ผมควรทำยังไงดี ให้อยู่รอดและเรียนจบ

สวัสดีครับ ตอนนี้ผมอายุ20 ปี ผมเรียนที่ ม.รามคำแหงและทำพาร์ทไทม์ไปด้วย ปัจจุบันผมทำพาร์ทไทม์อยู่ เอาเงินมาส่งตัวเองเรียน ซื้อไรกินเอง จ่ายค่าเทอมเอง แต่ค่าบ้านผมอยู่กับแม่ในกรุงเทพฯ ผมเลยไม่เสีย บางวันก็กินข้าวบ้าน บางวันก็ซื้อกินเอง แต่ปัญหาชีวิตนึงที่ผมกังวลมาก แม่ผมอายุจะ50 แล้ว เลยพูดถึงเรื่องกลับไปอยู่ต่างจังหวัดบ่อยมาก อยากกลับไปตั้งหลักอยู่ต่างจังหวัดมากกว่าอยู่กรุงเทพแล้ว แล้วมาพูดกดดันผมว่า อยู่คนเดียวให้ได้นะ หางานทำที่มันเลี้ยงตัวเองได้ แม่ไม่เคยเข้าใจเรื่องเรียนผมเลย

เวลาแม่ผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ผมจะจิตตก รู้สึกหดหู่ เครียด และกดดัน ผมไม่เคยอยู่คนเดียวเลย ผมไม่เคยอยู่หอคนเดียวเลย กลับบ้านมาจากทำงาน จากเรียน ต้องมีแม่ตลอด แต่แม่ผมพูดเรื่องนี้ ทำให้ผมรู้สึกกดดันกับชีวิต และต้องมาคิดหาทางออก เพราะเป้าหมายผมคือ ไม่ว่าจะเจออุปสรรคไร ก็อยากจะเค้นตัวเองให้เรียนจบปริญญาตรีให้ได้ ถึงเรียนจบไป มันจะไม่ได้ใช้ หรืออะไรก็ตาม ผมก็อยากมีติดตัวเฉยๆ

ผมเลยมาคิดดูต่อว่าหลังจากแม่ผมกลับต่างจังหวัดจริง ผมควรจะเอายังต่อดี อยากแรกคืออยู่กรุงเทพต่อ และทำงานส่งตัวเองเรียน และย้ายไปอยู่โซนรามคำแหงดี (เพราะตอนนี้ผมอยู่โซนพระราม2) คณะผมเรียนออนไลน์ได้ และผมลองเรียนออนไลน์ในเทอมแรกสรุปสอบออกมาได้ดี ก็เลยคิดว่าผมเหมาะกับเรียนออนไลน์มากกว่า

กับวิธีที่2 คือ ไปอยู่ในตัวเมืองจังหวัดบ้านผม คือแม่ผมอยู่จังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน แต่แม่ผมจะกลับไปอยู่อำเภอที่มันชนบท ไกลตัวเมือง แต่ผมจะย้ายไปกับแม่ แต่ผมจะอยู่ในเมือง แต่ผมคิดว่าจะไม่อยู่ในเมืองบ้านผม ผมจะอยู่ในอำเภอเมืองที่มันเจริญ และอยู่ในจังหวัดใกล้เคียงก็คือ โคราช กับ ขอนแก่น เพราะมันติดจังหวัดผม และ มันน่าจะมีงานทำเยอะ และเช่าหออยู่ในอำเภอนั้นๆ และมันก็ใกล้บ้านจังหวัดผมด้วย และช่วงเวลาสอบ ก็มาอยู่โรงแรม ในช่วงสอบ และเดินทางมาสอบในกรุงเทพฯ ที่รามคำแหง พอจะได้ไหมครับ

หรือมีวิธีอื่นๆ แนะนำไหมครับ ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองยังไม่โต แต่สถานการณ์มันบีบบังคับให้เติบโต
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่