สวัสดีครับ ชื่อกระทู้อาจจะแปลกๆ เอ๊ เอ๋ หน่อยนะครับ5555
คืองี้ครับ
ผมเป็น Introvert ที่พยายามเข้าสังคม แต่ชีวิตผมก็ยังมีเพื่อนน้อยมากกกก แล้วเป็นเพื่อนที่น้อยจนสามารถพูดว่า สนิทได้ แต่จริงๆก็ไม่ได้สนิทขนาดนั้น สนิทในบางเรื่อง ในบางส่วนของชีวิตกันและกันครับ เนื่องจากไม่ได้สนิทกันมาแต่เด็กก็อาจจะไม่ได้สนิทใจกันมากขนาดนั้นคร้บ แล้วจิตวิญญาณไม่ค่อนเข้าขากันเท่าไหร่ครับ เหมือนจะมีจิตวิญญานแข็งแกร่งแต่ทำอะไรก็พากันทัอถอยตลอด ซึ่งผมรู้สึกค่อนข้างแย่มากๆกับความท้อแท้ง่ายของเรานี้ครับ ซึ่งไม่มีใครผิดหรอกครับ ต่างคนต่างมีภาระ แต่ผมเองอาจจะไม่ได้มีภาระมากเท่าคนอื่นเลยอาจจะมีไฟและมุ่งมั่นมากๆจริงจังสุดๆแบบสุดโต่งเลย จนบางทีเพื่อนๆตามไม่ทัน เช่น เคยจะทำธุรกิจเล็กๆกัน (ขอไม่บอกว่าเป็นอะไร) เพราะเพื่อนอยากลองดู เห็นว่ามันดูง่ายดี แต่ผมเป็นพวกชอบข้อมูลครับ หลังจากคุยกันเสร็จผมก็ไปศึกษาอุตสาหกรรมจริงๆ แล้วเอามาพูดคุยกัน เอาลัฏษณะตลาด วิธีหรือกระบวนการ เอาต้นทุน เอาการตลาด อะไรเงี้ยมาคุยกันเป็นจริงเป็นจัง มันเริ่มยากขึ้น ผมเป็นคนที่ไม่รู้สิ พอไม่มีข้อมูลที่เป็น fact ในเรื่องที่จะทำแล้วมันรู้สึกไม่รู้อะไรเลยแล้ว vision มันไม่เกิดครับ แล้วเราก็มาคำนวณต้นทุน หาโรงงานผลิตหลายๆแห่ง แล้วมาคำนวณต้นทุนกันเป็นจริงเป็นจัง เดินทางไปดูอยู่โรงนึง ไปคุยครับ เอา ref ไปให้เขาดูด้วย สิ่งที่ยากขึ้นมาอีกนิดนึงคือ หลายๆโรงไม่ว่าจะคุยออนไลน์(ต่างจังหวัด) หรือเดินทางไปหน้างาน เขาทำตามเปคเราไม่ได้ ก็เลยเกิดความเครียดขึ้นมาแล้วค่อยๆหมดไฟกันไป แต่ยังไม่เลิกนะ ส่วนตัวผมยังศึกษาธุรกิจต่อหลายยยหัวข้อหลายอย่างมากครับ รวมถึงเรื่องใดๆบ้างที่ต้องทำ อะไรเงี้ย ผมอาจจะกังวลอยู่กับความเสี่ยงภายใน ในอนาคตมากไปรึป่าวอะไรเงี้ย ผมเลยพยายามพูดคุยเรื่องที่มันคุยกันค่อนข้างยาก เช่น การเป็นหุ้นส่วน แบ่งยังไง ใครทุบโต๊ะ แล้วขณะนั้นพูดตามตรงว่า ต่างคนต่างมีอีโก้ระดับนึงครับ555555
เพื่อนๆผมไม่ค่อยมีใครอยากคุยเรื่องนี้ เลยยย
ยังมีเรื่องการจัดสรรค์ความรับผิดชอบงาน สุดท้ายก็ไม่มีใครรับงานไหนไปทำเลย นั่นคือจุดที่เรียกว่า ขัดแย้งทางอ้อม แล้วก็เลิกรากันไป เป็นเพื่อนกันปกติดีกว่า สบายใจกว่า ไม่มีใครพูดอะไรอีก นับแต่นั้นมาก็มีเพื่อนประมาณนั้นตลอดมา เพื่อนใหม่ๆที่พบเจอก็ไม่ได้มีอุดมการณ์บ้าง หรืออุดมการณ์ต่าง หรือวิ่งถนนคนละเส้นบ้าง อะไรแบบนี้ เลยไม่ได้มีเพื่อนเพิ่มจากนั้นเลย เฉพาะผมนะที่ไม่มีเพิ่มเลย ด้วยความ Introvert ที่โคตรคัดเลือกเพื่อนสุดๆ
