สวัสดีช่วงเย็นครับ เป็นไงกันบ้างครับ สำหรับคนที่พึ่งเลิกงานกลับบ้าน หวังว่าจะมีความสุขกันนะครับ และ มาต่อกันเลยครับ
สำหรับใครที่ยังไม่อ่าน EP แรก ไปอ่านได้เลยนะครับ
https://pantip.com/topic/44257658?sc=2GMkPWV
นั่นแหละครับ เงินก็ไม่มีแล้ว บ้านก็ไม่อยากกลับ สรุปก็ไม่อยากเอาอะไรเลย ทำยังไงดี สำหรับหลายคนอาจจะเลือกที่จะกลับไปหาพ่อแม่ หรือ อาจจะไปอยู่กับเพื่อนใช่ไหมครับ แต่แน่นอนครับ บ้านก็ไม่อยากกลับ เพื่อนลำพัง มันก็ไม่อยากจะช่วยเราด้วยซํ้า ถึงแม้เราจะเคยช่วยมันก็ตาม ผมเลยทำการ ไปวัดเพื่อ ขอข้าววัดกินครับ แต่รู้อะไรไหมครับ มันไม่ใช่เรื่องง่ายน่ะสิ คุณคงจะคิดว่าเออ เดินไป “ หลวงพ่อครับ ผมเดือดร้อนครับ ผมต้องการข้าว ” แล้วคิดว่าเขาจะให้เลยไหมครับ ไม่! ไม่เลย ผมเดินไปขอแบบนั้น สรุปแล้ว พระในนั้นได้ตอบผมว่า “ ไม่ได้หรอก ไม่ให้ข้าวคนแปลกหน้า ” ผมแบบ วอทส์!! อะไรนะ! เออ แต่มันก็ถูกแหละ555 ขอไป 4-5 วัดครับ ผมไม่ได้ข้าวเลยนอกจาก มี กลุ่มป้าๆ กลุ่มหนึ่งอ่ะนะ อันนี้ผมต้องขอบคุณเขามากๆ เขา รวมๆเงินกันมา ให้ผมมา 120 บาทมั้ง ตอนนั้น ผมก็เก็บไว้ เอาไปซื้อกล้วย หวีละ 12 บาท แบบ วุ้วฮุ้ว! รอดแล้ว! และ ซื้อมาม่า มา 2 แพ็ค คือ คุณอาจจะคิดว่า ผมคงจะมีความรับผิดชอบน้อยอีกใช่ไหมครับ แน่นอนครับว่า No No จากหมดภายใน 1 วันครับ กลายเป็นหมดภายใน 1 สัปดาห์55555555 พูดเหมือนดีนะ แต่สุดท้ายหมดเหมือนเดิม5555 หมด 1 สัปดาห์แล้วอ่ะ ทำไงอ่ะ ผ่านไป 10 วันแล้วตังค์หมดอีก ตอนแรกคิดว่า จะไปคุ้ยขยะ แต่แบบ ยังก่อน ให้เวลาฉันก่อน ผมก็เดิน ไป รอบๆ บริเวณผมอ่ะนะ แต่ไปมา เราก็ดันเดินไป 7-8 กิโล ได้มั้ง ข้ามไป 1 อำเภอ ไปเจองานหนึ่ง เป็นโรงงานปาท่องโก๋ คือ ตอนนั้น ผมเห็นแล้วก็แบบ เห้ย เออ น่าสนใจระหว่างที่ผมยืนอ่านป้าย มีลุงแก่ๆ เดินมาหาผม ถามว่า “ เออ มาสมัครงานหรอ ” ผมก็บอก “ อ่า ใช่ครับๆ ” ตอนนั้นแกไม่พูดพร่ำทำเพลง ครับ แก พาผมไปในโรงงานเลย ในโรงงานครับ เราจะต้องเจอคนหลายประเภท แม้กระทั่งประเภท