ครอบครัวไม่ค่อยยินดีกับความฝันเราค่ะ

งานเดิมเราเป็นราชการค่ะ ต้องบอกก่อนว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวดีมาก แม่ดูแลเราดีมาก ตามใจไม่ได้เคร่ง
แล้วมาถึงจุดนึงเราอยากไป ตปท เลยคิดว่าจะทำงานอะไรที่เป็นข้าราชการให้ที่บ้านด้วย เราได้ทำสิ่งที่ชอบด้วย เราเลยตั้งใจมากๆอ่านหนังสือ สอบกระทรวงการต่างประเทศได้  แล้วเป็นตำแหน่งที่ออกประจำหาร ตปท ได้ด้วย
ทำงานมาได้1ปี ได้คุยจริงจังกับแม่ ปากเขาบอกว่าตามใจลูกแต่เราดูออกเลยว่าเขาไม่ยินดีที่เราจะไป ตปท คนเดียว
ไม่นานมานี้วันเกิดเรา แม่เขารู้ว่าเราโหมงานหนักมาก เลิกดึก นอนไม่พอ แม่เลยระเบิดใส่ ด้วยความเป็นห่วง ถามว่า“คุ้มมั้ยกับที่ทำอยู่ แลกกับสุขภาพกายสุขภาพจิต ไม่ไปได้ไป ออกเถอะ ใครๆก็ชมว่าลูกเก่งให้แม่ฟังแต่แม่ไม่ดีใจเลยสักนิด ทำงานปกติลูกก็เก็บไปเที่ยวตปทได้ทุกปี ไม่ไปทำงานไม่ได้เหรอ”
แล้ว ญาติๆ เขาก็พูดแรงๆ ว่า ใครเป็นใครตาม จะกลับมาดูได้มั้ย

เรานอยอ่า เราเข้าใจพวกเขา เราแคร์ความรู้สึกแม่เรามากๆ แต่ในวันที่เราทำงานเหนื่อยๆ อยากได้กำลังใจ แต่พวกเขาให้ลาออกอย่างเดียวเลย55555
เราไม่โกรธนะเพราะแม่ก็เป็นห่วง ถูกด้วยซ้ำที่แม่ไม่ห่วงเลยว่าทิ้งหน้าที่การงาน
แต่ๆๆๆ มันก็เป็นฝันเรา ขัดแย้งมากในหัวตอนนี้
ขอฟังความเห็นทุกคนหน่อยค่ะ เราครึ่งๆมาก
หรือมันมีประสบการณ์คนที่ไปอยู่ตปทนานๆแล้วที่บ้านหายห่วงบ้างคะ