เอาล่ะ เกริ่นที่มาที่ไปว่าทำไม ผมถึงตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาแล้วล่ะครับ
ผมอยากทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆบ้าง ผมเข้าสังคมไม่เก่ง ไม่ไปงานสังสรรค์ ไม่เที่ยว ไม่ออกบ้านด้วย😅 เลยอาจจะเป็นสาเหตุนีงที่ไม่มีเพื่อนเพิ่มเลยครับ
แต่ว่า สำหรับกระทู้นี้ ผมหาเพื่อนครับ ไม่ว่าจะมีอุดมการณ์เดียวกัน ไฟไหม้เหมือนกันไหม หมายถึงจิตวิญญาณในการทำบาวสิ่งบางอย่างจนเสร็จลุล่วงนะครับ ซึ่งผมมีความชอบอยู่อย่างนึง คือการพัฒนาโปรแกรมต่างๆครับ อันนี้ชอบทำเงียบๆ ไม่ค่อยมีใครรู้ครับ เป็นงานอดิเรกที่ชอบมากที่สุด จนตอนนี้ก็ยังทำอยู่ และก็ผมฝึกการทำสิ่งๆนึงให้ลุล่วงสำเร็จจากการพัฒนาโปรแกรมนี่ล่ะครับ ผมทำไปทีละโปรดักส์จนเสร็จตามขอบเขตของงาน และพัฒนาความรู้ไปเรื่อยๆครับ
เอาจริงๆผมยังมีอีกหลายอย่างที่อยากทำ แต่ยังไม่ได้ทำซักที5555 มีความชอบเยอะมาก แต่ชอบสุดตอนนี้ก็คือด้านโปรแกรมมิ่งครับ เหมือนได้ทำอะไรสำเร็จเป็นขั้นเล็กๆไปจนถึงใหญ่ มันรู้สึกว่าเรายังสามารถรู้สึกถึงความสำเร็จได้ครับ มีความฝันว่าอยากจะทำอะไรซักอย่างให้สำเร็จจนเป็นอาชีพไปตลอดชีวิตอะไรทำนองนั้น555555
ผมชอบในความรู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก แต่ถ้ามีคนมาภูมิใจจะรู้สึกเขินๆ เดินหนีคร้บ🤣
ผมรัสึกว่าตัวเองสมาธิสั้นรึป่าวไม่รู้นะ คือมันต้องทำอะไรซักอย่างอยู่ตลอด นั่งเฉยๆ นอนเฉยๆก็ต้องมีเรื่องให้คิด ให้จินตนาการ ชีวิตติด
จำลองภาพในหัวตลอดเวลาครับ ผมเลิกทำไม่ได้เลย มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว แต่ไม่ได้เครียดนะ ส่วนใหญ่คิดไปเรื่อย แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงมันจะกลายเป็นสิ่งที่ว้าวอะไรงี้🤣
เคยจำลองแต่ภาพอนาคต ไม่ค่อยอยู่กับปัจจุบัน แต่ว่า ตอนนี้ฝึกการอยู่กับปัจจุบันแล้ว 5555
เมื่อก่อนคือไอเดียใหม่ทิ้งสิ่งที่ทำเก่าเลย เดี๋ยวนี้ผมไม่ให้ไอเดียมารบกวนเท่าไหร่แล้วครับ อันไหนดีจดเก็บไว้ก่อน แล้วทำอันที่ทำให้เสร็จ นี่.. พูดซะดูดี แต่จริงๆกำลังฝึก แล้วมันก็กำลังเกิดขึ้นจริงๆ5555
นี่มาเล่าอะไรให้ฟังครับเนี่ย ผมก็จะสมาธิสั้นอย่างเงี้ย🤣 มาหาเพื่อน ละพูดไปไหนละไม่รู้เนี่ย
เอาเป็นว่า ทักทายกันได้ครับ คอมเมนต์พูดคุยกัน ทักแชทมาคุยกันได้ครับ ไฟแรงไหมไม่รู้แต่อย่างน้อยได้พบปะผู้คนใหม่ๆ เมกเฟรนกันไม่เสียหายครับ ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องไปเรื่อยของชายคนหนึ่ง5555 พูดไปเรื่อยอีก บางคนที่อ่านมาถึงตรงนี้น่าจะแอบคิดในใจ ปิลึก🤣
