คือว่าเราตอนนี้ได้กลับมาอยู่บ้านต่างจังหวีดประมาณ 2 เดือนกว่าแล้ว ไม่มีงานประจำทำ ช่วยพ่อแม่ทำงาน แบ่งเบาภาระที่บ้านเล็กๆน้อยๆ เช่น ทำงานบ้าน เรื่องภายในบ้านทั่วไป ในบ้านเรา ไม่มีลํกผู้ชายมีแต่ลูกผู้หญิงค่ะ ซึ่งเราเป็นคนโต ก็รับผิดชอบหลายอย่าง เราเองเรียนจบมาได้ 2 ปรแล้ว ซึ่งตอนเราเรียนจบเราก็ได้ไปทำงานแถวชลบุรี ลองผิดลองถูกกับงาน ทำงานไม่ตรงสาย แต่ก็ทำได้นะคะ เราใช้ความพยายามทุกอย่าง ตอนแรกนึกว่าจะทำไม่ได้ เพราะไม่เคยทำงานโรงงานอุตสาหกรรมมาก่อนและไม่เคยเข้ามาอยู่ในเมืองเลย รืออยู่กับพ่อแม่ตลอดเวลาค่ะ นั้นแหละค่ะ จนเราตัดสินใจลาออกมาอยู่บ้าน เพราะมีเหตุผลส่วนตัวค่ะ ตอนแรกคิดว่าอยู่บ้านก็ดี ใช้ชีวิตบ้านๆไม่ต้องดิ้นรนอะไร อยากกินไรพ่อแม่ก็ให้กินหมด แต่พออยู่ไปสักพัก บางครั้งก็คิดได้ว่า นี่เราโตประมาณหนึ่งแล้ว เรียนจบประมาณ หนึ่งแล้ว เรายังไม่ประสบความสำเร็จอะไรเลย ไม่มีงานทำ ไม่มีเงินเก็บ (เราจบ ปวส .) และเราก็ตัดสินใจบอกพ่อแม่อีกครั้งว่าจะสมัครงาน ที่ตรงกับสายการเรียนเพราะเค้ารับสมัครอยู่ สิ่งที่ได้กลับมาคือ พ่อแม่ไม่อยากให้ไปตอนนี้ อยากให้ผ่านช่วงปีใหม่ไปก่อน ท่านบอกเป็นห่วงไหนจะค่าใช้จ่ายกว่สเงินจะออกอีก ไอ้เราก็เข้าใจท่านทั้งสองนะคะ แต่โอกาสก็ไม่เคยรอใครอยู่แล้วค่ะ แต่เราก็ไม่รู้จะตัดสินใจยังไงดีค่ะ ควรเชื่อพ่อแม่หรือใจตัวเองดีคะ
ปรึกษาค่ะ