ประสบการณ์ จากเด็กคนนี้

สวัสดีค่ะ วันนี้หนูมาเล่าต่อจากเมื่อวานค่ะ จนกระทั่งครูคนนั้นเข้ามา มันทำให้หนูรู้สึกว่าอยากออกจากจุดๆนี้ เราอยากมีอนาคต เราอยากเอาชนะตัวเองในอดีต อยากจะให้คนรอบข้างภูมิใจ หนูสนใจในเรื่องดนตรี จึงคิดว่า 'นี่แหละ ความฝันกู' วันนั้นหนูทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ครูเขาเห็นว่าหนูอยากเล่นดนตรีจริงๆ ตั้งใจจริงๆ ถึงแม้เราไม่มีพื้นฐานอะไรสักอย่าง ไม่รู้จักแม้แต่คอร์ด ตัวโน้ต   วันต่อมาจะเป็นกิจกรรมเลือกชุมนุมในระบบ มีแต่คนอยากเข้า เพราะมันใหม่มากวสำหรับเรา เพราะมันเป็นโรงเรียนที่จะเรียกว่าบ้านนอก ก็อาจจะใช่ แล้วระบบการศึกษามันอาจจะไม่ทั่วถึง พอวันต่อมาเป็นกิจกรรมเข้าชุมนุมในระบบ หนูพยายามกดเข้าชุมนุมดนตรีให้ทัน แต่สุดท้ายแล้ว ไม่ทันค่ะ55 หนูร้องไห้ขี้มูกโป่ง จนถึงเวลากลับบ้าน หนูร้องไห้แบบคนทั้งโรงเรียนมอง จนเดินผ่านครูคนนั้น เลยร้องเพลงแบบขำว่า 'อย่าหันกลับมามองไปข้างหน้า ไม่อยากให้เห็นน้ำตา ของฉัน ' ด้วยความที่เป็นคนติดตลกด้วยและไม่อยากให้อารมณ์ตัวเองมันแย่ไปกว่านี้ จนกระทั่งถึงวันเข้าชุมนุม หนูได้แต่ไปยืนมองคนอื่นนั่งเรียนดนตรี  วันต่อมา หนูยังพยายามไปแสดงตัวเมื่อครูนัดทุกคนที่อยากเล่นดนตรี  มีต่ออีกนะคะ ขอบคุณมากๆนะคะที่อ่านจนจบ ขอบคุณค่ะ 03