สวัสดีค่ะพ่อแม่พี่น้องชาวพันทิปทุกท่าน วันนี้ในฐานะ "มัมหมี" คนหนึ่งที่เฝ้ามองดูลูก ๆ วง CGM48 เติบโตมาตั้งแต่ก้าวแรก จนถึงปัจจุบันที่เดินทางมาถึงงานโร้ดโชว์ล่าสุด ณ Central Chiangmai Airport ในวันนี้ บอกตามตรงว่าความรู้สึกอิ่มเอมใจมันล้นทะลักจนเก็บไว้คนเดียวไม่ไหว ขออนุญาตใช้พื้นที่ตรงนี้เขียนบอกเล่าเรื่องราวความประทับใจแบบยาว ๆ เผื่อจะมีมัมหมีหรือแฟนคลับคนไหนแวะมาอ่านแล้วอินไปกับความรู้สึกนี้ด้วยกันนะคะ
ถ้าย้อนเวลากลับไปเมื่อวันแรกที่ CGM48 ถือกำเนิดขึ้นในฐานะวงน้องสาวต่างจังหวัดวงแรกของ 48Group ในประเทศไทย ยอมรับเลยว่าในใจลึก ๆ ของมัมหมีคนนี้มีความกังวลอยู่ไม่น้อยเลยค่ะ ด้วยความที่ทุกอย่างต้องเริ่มต้นจากศูนย์ การเดินทาง การปรับตัว และความกดดันที่เด็ก ๆ ต้องแบกรับมันช่างหนักหนาเหลือเกินสำหรับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกัน แววตาความมุ่งมั่นของพวกเขาก็ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะยอมฝากตัวเป็น "มัมหมี" คอยซัพพอร์ต คอยเชียร์ และเฝ้ามองดูความฝันของลูก ๆ ทีละก้าว ๆ อย่างใกล้ชิด
ช่วงเวลาที่ผ่านมา วงเราต้องเจอกับบททดสอบครั้งใหญ่เมื่อพี่ ๆ เมมเบอร์รุ่น 1 ทยอยกันจบการศึกษาออกไปตามเส้นทางของตัวเอง ยินดีกับอนาคตของลูก ๆ นะคะ แต่มัมหมีใจหายไม่น้อยเลย เพราะรุ่น 1 เปรียบเสมือนเสาหลักที่คอยค้ำจุนวงมาโดยตลอด ช่วงรอยต่อระหว่างรุ่นจึงเป็นช่วงเวลาที่เปราะบางและน่าลุ้นระทึกมากว่าวงจะเดินหน้าต่อไปในทิศทางไหน จะประคับประคองมาตรฐานและความฝันที่รุ่นพี่สร้างไว้ได้ดีแค่ไหนกันนะ
แต่วันเวลาก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่า ความกังวลของมัมหมีเป็นเพียงแค่ความห่วงใยตามประสาแม่ เพราะในที่สุด เมมเบอร์รุ่น 2 ก็ก้าวเข้ามารับไม้ต่อได้อย่างสง่างามและสมบูรณ์แบบ พวกเธอสานต่อความฝัน เติมเต็มพลัง และช่วยกันพาวงก้าวผ่านคลื่นลมต่าง ๆ มาได้ จนส่งต่อพลังนั้นไปยังรุ่น 3 รุ่น 4 และในตอนนี้ ที่เดินทางมาถึงน้อง ๆ รุ่น 5 แล้ว การได้เห็นเด็ก ๆ แต่ละรุ่นจับมือกันเดินไปข้างหน้าอย่างไร้รอยต่อ ทำให้หัวใจของมัมหมีคนนี้พองโตจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลยค่ะ
และพอได้มาเห็นภาพบรรยากาศงานโร้ดโชว์ในวันนี้ที่ Central Chiangmai Airport ภาพที่ห้างแทบแตก แฟนคลับเนืองแน่นเต็มทุกพื้นที่ทุกชั้นของศูนย์การค้า เสียงกรี๊ดสนั่นหวั่นไหว และรอยยิ้มเปี่ยมสุขบนใบหน้าของลูก ๆ บนเวที มันทำให้มัมหมีน้ำตาซึมออกมาด้วยความตื้นตัน ในที่สุด... วันนี้ที่รอคอยก็มาถึง วันที่ CGM48 เดินทางกลับมาสู่จุดที่ "ควรจะเป็น" อย่างแท้จริง จุดที่เปล่งประกายเจิดจรัส จุดที่หยาดเหงื่อและความเหนื่อยยากของเด็ก ๆ ได้รับผลตอบแทนอย่างคุ้มค่า และจุดที่สังคมยอมรับในศักยภาพของพวกเธออย่างเต็มภาคภูมิ
ในฐานะแม่คนหนึ่งที่มองลูก ๆ เต้นและร้องเพลงอยู่บนเวทีวันนี้ ความรู้สึกภูมิใจมันพุ่งทะยานจนล้นอก ไม่ว่าจะเป็นน้อง ๆ รุ่นพี่ที่เติบโตเป็นเสาหลักที่พึ่งพาได้ หรือน้อง ๆ รุ่นใหม่ที่ฉายแววความสามารถและความสดใสออกมาอย่างเต็มที่ ทุกคนเก่งมาก ๆ ลูก มัมหมีคนนี้สัญญาว่าจะคอยยืนมองความสำเร็จของพวกหนู คอยซัพพอร์ตทุกการเติบโต และอยู่ข้าง ๆ ในทุก ๆ ก้าวเดินแบบนี้ตลอดไป
