16 ตค 69 อายุย่าง44 ปี ค่ะ
ไม่รู้ต้องพาชีวิตตัวเองไปทางไหน ทำงานประจำเปลี่ยนที่ทำงาน 20 กว่าที ลาออกมาขายของชำ ก็ทำได้2 ปีเลิกขายเพราะอยู่กับเยอะๆแล้วเครียด ก่อนเลิกขายคิดว่าตัวเองหาเงินออนไลน์ได้ ทำจริงก็ได้น้อยมาก เพิ่มทำ 8 เดือน ช่วงหลังมาขายไม่ได้ ครึ่งเดือน คุลา รายได้ 200 ลูกค้าไม่ค่อยซื้อ ยิ่งทำให้เครียด และติดสลอตมากๆ มีเงินเท่าไหร่หมด มีทองก็เอาไปจำนำแล้วเอามาเล่น รู้สึกชีวิตตัวเองไม่รับผิดชอบอะไรเลย รู้ตัวแต่แพ้ใจตัวเอง คุมใจตัวเองไม่ได้
รักษาซึมเศร้ามา 8 ปี กินยาจนชีวิตนิ่งเฉย ไม่มีเป้าหมาย ชีวิตเลื่อนลอย ตื่นมามีข้าวให้กิน เพราะแม่ทำกับข้าว อาศัยกินกับแม่ ในใจคิดนะว่าแก่ไปจะทำยังไง จะกลับไปทำงานประจำ แค่คิดก็คลื่นไส้ เรารู้นะว่าต้องมีรายได้ เราต้องความคิด รู้ทั้งรู้ ไม่เคยตั้งใจทำอะไรสักอย่าง ชีวิตเหนื่อยหน่าย มันขาดสีสันหรืออะไรยังไง ได้แต่คิดอายุ44 ต้องดีกว่านี้ เกิดมานาน ทำไมคิดไม่ได้สักที วันๆมีแต่ไม่อยากมีชีวิค คำว่าทำไมมันเยอะแยะไปหมด มีใครเคยเป็นแบบนี้ไหม มีทางออกทางไหน ? ใครอ่านแล้ววิเคราะห์ไเ้ยังไง ช่วยเราที ไม่รู้ต้องสู้ชีวิตยังไง ไปทางไหน เบลอ ค่ะ
ไม่รู้จะพาชีวิตตัวเองไปทางไหนดี
ไม่รู้ต้องพาชีวิตตัวเองไปทางไหน ทำงานประจำเปลี่ยนที่ทำงาน 20 กว่าที ลาออกมาขายของชำ ก็ทำได้2 ปีเลิกขายเพราะอยู่กับเยอะๆแล้วเครียด ก่อนเลิกขายคิดว่าตัวเองหาเงินออนไลน์ได้ ทำจริงก็ได้น้อยมาก เพิ่มทำ 8 เดือน ช่วงหลังมาขายไม่ได้ ครึ่งเดือน คุลา รายได้ 200 ลูกค้าไม่ค่อยซื้อ ยิ่งทำให้เครียด และติดสลอตมากๆ มีเงินเท่าไหร่หมด มีทองก็เอาไปจำนำแล้วเอามาเล่น รู้สึกชีวิตตัวเองไม่รับผิดชอบอะไรเลย รู้ตัวแต่แพ้ใจตัวเอง คุมใจตัวเองไม่ได้
รักษาซึมเศร้ามา 8 ปี กินยาจนชีวิตนิ่งเฉย ไม่มีเป้าหมาย ชีวิตเลื่อนลอย ตื่นมามีข้าวให้กิน เพราะแม่ทำกับข้าว อาศัยกินกับแม่ ในใจคิดนะว่าแก่ไปจะทำยังไง จะกลับไปทำงานประจำ แค่คิดก็คลื่นไส้ เรารู้นะว่าต้องมีรายได้ เราต้องความคิด รู้ทั้งรู้ ไม่เคยตั้งใจทำอะไรสักอย่าง ชีวิตเหนื่อยหน่าย มันขาดสีสันหรืออะไรยังไง ได้แต่คิดอายุ44 ต้องดีกว่านี้ เกิดมานาน ทำไมคิดไม่ได้สักที วันๆมีแต่ไม่อยากมีชีวิค คำว่าทำไมมันเยอะแยะไปหมด มีใครเคยเป็นแบบนี้ไหม มีทางออกทางไหน ? ใครอ่านแล้ววิเคราะห์ไเ้ยังไง ช่วยเราที ไม่รู้ต้องสู้ชีวิตยังไง ไปทางไหน เบลอ ค่ะ