" หมดคำบรรยาย "

#. ทุกคนเคยรู้แบบเราไหม แบบต่อให้เราทำดีแค่ไหนก็ไม่มีความดีในสายตาคนครอบครัว....
เราเข้าใจน่ะว่าพ่อแม่ทุกคนรักลูก แต่บางครั้งเราว่าการที่เรารักลูกมันดีน่ะแต่การรักลูกเราเปนแม่เราก็ควรยินดีกับลูกใช่ไหมที่ลูกเรามีความสุข มีคนดูแล ไม่เปนห่วง คนเปนแม่ต้องดีใจใช่ไหม???
...แต่เรานี้สิแปลกกกก ที่แม่ไม่เป่นแบบนี้ แปลกที่เห้นเรามีครอบครัวมีความสุข ยุสบายไม่เปนภาระเขา แต่แม่เรากลับไม่ยินดีกับเรา การที่เราแต่งงานมายุกับครอบครัว เขากลับบอกคนอื่นๆและญาติๆทุกคนว่าเราเปนลูกทรยศ ทิ้งแม่ไปใช้ชีวิตอยู่สุขสบายไม่เห่นหัวแม่ คือเราไม่เข้าใจเลยว่าานี้คือเราผิดหรอ เราทิ้งแม่หรอ เรามันลูกไม่ดีหรอ คือตลอดเวลาที่เรายุกับมา 24 ปี เราไม่เคยทิ้งเขาไม่เคยคิดว่าจะทิ้งเขาด้วยซ้ำต่อไห้เขาด่าหรือพยายามไล่เราในเวลาที่ไม่พอใจเรา แต่เราก่ยังยุกับเขาเพราะเราคิดว่ายังไงเขาก้คือแม่เรา แต่เราไม่สนใจแล้วแหละตอนนี้เราถือว่าที่ผ่านมาเราทำหน้าที่ลูกที่ดีได้เท่าที่เราไหวแล้วแหละ เพราะเรารุ้เลยว่าต่อให้เราทำดีแค่ไหนเขาก้เลือกรักและเอ้นดูพี่สาวเรายุดี พี่สาวเราทิ้งเขาไห่เลี้ยงหลานเขาก้รัก ทิ้งไปหาผัวใหม่กลับมาก้ไม่เคยว่าไห้อภัยตลอด พี่สาวทะเลาะกับเรา เขาเลือกไล่เราออกจากบ้านแต่ให้พี่สาวยุ ทั้งๆที่พี่สาวเราเปนคนผิดแต่เขาไม่ฟีงเรา เขาฟังพี่สาว นี้หรอที่รักลุกเท่ากันเราว่าไม่ใช่อ่ะ ลำเอี้ยงชัดดดๆ