พื้นที่ตรงนี้เปิดโล่งสำหรับทุกคนนะคะ ใครที่ไปงานวันนี้มา หรือเป็นแฟนคลับที่ติดตามเด็ก ๆ มาด้วยกัน แวะมาพูดคุย เล่าความประทับใจ หรือแปะรูปอวดความน่ารักของลูก ๆ กันได้เต็มที่เลยนะคะ มัมหมีอยากอ่านความรู้สึกของทุกคนเหมือนกันค่ะ
ในฐานะแม่คนหนึ่ง (ในคราบแฟนคลับ) บันทึกความในใจถึงเส้นทาง CGM48: จากวันแรกที่ลุ้นระทึก สู่ภาพความสำเร็จที่เปล่งประกาย
ถ้าย้อนเวลากลับไปเมื่อวันแรกที่ CGM48 ถือกำเนิดขึ้นในฐานะวงน้องสาวต่างจังหวัดวงแรกของ 48Group ในประเทศไทย ยอมรับเลยว่าในใจลึก ๆ ของมัมหมีคนนี้มีความกังวลอยู่ไม่น้อยเลยค่ะ ด้วยความที่ทุกอย่างต้องเริ่มต้นจากศูนย์ การเดินทาง การปรับตัว และความกดดันที่เด็ก ๆ ต้องแบกรับมันช่างหนักหนาเหลือเกินสำหรับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกัน แววตาความมุ่งมั่นของพวกเขาก็ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะยอมฝากตัวเป็น "มัมหมี" คอยซัพพอร์ต คอยเชียร์ และเฝ้ามองดูความฝันของลูก ๆ ทีละก้าว ๆ อย่างใกล้ชิด
ช่วงเวลาที่ผ่านมา วงเราต้องเจอกับบททดสอบครั้งใหญ่เมื่อพี่ ๆ เมมเบอร์รุ่น 1 ทยอยกันจบการศึกษาออกไปตามเส้นทางของตัวเอง ยินดีกับอนาคตของลูก ๆ นะคะ แต่มัมหมีใจหายไม่น้อยเลย เพราะรุ่น 1 เปรียบเสมือนเสาหลักที่คอยค้ำจุนวงมาโดยตลอด ช่วงรอยต่อระหว่างรุ่นจึงเป็นช่วงเวลาที่เปราะบางและน่าลุ้นระทึกมากว่าวงจะเดินหน้าต่อไปในทิศทางไหน จะประคับประคองมาตรฐานและความฝันที่รุ่นพี่สร้างไว้ได้ดีแค่ไหนกันนะ
แต่วันเวลาก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่า ความกังวลของมัมหมีเป็นเพียงแค่ความห่วงใยตามประสาแม่ เพราะในที่สุด เมมเบอร์รุ่น 2 ก็ก้าวเข้ามารับไม้ต่อได้อย่างสง่างามและสมบูรณ์แบบ พวกเธอสานต่อความฝัน เติมเต็มพลัง และช่วยกันพาวงก้าวผ่านคลื่นลมต่าง ๆ มาได้ จนส่งต่อพลังนั้นไปยังรุ่น 3 รุ่น 4 และในตอนนี้ ที่เดินทางมาถึงน้อง ๆ รุ่น 5 แล้ว การได้เห็นเด็ก ๆ แต่ละรุ่นจับมือกันเดินไปข้างหน้าอย่างไร้รอยต่อ ทำให้หัวใจของมัมหมีคนนี้พองโตจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลยค่ะ
และพอได้มาเห็นภาพบรรยากาศงานโร้ดโชว์ในวันนี้ที่ Central Chiangmai Airport ภาพที่ห้างแทบแตก แฟนคลับเนืองแน่นเต็มทุกพื้นที่ทุกชั้นของศูนย์การค้า เสียงกรี๊ดสนั่นหวั่นไหว และรอยยิ้มเปี่ยมสุขบนใบหน้าของลูก ๆ บนเวที มันทำให้มัมหมีน้ำตาซึมออกมาด้วยความตื้นตัน ในที่สุด... วันนี้ที่รอคอยก็มาถึง วันที่ CGM48 เดินทางกลับมาสู่จุดที่ "ควรจะเป็น" อย่างแท้จริง จุดที่เปล่งประกายเจิดจรัส จุดที่หยาดเหงื่อและความเหนื่อยยากของเด็ก ๆ ได้รับผลตอบแทนอย่างคุ้มค่า และจุดที่สังคมยอมรับในศักยภาพของพวกเธออย่างเต็มภาคภูมิ
ในฐานะแม่คนหนึ่งที่มองลูก ๆ เต้นและร้องเพลงอยู่บนเวทีวันนี้ ความรู้สึกภูมิใจมันพุ่งทะยานจนล้นอก ไม่ว่าจะเป็นน้อง ๆ รุ่นพี่ที่เติบโตเป็นเสาหลักที่พึ่งพาได้ หรือน้อง ๆ รุ่นใหม่ที่ฉายแววความสามารถและความสดใสออกมาอย่างเต็มที่ ทุกคนเก่งมาก ๆ ลูก มัมหมีคนนี้สัญญาว่าจะคอยยืนมองความสำเร็จของพวกหนู คอยซัพพอร์ตทุกการเติบโต และอยู่ข้าง ๆ ในทุก ๆ ก้าวเดินแบบนี้ตลอดไป
พื้นที่ตรงนี้เปิดโล่งสำหรับทุกคนนะคะ ใครที่ไปงานวันนี้มา หรือเป็นแฟนคลับที่ติดตามเด็ก ๆ มาด้วยกัน แวะมาพูดคุย เล่าความประทับใจ หรือแปะรูปอวดความน่ารักของลูก ๆ กันได้เต็มที่เลยนะคะ มัมหมีอยากอ่านความรู้สึกของทุกคนเหมือนกันค่ะ