คนที่คุณไม่ชอบ คุณก็ต้องเจอ ไอนี่ก็สายด่าหมด ไม่สนลูกใคร ไอนี้ก็สายบูลลี่ ไอนี่ก็ขี้แซว สำหรับเด็ก 16-17 อย่างผมในตอนนั้นค่อนข้างเซ็งครับ แต่ทำไงได้ครับ มันคงจะดีกว่าถ้าเรามีงานทำจริงๆ และ มีเงินกินข้าวทุกวันจริงๆ ก็เอาสิครับมา มาลองดูกันสักตั้ง ทำงานวันแรกครับ นวดแป้ง บลาๆ ทำนู้นทำนี้ พักเที่ยงมีข้าวให้กิน อันนี้โคตรโปรดปราน แล้วก็ จบงานที่ 17.30 ครับ แจ๋วครับ แม้จะ ตะกุกตะกักบ้าง แต่ก็โอเค แต่รู้ไหมครับว่างานดีแบบนี้ ผมอยู่ได้กี่วัน ใช่ครับ 10 วันครับ แล้วผมก็ออกเหมือนเดิม เป็นไงล่ะ ชีวิตไม่เหมือนที่คิดไว้ใช่ไหมล่ะครับจ่า555 ด้วยความเป็นเด็กอ่ะ ไม่ว่างานมันจะดีแค่ไหนแต่เราก็คงความรู้สึกที่แบบ เราอยากได้เงินโดยที่ไม่เหนื่อย โคตรท้อ เหลืออีก 10 วัน ผมจะต้องหางาน หาอะไรทำให้ได้ แต่ก็นั่นแหละครับ ชีวิตไม่เหมือนดั่งฝัน สุดท้ายครับ ผมหางานไม่ได้เลย แล้วผมจะต้องอยู่ต่อยังไง . . . จำได้ไหมครับว่า ผมจะไม่คุ้ยขยะ . . . แต่ผมเปลี่ยนใจละครับ
รอดูการคุ้ยขยะ ในวันหน้าครับ
ประสบการณ์หนีออกจากบ้าน ที่ผมอยู่ดีๆ ก็อยากเล่า EP2.
สำหรับใครที่ยังไม่อ่าน EP แรก ไปอ่านได้เลยนะครับ https://pantip.com/topic/44257658?sc=2GMkPWV
นั่นแหละครับ เงินก็ไม่มีแล้ว บ้านก็ไม่อยากกลับ สรุปก็ไม่อยากเอาอะไรเลย ทำยังไงดี สำหรับหลายคนอาจจะเลือกที่จะกลับไปหาพ่อแม่ หรือ อาจจะไปอยู่กับเพื่อนใช่ไหมครับ แต่แน่นอนครับ บ้านก็ไม่อยากกลับ เพื่อนลำพัง มันก็ไม่อยากจะช่วยเราด้วยซํ้า ถึงแม้เราจะเคยช่วยมันก็ตาม ผมเลยทำการ ไปวัดเพื่อ ขอข้าววัดกินครับ แต่รู้อะไรไหมครับ มันไม่ใช่เรื่องง่ายน่ะสิ คุณคงจะคิดว่าเออ เดินไป “ หลวงพ่อครับ ผมเดือดร้อนครับ ผมต้องการข้าว ” แล้วคิดว่าเขาจะให้เลยไหมครับ ไม่! ไม่เลย ผมเดินไปขอแบบนั้น สรุปแล้ว พระในนั้นได้ตอบผมว่า “ ไม่ได้หรอก ไม่ให้ข้าวคนแปลกหน้า ” ผมแบบ วอทส์!! อะไรนะ! เออ แต่มันก็ถูกแหละ555 ขอไป 4-5 วัดครับ ผมไม่ได้ข้าวเลยนอกจาก มี กลุ่มป้าๆ กลุ่มหนึ่งอ่ะนะ อันนี้ผมต้องขอบคุณเขามากๆ เขา รวมๆเงินกันมา ให้ผมมา 120 บาทมั้ง ตอนนั้น ผมก็เก็บไว้ เอาไปซื้อกล้วย หวีละ 12 บาท แบบ วุ้วฮุ้ว! รอดแล้ว! และ ซื้อมาม่า มา 2 แพ็ค คือ คุณอาจจะคิดว่า ผมคงจะมีความรับผิดชอบน้อยอีกใช่ไหมครับ แน่นอนครับว่า No No จากหมดภายใน 1 วันครับ กลายเป็นหมดภายใน 1 สัปดาห์55555555 พูดเหมือนดีนะ แต่สุดท้ายหมดเหมือนเดิม5555 หมด 1 สัปดาห์แล้วอ่ะ ทำไงอ่ะ ผ่านไป 10 วันแล้วตังค์หมดอีก ตอนแรกคิดว่า จะไปคุ้ยขยะ แต่แบบ ยังก่อน ให้เวลาฉันก่อน ผมก็เดิน ไป รอบๆ บริเวณผมอ่ะนะ แต่ไปมา เราก็ดันเดินไป 7-8 กิโล ได้มั้ง ข้ามไป 1 อำเภอ ไปเจองานหนึ่ง เป็นโรงงานปาท่องโก๋ คือ ตอนนั้น ผมเห็นแล้วก็แบบ เห้ย เออ น่าสนใจระหว่างที่ผมยืนอ่านป้าย มีลุงแก่ๆ เดินมาหาผม ถามว่า “ เออ มาสมัครงานหรอ ” ผมก็บอก “ อ่า ใช่ครับๆ ” ตอนนั้นแกไม่พูดพร่ำทำเพลง ครับ แก พาผมไปในโรงงานเลย ในโรงงานครับ เราจะต้องเจอคนหลายประเภท แม้กระทั่งประเภท คนที่คุณไม่ชอบ คุณก็ต้องเจอ ไอนี่ก็สายด่าหมด ไม่สนลูกใคร ไอนี้ก็สายบูลลี่ ไอนี่ก็ขี้แซว สำหรับเด็ก 16-17 อย่างผมในตอนนั้นค่อนข้างเซ็งครับ แต่ทำไงได้ครับ มันคงจะดีกว่าถ้าเรามีงานทำจริงๆ และ มีเงินกินข้าวทุกวันจริงๆ ก็เอาสิครับมา มาลองดูกันสักตั้ง ทำงานวันแรกครับ นวดแป้ง บลาๆ ทำนู้นทำนี้ พักเที่ยงมีข้าวให้กิน อันนี้โคตรโปรดปราน แล้วก็ จบงานที่ 17.30 ครับ แจ๋วครับ แม้จะ ตะกุกตะกักบ้าง แต่ก็โอเค แต่รู้ไหมครับว่างานดีแบบนี้ ผมอยู่ได้กี่วัน ใช่ครับ 10 วันครับ แล้วผมก็ออกเหมือนเดิม เป็นไงล่ะ ชีวิตไม่เหมือนที่คิดไว้ใช่ไหมล่ะครับจ่า555 ด้วยความเป็นเด็กอ่ะ ไม่ว่างานมันจะดีแค่ไหนแต่เราก็คงความรู้สึกที่แบบ เราอยากได้เงินโดยที่ไม่เหนื่อย โคตรท้อ เหลืออีก 10 วัน ผมจะต้องหางาน หาอะไรทำให้ได้ แต่ก็นั่นแหละครับ ชีวิตไม่เหมือนดั่งฝัน สุดท้ายครับ ผมหางานไม่ได้เลย แล้วผมจะต้องอยู่ต่อยังไง . . . จำได้ไหมครับว่า ผมจะไม่คุ้ยขยะ . . . แต่ผมเปลี่ยนใจละครับ
รอดูการคุ้ยขยะ ในวันหน้าครับ