หาเพื่อนที่จิตวิญญาณเข้มข้นและไปทางเดียวกัน
คืองี้ครับ
ผมเป็น Introvert ที่พยายามเข้าสังคม แต่ชีวิตผมก็ยังมีเพื่อนน้อยมากกกก แล้วเป็นเพื่อนที่น้อยจนสามารถพูดว่า สนิทได้ แต่จริงๆก็ไม่ได้สนิทขนาดนั้น สนิทในบางเรื่อง ในบางส่วนของชีวิตกันและกันครับ เนื่องจากไม่ได้สนิทกันมาแต่เด็กก็อาจจะไม่ได้สนิทใจกันมากขนาดนั้นคร้บ แล้วจิตวิญญาณไม่ค่อนเข้าขากันเท่าไหร่ครับ เหมือนจะมีจิตวิญญานแข็งแกร่งแต่ทำอะไรก็พากันทัอถอยตลอด ซึ่งผมรู้สึกค่อนข้างแย่มากๆกับความท้อแท้ง่ายของเรานี้ครับ ซึ่งไม่มีใครผิดหรอกครับ ต่างคนต่างมีภาระ แต่ผมเองอาจจะไม่ได้มีภาระมากเท่าคนอื่นเลยอาจจะมีไฟและมุ่งมั่นมากๆจริงจังสุดๆแบบสุดโต่งเลย จนบางทีเพื่อนๆตามไม่ทัน เช่น เคยจะทำธุรกิจเล็กๆกัน (ขอไม่บอกว่าเป็นอะไร) เพราะเพื่อนอยากลองดู เห็นว่ามันดูง่ายดี แต่ผมเป็นพวกชอบข้อมูลครับ หลังจากคุยกันเสร็จผมก็ไปศึกษาอุตสาหกรรมจริงๆ แล้วเอามาพูดคุยกัน เอาลัฏษณะตลาด วิธีหรือกระบวนการ เอาต้นทุน เอาการตลาด อะไรเงี้ยมาคุยกันเป็นจริงเป็นจัง มันเริ่มยากขึ้น ผมเป็นคนที่ไม่รู้สิ พอไม่มีข้อมูลที่เป็น fact ในเรื่องที่จะทำแล้วมันรู้สึกไม่รู้อะไรเลยแล้ว vision มันไม่เกิดครับ แล้วเราก็มาคำนวณต้นทุน หาโรงงานผลิตหลายๆแห่ง แล้วมาคำนวณต้นทุนกันเป็นจริงเป็นจัง เดินทางไปดูอยู่โรงนึง ไปคุยครับ เอา ref ไปให้เขาดูด้วย สิ่งที่ยากขึ้นมาอีกนิดนึงคือ หลายๆโรงไม่ว่าจะคุยออนไลน์(ต่างจังหวัด) หรือเดินทางไปหน้างาน เขาทำตามเปคเราไม่ได้ ก็เลยเกิดความเครียดขึ้นมาแล้วค่อยๆหมดไฟกันไป แต่ยังไม่เลิกนะ ส่วนตัวผมยังศึกษาธุรกิจต่อหลายยยหัวข้อหลายอย่างมากครับ รวมถึงเรื่องใดๆบ้างที่ต้องทำ อะไรเงี้ย ผมอาจจะกังวลอยู่กับความเสี่ยงภายใน ในอนาคตมากไปรึป่าวอะไรเงี้ย ผมเลยพยายามพูดคุยเรื่องที่มันคุยกันค่อนข้างยาก เช่น การเป็นหุ้นส่วน แบ่งยังไง ใครทุบโต๊ะ แล้วขณะนั้นพูดตามตรงว่า ต่างคนต่างมีอีโก้ระดับนึงครับ555555
เพื่อนๆผมไม่ค่อยมีใครอยากคุยเรื่องนี้ เลยยย
ยังมีเรื่องการจัดสรรค์ความรับผิดชอบงาน สุดท้ายก็ไม่มีใครรับงานไหนไปทำเลย นั่นคือจุดที่เรียกว่า ขัดแย้งทางอ้อม แล้วก็เลิกรากันไป เป็นเพื่อนกันปกติดีกว่า สบายใจกว่า ไม่มีใครพูดอะไรอีก นับแต่นั้นมาก็มีเพื่อนประมาณนั้นตลอดมา เพื่อนใหม่ๆที่พบเจอก็ไม่ได้มีอุดมการณ์บ้าง หรืออุดมการณ์ต่าง หรือวิ่งถนนคนละเส้นบ้าง อะไรแบบนี้ เลยไม่ได้มีเพื่อนเพิ่มจากนั้นเลย เฉพาะผมนะที่ไม่มีเพิ่มเลย ด้วยความ Introvert ที่โคตรคัดเลือกเพื่อนสุดๆ
