สวัสดีค่ะ คือหนูมีเรื่องทุกข์ใจ หนูมีงานประจำ เป็นร้านค้าขนม คอยส่งขนมตามร้านค้า จัดของ เรียงของ รับลูกค้าหน้าร้าน
เรื่องงาน ถ้าให้เต็ม100% หนูมั่นใจในการทำงาน70% อีก30% คือ มีมึนบ้าง ลืมบ้าง ละก็ทำงานไม่ถูกใจ (คือทำงานได้เเต่ไม่ถูกใจเจ้านาย)
ขอเข้าเรื่องนะคะ คือหนุทำงานมา เดือนมกราคม ก็จะครบ 1ปีเต็ม คือของมันเยอะมาก ทั้งรถขนม ของในร้าน ส่งในระเเวกร้านค้า คือก็มึนบ้าง เอ๋อบ้าง ลืมบ้าง เเต่ประเด็กหลักๆคือ หนูเริ่มทนคำพูดเจ้านายไม่ไหวเเล้ว เมื่อก่อน ก็มีตอบโต้บ้าง เเต่ตอนนี้คือ นิ่งเงียบ มันเหนื่อยอะค่ะ รู้สึกเหมือนตัวเอง เป็นถังขยะใบนึง ที่ให้เขาพูดคำพูดเเย่ใส่ตลอด
หนูไม่รู้ว่าตอนนี้เขาคิดอะไร ไม่รู้ว่าที่เขาเห็นหนูนิ่งเงียบไปเขาคิดว่าหนูยอมเขาหรือเปล่า แต่จริงคือหนูเหนื่อยแล้ว ไม่รู้ว่าในความคิดเขา เขาคิดว่าที่เห็นหนูนิ่งเงียบแล้วไม่พูดไม่ตอบโต้เลยเขาจะยิ่งภูมิใจในการด่าของเขาหรือเปล่า
หนูไปทำงานไม่มีความสุขเลยค่ะ มีความคิดอยากลาออกทุกวัน
เเต่ก็มีค่าใช้จ่าย
หนูไม่รู้ว่าคนก่อนที่อยู่กับเขามาทำงานเป็น 10 ปีเขาอยู่กันมาได้ยังไง
หรือว่ามันเป็นที่หนูเองวะ เขาถึงได้ด่าหนูเก่งขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะว่า พอเขาด่า หนูยิ้ม หนูเฉยๆ เขาเลยคิดว่าหนูคงไม่รู้สึกอะไรหรือเปล่า
ส่วนเรื่องการทำงาน หนูก็พยายามของหนูเต็มที่เเล้วค่ะ คงไม่อยากโดนด่าทุกวันหรอก เเต่ในการทำงาน ถ้าไม่ถูกใจเขา เขาก็ด่า ซึ่งจะให้มานั่งอ่านใจ มานั่งวิเคราะห์ ว่าทำเเบบไหนไม่โดนด่า คงจะไม่ไหว คือเเบบ จู้จี้จุกจิกมาก ต้องให้เป็นเเบบทีาเขาคิดทุกอย่าง ถ้าไม่ได้ตามที่คิด ก็คือด่า ละเเต่ละคำที่ด่าออกมา คือเอือมเเล้วอะ
คือหนูทำอะไรก็ผิดไปหมด ยืนเฉยๆยังโดนด่าเลยค่ะ
หนูมีความรู้สึกว่า บางทีปัญหาก็ไม่ได้อยู่ที่หนูทั้งหมด อาจจะเป็นที่เขาเอง เเต่เขาไม่รู้ตัว หนุจะโดนหนักสุด เพราะเขาคิดว่าหนูรับได้ เเต่คนอื่นไม่โดนเท่าหนู
บางครั้ง เขาก็ลืมเอง จดออเดอร์ผิดเอง ไม่เช็กของ ไม่รู้ว่าของหมดอะไรหมด ก็จะมาลงที่เราก่อน ก็คือผิดไม่ผิดไม่รู้ คือต้องด่าหนูก่อนเป็นคนเเรกอ่ะ
เหนื่อยใจค่ะบอกตรงๆ ไม่รู้ว่าตัวเองจะรับไหวได้อีกนานเเค่ไหน เขาก็คงมีความคิดว่า เขาเป็นนายจ้างจะจ้างคนไหนก็ได้ถึงหนูออกเขาก็ไม่แคร์
ยังไงใครที่อ่านกระทู้นี้แล้ว ช่วยแสดงความคิดเห็นอะไรสักนิดหน่อยก็ยังดีนะคะ คือในหัวตอนนี้เคยคิดอยากจะลาออกทุกวัน ตื่นเช้ามาอีกไม่มีกะจิตกะใจอยากจะไปทำงานเลย ฝืนตัวเองทุกวัน
จะว่าหนูไม่ทนไม่เก่ง หนุยอมรับค่ะ เเต่สภาพจิตใจตอนนี้ มันพังไปหมด ขอโทษนะคะ ที่ไม่เก่งเหมือนคนก่อนๆ มันไม่ได้จริงๆ
