอยู่แล้วตอนที่ผมเปิดหนังสือถ้าหนังสือนั้นมีภาพด้วยถือว่าโชคดีมากแต่ถ้าหนังสือเล่มนั้นไม่มีรูปภาพประกอบด้วยผมจะรู้สึกขยะแขยงกับตัวหนังสือที่มันยึกยือ ผมไม่ชอบภาษาไทยเนื่องจากพวกตัวอักษรเยอะไม่พอและการออกเสียงก็เหมือนกันอีกแต่ผมเข้าใจว่าที่ตัวอักษรไทยมีเยอะซึ่งก็เนื่องจากการเขียนกลอนนั้นต้องการให้ Front สวยๆ(ในความคิดของผม)
ถ้าผมไปอ่านภาษาอังกฤษผมบอกเลยว่ามันจะรู้สึกสะอาดตาขึ้นในระดับหนึ่งแต่ปัญหาหนึ่งคือคำศัพท์บางคำผมก็ไม่รู้จักจริงๆและการอ่านหนังสืออังกฤษในไทยนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ยากแต่มันไม่ใช่สำหรับผม
ผมดันมีความคิดว่าที่ไทยบางทีก็ค้นคว้าอะไรสักอย่างหนึ่งไม่ได้เหมือนเขา(คือต่างประเทศ)เพราะว่าตัวอักษรไทยมันซับซ้อนเกินและมักจะวางคำในจุดที่เข้าใจยากสิ่งนี้อยู่ในหัวผมและวนไปวนมาตลอดในช่วงที่ผมมีความคิดที่จะเขียนหนังสือ
โอเคเดี๋ยวผมจะเขียนหนังสือนี่แหละแต่ว่าผมจะลดความอคติลงและอีโก้ลง
ผมขอแค่นี้แหละ