เอาล่ะ เกริ่นที่มาที่ไปว่าทำไม ผมถึงตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาแล้วล่ะครับ
ผมอยากทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆบ้าง ผมเข้าสังคมไม่เก่ง ไม่ไปงานสังสรรค์ ไม่เที่ยว ไม่ออกบ้านด้วย😅 เลยอาจจะเป็นสาเหตุนีงที่ไม่มีเพื่อนเพิ่มเลยครับ
แต่ว่า สำหรับกระทู้นี้ ผมหาเพื่อนครับ ไม่ว่าจะมีอุดมการณ์เดียวกัน ไฟไหม้เหมือนกันไหม หมายถึงจิตวิญญาณในการทำบาวสิ่งบางอย่างจนเสร็จลุล่วงนะครับ ซึ่งผมมีความชอบอยู่อย่างนึง คือการพัฒนาโปรแกรมต่างๆครับ อันนี้ชอบทำเงียบๆ ไม่ค่อยมีใครรู้ครับ เป็นงานอดิเรกที่ชอบมากที่สุด จนตอนนี้ก็ยังทำอยู่ และก็ผมฝึกการทำสิ่งๆนึงให้ลุล่วงสำเร็จจากการพัฒนาโปรแกรมนี่ล่ะครับ ผมทำไปทีละโปรดักส์จนเสร็จตามขอบเขตของงาน และพัฒนาความรู้ไปเรื่อยๆครับ
เอาจริงๆผมยังมีอีกหลายอย่างที่อยากทำ แต่ยังไม่ได้ทำซักที5555 มีความชอบเยอะมาก แต่ชอบสุดตอนนี้ก็คือด้านโปรแกรมมิ่งครับ เหมือนได้ทำอะไรสำเร็จเป็นขั้นเล็กๆไปจนถึงใหญ่ มันรู้สึกว่าเรายังสามารถรู้สึกถึงความสำเร็จได้ครับ มีความฝันว่าอยากจะทำอะไรซักอย่างให้สำเร็จจนเป็นอาชีพไปตลอดชีวิตอะไรทำนองนั้น555555
ผมชอบในความรู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก แต่ถ้ามีคนมาภูมิใจจะรู้สึกเขินๆ เดินหนีคร้บ🤣
ผมรัสึกว่าตัวเองสมาธิสั้นรึป่าวไม่รู้นะ คือมันต้องทำอะไรซักอย่างอยู่ตลอด นั่งเฉยๆ นอนเฉยๆก็ต้องมีเรื่องให้คิด ให้จินตนาการ ชีวิตติด
จำลองภาพในหัวตลอดเวลาครับ ผมเลิกทำไม่ได้เลย มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว แต่ไม่ได้เครียดนะ ส่วนใหญ่คิดไปเรื่อย แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงมันจะกลายเป็นสิ่งที่ว้าวอะไรงี้🤣
เคยจำลองแต่ภาพอนาคต ไม่ค่อยอยู่กับปัจจุบัน แต่ว่า ตอนนี้ฝึกการอยู่กับปัจจุบันแล้ว 5555
เมื่อก่อนคือไอเดียใหม่ทิ้งสิ่งที่ทำเก่าเลย เดี๋ยวนี้ผมไม่ให้ไอเดียมารบกวนเท่าไหร่แล้วครับ อันไหนดีจดเก็บไว้ก่อน แล้วทำอันที่ทำให้เสร็จ นี่.. พูดซะดูดี แต่จริงๆกำลังฝึก แล้วมันก็กำลังเกิดขึ้นจริงๆ5555
นี่มาเล่าอะไรให้ฟังครับเนี่ย ผมก็จะสมาธิสั้นอย่างเงี้ย🤣 มาหาเพื่อน ละพูดไปไหนละไม่รู้เนี่ย
เอาเป็นว่า ทักทายกันได้ครับ คอมเมนต์พูดคุยกัน ทักแชทมาคุยกันได้ครับ ไฟแรงไหมไม่รู้แต่อย่างน้อยได้พบปะผู้คนใหม่ๆ เมกเฟรนกันไม่เสียหายครับ ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องไปเรื่อยของชายคนหนึ่ง5555 พูดไปเรื่อยอีก บางคนที่อ่านมาถึงตรงนี้น่าจะแอบคิดในใจ ปิลึก🤣