รบกวนแสดงความคิดเห็นกันอย่างสร้างสรรค์ ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคายดูถูกนะคะ ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ
เราอยากทราบเนื่องจากว่าเดิมทีเราต้องการเป็นหมอ ตอนแรกข้อมูลเรื่องการขอสัญชาติมีน้อยมาก ๆ เราจึงเน้นฟังจากทางที่ว่าการอำเภอเป็นหลัก ซึ่งแจ้งว่าจบม.6ก็มาทำได้ ตอนมัธยมเราก็ไม่ค่อยรู้อะไรและไม่ได้คิดอะไร รู้แค่เกิดที่ไทย เราก็ไม่ได้อยากกลับจีน พูดไทย เรียนไทย รักประเทศไทย และคิดว่าที่นี่เป็นบ้านเกิดของเรา แค่ทำเรื่องอย่างถูกต้องก็พอ เราจึงตั้งใจอ่านหนังสือสอบ TCAS จนพอจบม.6ก็รีบไปทำเรื่องขอสัญชาติ ทางที่ว่าการแจ้งว่าต้องรอจบป.ตรี ตอนนั้นความหวังพังทลายเลยค่ะ แต่ก็รู้สึกว่าไม่เป็นไรเรียนอย่างอื่นก่อนค่อยทำสัญชาติแล้วไปเป็นหมอก็ได้ ตอนนั้นก็เริ่มหาข้อมูลแล้วนะคะว่าทำอะไรยังไง ทำกี่ปี ก็เจอทั้งคนทำได้และไม่ได้ เราก็ว่าจะลองเสี่ยงดูอีกสักตั้งค่ะ เราจึงไปยื่นเข้าคณะที่เป็นสายสุขภาพเหมือนกันซึ่งเป็นสายที่ยังขาดแคลนอยู่ หลังจากเรียนจบมาก็รีบไปทำเรื่องอีกครั้งค่ะ เลยได้พบกับความจริงว่า ต้องรอเท่านั้น กี่ปีไม่รู้ ก็ต้องรอต่อไป ตอนนั้นความหวังก็พังอีกรอบค่ะเพราะเป็นหมอไม่ได้แล้วแน่ ๆ ไม่รู้อีกกี่ปีจะได้เรียน ก็ถอดใจไปคิดจะมาทำให้ตรงสายที่เรียนมาแทน เพราะใบประกอบวิชาชีพสามารถสอบได้ และขอได้ค่ะ หลังจากสอบผ่านใบประกอบมาแล้ว และเราจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 ก็ได้พบกับความจริงอีกครั้งนึงค่ะ ไม่มีที่ไหนรับเข้าทำงานทั้งนั้น แม้ว่าพยาบาล หมอ หรือใครก็ตามที่สัมแล้วอยากรับ แม้ว่าจะสัมผ่านแล้วกี่ที่เราก็เข้าไปทำงานไม่ได้ทั้งนั้นค่ะ เพราะ HR ไม่รับ เนื่องจากต้องยื่นขอ work permit ให้ แม้ว่าหัวหน้าจะพาเดินดูสถานที่ แนะนำเราให้ที่ทำงาน คุยตกลงทุกอย่างกันหมดแล้ว เหลือแค่คุยเงินเดือนกับ HR แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไปทำงานอยู่ดีค่ะ พอมาถึงตรงนี้เราพังของจริงเลยค่ะ เราไม่รู้ว่าที่ทำมา ที่ตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจสอบ ตั้งใจฝึกงาน จบมาหวังจะดูแลผู้ป่วยให้ดีที่สุด หวังจะเป็นส่วนนึงที่ช่วยในการพัฒนาระบบ หวังจะเป็นคนที่ได้ช่วยคน ๆ นึง มันพังหมด เพราะเรารู้ว่าต่อให้สมัครไปอีกกี่ที่มันก็แทบเป็นไปไม่ไดัเลย เพราะสมัครไปเยอะมาก ๆ ที่ไหนก็อยากรับแต่ก็เข้าไปไม่ได้ ก็เลยอยากถามทุก ๆ คนที่เป็นเหมือนกับเราหน่อยค่ะว่าตอนนี้ทำอะไรกันอยู่คะ มีใครมาเส้นทางแบบเดียวกับเรามั้ย และต้องยอมละทิ้งความฝันของตัวเองไปไหมคะ
