ฉันท์บทนี้ท่านใดเป็นผู้ประพันธ์ครับ?

ภูมิจิตประชากร​   พิศข้อนจะต่างใจ
เปรียบกลอุบลใบ   ระดะดาษ ณ บึงหลวง
ลางเหล่าชะลูดพ้น​   ชลชาติแสดงดวง
ชูก้านขยายพวง​  จะสัมผัสทิพากร
ลางเหล่าเสมอริม   ชลปริ่มชโลธร
ลางเหล่าก็เลื่อนถอน   จะทะลึ่ง บ เลยชล
ลางเหล่าก็ค้างกอ​   บ มิคืบจะสืบสนธ์
ขึ้นลอยกระแสวน​   เพราะบำราศกำลังชู
จักเป็นสุภักษา   มัสยาและเต่าปู
สัตว์มีนิสัยดู   ดุจเหล่าอุบลบึง
หากเราประสงค์โปรด   สุประโยชน์จะพอพึง
นึกสมกะคำนึง   พระก็รับเผดียงพรหม

เคยพบครั้งแรกในหนังสือตอนเด็กๆ​ ลองค้นหาผู้แต่งไม่พบเลยครับ
ถ้าเข้าใจไม่ผิด​ เป็นอินทรวิเชียรฉันท์​ ๑๑​ ใช่ไหมครับ

---