ปล. เคยลาออกไปรอบนึงค่ะ เเต่เขาเรียกกลับไปทำงาน เลยกลับมาทำค่ะ
อบากลาออกจากงานประจำ
เรื่องงาน ถ้าให้เต็ม100% หนูมั่นใจในการทำงาน70% อีก30% คือ มีมึนบ้าง ลืมบ้าง ละก็ทำงานไม่ถูกใจ (คือทำงานได้เเต่ไม่ถูกใจเจ้านาย)
ขอเข้าเรื่องนะคะ คือหนุทำงานมา เดือนมกราคม ก็จะครบ 1ปีเต็ม คือของมันเยอะมาก ทั้งรถขนม ของในร้าน ส่งในระเเวกร้านค้า คือก็มึนบ้าง เอ๋อบ้าง ลืมบ้าง เเต่ประเด็กหลักๆคือ หนูเริ่มทนคำพูดเจ้านายไม่ไหวเเล้ว เมื่อก่อน ก็มีตอบโต้บ้าง เเต่ตอนนี้คือ นิ่งเงียบ มันเหนื่อยอะค่ะ รู้สึกเหมือนตัวเอง เป็นถังขยะใบนึง ที่ให้เขาพูดคำพูดเเย่ใส่ตลอด
หนูไม่รู้ว่าตอนนี้เขาคิดอะไร ไม่รู้ว่าที่เขาเห็นหนูนิ่งเงียบไปเขาคิดว่าหนูยอมเขาหรือเปล่า แต่จริงคือหนูเหนื่อยแล้ว ไม่รู้ว่าในความคิดเขา เขาคิดว่าที่เห็นหนูนิ่งเงียบแล้วไม่พูดไม่ตอบโต้เลยเขาจะยิ่งภูมิใจในการด่าของเขาหรือเปล่า
หนูไปทำงานไม่มีความสุขเลยค่ะ มีความคิดอยากลาออกทุกวัน
เเต่ก็มีค่าใช้จ่าย
หนูไม่รู้ว่าคนก่อนที่อยู่กับเขามาทำงานเป็น 10 ปีเขาอยู่กันมาได้ยังไง
หรือว่ามันเป็นที่หนูเองวะ เขาถึงได้ด่าหนูเก่งขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะว่า พอเขาด่า หนูยิ้ม หนูเฉยๆ เขาเลยคิดว่าหนูคงไม่รู้สึกอะไรหรือเปล่า
ส่วนเรื่องการทำงาน หนูก็พยายามของหนูเต็มที่เเล้วค่ะ คงไม่อยากโดนด่าทุกวันหรอก เเต่ในการทำงาน ถ้าไม่ถูกใจเขา เขาก็ด่า ซึ่งจะให้มานั่งอ่านใจ มานั่งวิเคราะห์ ว่าทำเเบบไหนไม่โดนด่า คงจะไม่ไหว คือเเบบ จู้จี้จุกจิกมาก ต้องให้เป็นเเบบทีาเขาคิดทุกอย่าง ถ้าไม่ได้ตามที่คิด ก็คือด่า ละเเต่ละคำที่ด่าออกมา คือเอือมเเล้วอะ
คือหนูทำอะไรก็ผิดไปหมด ยืนเฉยๆยังโดนด่าเลยค่ะ
หนูมีความรู้สึกว่า บางทีปัญหาก็ไม่ได้อยู่ที่หนูทั้งหมด อาจจะเป็นที่เขาเอง เเต่เขาไม่รู้ตัว หนุจะโดนหนักสุด เพราะเขาคิดว่าหนูรับได้ เเต่คนอื่นไม่โดนเท่าหนู
บางครั้ง เขาก็ลืมเอง จดออเดอร์ผิดเอง ไม่เช็กของ ไม่รู้ว่าของหมดอะไรหมด ก็จะมาลงที่เราก่อน ก็คือผิดไม่ผิดไม่รู้ คือต้องด่าหนูก่อนเป็นคนเเรกอ่ะ
เหนื่อยใจค่ะบอกตรงๆ ไม่รู้ว่าตัวเองจะรับไหวได้อีกนานเเค่ไหน เขาก็คงมีความคิดว่า เขาเป็นนายจ้างจะจ้างคนไหนก็ได้ถึงหนูออกเขาก็ไม่แคร์
ยังไงใครที่อ่านกระทู้นี้แล้ว ช่วยแสดงความคิดเห็นอะไรสักนิดหน่อยก็ยังดีนะคะ คือในหัวตอนนี้เคยคิดอยากจะลาออกทุกวัน ตื่นเช้ามาอีกไม่มีกะจิตกะใจอยากจะไปทำงานเลย ฝืนตัวเองทุกวัน
จะว่าหนูไม่ทนไม่เก่ง หนุยอมรับค่ะ เเต่สภาพจิตใจตอนนี้ มันพังไปหมด ขอโทษนะคะ ที่ไม่เก่งเหมือนคนก่อนๆ มันไม่ได้จริงๆ
ปล. เคยลาออกไปรอบนึงค่ะ เเต่เขาเรียกกลับไปทำงาน เลยกลับมาทำค่ะ