อยากได้คนแชร์ประสบการณ์เฉย ๆ นะคะ อย่าด่ากันเลยค่ะ ส่วนตัวเข้าใจดีทุกอย่าง ทั้งเหตุผลที่กฏหมายต้องเขียนไว้แบบนี้ เหตุผลที่ HR ไม่รับ เข้าใจดีทุกอย่างและไม่ได้จะโทษใครเลยค่ะ ถ้าเขารับคนไทยได้ ในเมื่อมันง่ายกว่าและเป็นคนประเทศเขาเอง ก็อยากรับมากกว่านั่นไม่แปลกเลยค่ะ และถ้าเขียนกฎหมายให้คนต่างด้าวได้สัญชาติง่าย ๆ คนก็คงเข้ามาทำผิดกฎหมายเต็มไปหมด เราเข้าใจค่ะ ตอนนี้แค่รู้สึกหมดหวัง แค่รู้สึกว่าน้อยใจที่เกิดมามีสถานะแบบนี้ ทำไมพ่อแม่ถึงไม่อยู่ประเทศตัวเอง เราเลือกเกิดไม่ได้ เราเกิดที่นี่และรักที่นี่ไปแล้วและไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ เรามีความสุขตอนที่ได้ช่วยเหลือ ได้ดูแลคนไข้ ได้ทำให้เขารอด และรู้สึกขอบคุณอยู่เสมอที่ได้โอกาสเรียนหนังสือ ได้โอกาสขอสัญชาติ ความฝันตลอดชีวิตจึงออกมาในรูปแบบอยากช่วยคน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง อยากมีเงินเพื่อที่ว่าในอนาคตจะได้ช่วยเหลือคนที่ลำบาก แต่ตอนนี้พังทลายหมด ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะไม่ได้อยากไปจีน พูดภาษาจีนไม่ได้ แทบจะเป็นคนไทยเต็มตัว มีเพียงเลือดที่เป็นสายเลือดของจีน จะกลับไปเงินก็ไม่มี บ้านก็ไม่มี ภาษาก็พูดไม่ได้ วัฒนธรรมอะไรก็ไม่รู้เรื่อง เพราะฉะนั้นขออย่างเดียวเลยค่ะ ใครจะด่าว่าเป็นต่างด้าว สมควรแล้วที่ต้องมีชีวิตแบบนี้ มาเกิดที่นี่ทำไม ขอให้หยุดมือก่อนค่ะ ไม่พอใจรบกวนเลื่อนออกได้เลยค่ะ โดนด่ามาค่อนข้างเยอะแล้ว เราพังมากพอแล้ว เราขอโทษด้วยค่ะที่มาเกิดที่นี่ ที่ไม่เรียนภาษาจีนแล้วกลับไปแต่แรก ที่อยากอยู่ที่บ้านเกิดนี้ ตอนนี้ขอฟังประสบการณ์จากคนอื่น ๆ หรือคำแนะนำเท่านั้นนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ
ตอนนี้คนที่เป็นต่างด้าวในไทยจ.ปตรีแล้ว ทำอะไรอยู่กันคะ
เราอยากทราบเนื่องจากว่าเดิมทีเราต้องการเป็นหมอ ตอนแรกข้อมูลเรื่องการขอสัญชาติมีน้อยมาก ๆ เราจึงเน้นฟังจากทางที่ว่าการอำเภอเป็นหลัก ซึ่งแจ้งว่าจบม.6ก็มาทำได้ ตอนมัธยมเราก็ไม่ค่อยรู้อะไรและไม่ได้คิดอะไร รู้แค่เกิดที่ไทย เราก็ไม่ได้อยากกลับจีน พูดไทย เรียนไทย รักประเทศไทย และคิดว่าที่นี่เป็นบ้านเกิดของเรา แค่ทำเรื่องอย่างถูกต้องก็พอ เราจึงตั้งใจอ่านหนังสือสอบ TCAS จนพอจบม.6ก็รีบไปทำเรื่องขอสัญชาติ ทางที่ว่าการแจ้งว่าต้องรอจบป.ตรี ตอนนั้นความหวังพังทลายเลยค่ะ แต่ก็รู้สึกว่าไม่เป็นไรเรียนอย่างอื่นก่อนค่อยทำสัญชาติแล้วไปเป็นหมอก็ได้ ตอนนั้นก็เริ่มหาข้อมูลแล้วนะคะว่าทำอะไรยังไง ทำกี่ปี ก็เจอทั้งคนทำได้และไม่ได้ เราก็ว่าจะลองเสี่ยงดูอีกสักตั้งค่ะ เราจึงไปยื่นเข้าคณะที่เป็นสายสุขภาพเหมือนกันซึ่งเป็นสายที่ยังขาดแคลนอยู่ หลังจากเรียนจบมาก็รีบไปทำเรื่องอีกครั้งค่ะ เลยได้พบกับความจริงว่า ต้องรอเท่านั้น กี่ปีไม่รู้ ก็ต้องรอต่อไป ตอนนั้นความหวังก็พังอีกรอบค่ะเพราะเป็นหมอไม่ได้แล้วแน่ ๆ ไม่รู้อีกกี่ปีจะได้เรียน ก็ถอดใจไปคิดจะมาทำให้ตรงสายที่เรียนมาแทน เพราะใบประกอบวิชาชีพสามารถสอบได้ และขอได้ค่ะ หลังจากสอบผ่านใบประกอบมาแล้ว และเราจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 