น้อยใจคนที่บ้านมาก ๆ ค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า ปกติที่บ้านมีกันทั้งหมด 5 คน มีเรา พี่สาว ฝาแฝด ปู่ แล้วก็ป้า ตอนนี้พี่สาวย้ายออกไปอยู่ข้างนอกกับแม่แล้ว ก็จะเหลือแค่ 4 คน ซึ่งจะเป็น เรากับฝาแฝดที่ต้องจ่ายทุกอย่างในบ้าน ตอนนี้ฝาแฝดเราหนีออกไปอยู่บ้านแฟน โดยไม่ได้บอกคนในบ้านด้วยซ้ำ กลายเป็นว่าค่าใช้จ่ายทุกอย่างในบ้าน กลายมาเป็นเราคนเดียวที่ต้องจ่าย ทั้ง ๆ ที่เงินเดือนแค่ 12,000 แล้วล่าสุด ปู่กับป้า บ่นคิดถึงฝาแฝดของเรา โดยที่เราก็นั่งอยู่ตรงนั้น แล้วเรารู้สึกน้อยใจมาก ๆ เลยค่ะ เราต้องรับภาระทุกอย่างในบ้าน แต่เขากลับคิดถึงอีกคน พูดก่อนเลยนะคะ หลังจากฝาแฝดมันออกจากบ้านไปแล้ว ค่าบ้าน ค่าเน็ตบ้าน ค่าไฟ เราจ่ายเองทั้งหมด ปู่เรามีทำงานบ้างบางวัน คือวิ่งรถตู้ส่งพนักงาน ก็จะได้เงินสิ้นเดือนเหมือนกัน แต่ปู่เราเบิกเงินออกมาใช้ตลอด แต่ไม่เคยให้เราเลย เราคุยกับป้าว่า เราจะให้เงินป้าใช้เดือนละ 500 บาท เพราะเราก็ซื้อของเข้าบ้าน แต่ก็ยังต้องเป็นเราในทุก ๆ วันที่ต้องซื้อข้าวไว้ให้คนที่บ้านกิน ตรง ๆ คือเราก็มีคิดสั้นบ้าง ว่าไม่อยากอยู่แล้ว หรือไม่ก็หนีไปที่ไหนก็ได้ ที่ไม่มีใครหาเจอ แต่มันก็ยังทำไม่ลง เพราะก็ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่กันยังไงถ้าไม่มีเรา เครียดมาก ๆ เลยค่ะ มันน้อยใจด้วย พี่ ๆ คิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้คะ เราผิดไหม ถ้าเราจะรู้สึกแบบนี้ เราเหมือนโดนทิ้ง TT