ก็ได้พบกับความจริงอีกครั้งนึงค่ะ ไม่มีที่ไหนรับเข้าทำงานทั้งนั้น แม้ว่าพยาบาล หมอ หรือใครก็ตามที่สัมแล้วอยากรับ แม้ว่าจะสัมผ่านแล้วกี่ที่เราก็เข้าไปทำงานไม่ได้ทั้งนั้นค่ะ เพราะ HR ไม่รับ เนื่องจากต้องยื่นขอ work permit ให้ แม้ว่าหัวหน้าจะพาเดินดูสถานที่ แนะนำเราให้ที่ทำงาน คุยตกลงทุกอย่างกันหมดแล้ว เหลือแค่คุยเงินเดือนกับ HR แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไปทำงานอยู่ดีค่ะ พอมาถึงตรงนี้เราพังของจริงเลยค่ะ เราไม่รู้ว่าที่ทำมา ที่ตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจสอบ ตั้งใจฝึกงาน จบมาหวังจะดูแลผู้ป่วยให้ดีที่สุด หวังจะเป็นส่วนนึงที่ช่วยในการพัฒนาระบบ หวังจะเป็นคนที่ได้ช่วยคน ๆ นึง มันพังหมด เพราะเรารู้ว่าต่อให้สมัครไปอีกกี่ที่มันก็แทบเป็นไปไม่ไดัเลย เพราะสมัครไปเยอะมาก ๆ ที่ไหนก็อยากรับแต่ก็เข้าไปไม่ได้ ก็เลยอยากถามทุก ๆ คนที่เป็นเหมือนกับเราหน่อยค่ะว่าตอนนี้ทำอะไรกันอยู่คะ มีใครมาเส้นทางแบบเดียวกับเรามั้ย และต้องยอมละทิ้งความฝันของตัวเองไปไหมคะ
อยากได้คนแชร์ประสบการณ์เฉย ๆ นะคะ อย่าด่ากันเลยค่ะ ส่วนตัวเข้าใจดีทุกอย่าง ทั้งเหตุผลที่กฏหมายต้องเขียนไว้แบบนี้ เหตุผลที่ HR ไม่รับ เข้าใจดีทุกอย่างและไม่ได้จะโทษใครเลยค่ะ ถ้าเขารับคนไทยได้ ในเมื่อมันง่ายกว่าและเป็นคนประเทศเขาเอง ก็อยากรับมากกว่านั่นไม่แปลกเลยค่ะ และถ้าเขียนกฎหมายให้คนต่างด้าวได้สัญชาติง่าย ๆ คนก็คงเข้ามาทำผิดกฎหมายเต็มไปหมด เราเข้าใจค่ะ ตอนนี้แค่รู้สึกหมดหวัง แค่รู้สึกว่าน้อยใจที่เกิดมามีสถานะแบบนี้ ทำไมพ่อแม่ถึงไม่อยู่ประเทศตัวเอง เราเลือกเกิดไม่ได้ เราเกิดที่นี่และรักที่นี่ไปแล้วและไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ เรามีความสุขตอนที่ได้ช่วยเหลือ ได้ดูแลคนไข้ ได้ทำให้เขารอด และรู้สึกขอบคุณอยู่เสมอที่ได้โอกาสเรียนหนังสือ ได้โอกาสขอสัญชาติ ความฝันตลอดชีวิตจึงออกมาในรูปแบบอยากช่วยคน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง อยากมีเงินเพื่อที่ว่าในอนาคตจะได้ช่วยเหลือคนที่ลำบาก แต่ตอนนี้พังทลายหมด ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะไม่ได้อยากไปจีน พูดภาษาจีนไม่ได้ แทบจะเป็นคนไทยเต็มตัว มีเพียงเลือดที่เป็นสายเลือดของจีน จะกลับไปเงินก็ไม่มี บ้านก็ไม่มี ภาษาก็พูดไม่ได้ วัฒนธรรมอะไรก็ไม่รู้เรื่อง เพราะฉะนั้นขออย่างเดียวเลยค่ะ ใครจะด่าว่าเป็นต่างด้าว สมควรแล้วที่ต้องมีชีวิตแบบนี้ มาเกิดที่นี่ทำไม ขอให้หยุดมือก่อนค่ะ ไม่พอใจรบกวนเลื่อนออกได้เลยค่ะ โดนด่ามาค่อนข้างเยอะแล้ว เราพังมากพอแล้ว เราขอโทษด้วยค่ะที่มาเกิดที่นี่ ที่ไม่เรียนภาษาจีนแล้วกลับไปแต่แรก ที่อยากอยู่ที่บ้านเกิดนี้ ตอนนี้ขอฟังประสบการณ์จากคนอื่น ๆ หรือคำแนะนำเท่านั้นนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