คบกับแฟนมา 6-7 ปีแล้ว
ความทรงจำอันแรกเลยตอนกับกับแฟนใหม่คือเราไปหาเขา แล้วเขาขอไปกินเหล้ากะเพื่อนที่ทำงาน เราให้ไปนะแต่เขากินตั้งแต่เลิกงานยันอีกวันหนึ่ง ก็รู้สึกแย่แล้ว แต่ให้โอกาสเพราะตอนเขากีบมาเขามานั่งแล้วกรอบตีนเราเลยทั้งๆที่พึ่งรบกันไม่กี่เดือนเอง และขอโทดที่ทำแบบนั้นที่กินเหล้ายันเช้า ( ทำตอนเมา ) เราเลยให้โอกาส และแต่นั้นมาเวลาไปหาเขาจะเป็นวันที่เขาเข้ากะดึก และเขาจะนอนทั้งวัน จนเรากลับบ้าน แต่เราก็ไม่ได้ว่าไรเพราะเขาทำงานกะดึก เข้าใจได้ สรุปแล้วคือแรกๆเราดีมาก จนมาตอนนี้ ไม่รู้ว่ามันเริ่มตั้งแต่ปีไหน ที่เราไม่เคยกินข้าวพร้อมกันเลย เพราะเจาจะกินข้าวดึกมาก คือเที่ยงคืนตีหนึ่งเลย เราเลยไม่รอกินข้าว เคยพูดเรื่องนี่นะว่าไม่เคยกินข้าวด้วยกันเลย เขาบอกว่าเคยกินยุทำไทจะไม่เคย คือเถียงกัน จนเรายอม และก็ความรู้สึกตอนนี้มันแบบมีเขาเหมือนไม่มีอ่ะ เพราะทำอะไรเองหมด ไปตลาดเอง กินข้าวคนเดียวและต้องซื้อมาให้เขาด้วยตลอด จะไปไหนทำไรไปทำเองคนเดียว สรุปแล้วคือทำเองหมดทุกอย่างโดยที่เขาไม่ต้องทำไรเลย และงานบ้านเคยแบ่งหน้าที่กัส สรุปตอนนี้เขาไม่ทำไรเลย ขนาดซักผ้ายังซักแต่ชุดทำงานตัวเอง และชุดใส่เล่นอะไรเราทำให้หมด เมื่อก่อนชุดทำงานเขาเราก็เป็นคนซัก ทะเลาะกันบ่อยเขาเลยซักเอง พอพูดกลับบอกว่าเราไม่เคยซักพาให้เลยเจาทำเองหมด เถียงกันตลอดสุดท้ายเราก็ยอมเพราะขี้เกียจเถียง และอีกอย่างเวลาเราอยากไปไหนบอกให้เขาลางานเขาจะไม่ค่อยอยากลาหรือบ้างทีไม่ลาเลยมีข้ออ้างตลอด แต่พอกับเพื่อนหรือคนอื่นลาได้และมีเหตุผลมาลบล้างตลอด และเวลาเลิกงานจะไม่ค่อยยุห้อง จะไปนั่งเล่นกะเพื่อนจนตี 1-2 ถึงกลับ เราไม่เคยตาม เคยขอเขา เขายอกเราขอมากไป ถึงครั้งบอกว่าถ้าขอขนาดนี้เลิกกันเถอะ เราก็ยอมเพราะรักเลยปล่อยให้เราทำไปในสิ่งที่เราไม่ชอบ และอะไรอีกหลายอย่างที่เราละเลยเรา จนทำมห้มันมีความรู้สึกอยากเลิก แต่ไม่รุ้ทำไมถึงไม่กล้าเลิกกับเขาสะที ทั้งๆที่เราไม่ได้ดูแลเราดีเลย แถมละเลยเราสะด้วยซ้ำ
เวลาไปอ่านเม้นเห็นเห็นคนรักเราทำกัน รู้สึกแบบนี้กูทนยุทำไมว่ะ เหมือนไม่ใช่คนรักกันอ่ะ อยากกินไรบอกให้พาไปจะมีคำพูดตลอด ล่าสุดวันนี้หิวข้าวยังไม่กล้าขอให้เขาพาไปเลย เพราะกลัวคำตอบที่ได้ฟังแล้วจะเสียใจเสียความรู้สึกเลยเลือกที่จะเดินไปหาไรกินเอง แถมยังต้องซื้อมาฝากเขาด้วยนะ เขาไม่ได้บอกแค่กลัวเขาหิว
ความสัมผัสแบบนี้ควรทำไงดี ไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลย จะเลิกก็ไม่กล้าเลิก ☹️😣
รู้สึกแบบนี้ต้องทำไงดี
ความทรงจำอันแรกเลยตอนกับกับแฟนใหม่คือเราไปหาเขา แล้วเขาขอไปกินเหล้ากะเพื่อนที่ทำงาน เราให้ไปนะแต่เขากินตั้งแต่เลิกงานยันอีกวันหนึ่ง ก็รู้สึกแย่แล้ว แต่ให้โอกาสเพราะตอนเขากีบมาเขามานั่งแล้วกรอบตีนเราเลยทั้งๆที่พึ่งรบกันไม่กี่เดือนเอง และขอโทดที่ทำแบบนั้นที่กินเหล้ายันเช้า ( ทำตอนเมา ) เราเลยให้โอกาส และแต่นั้นมาเวลาไปหาเขาจะเป็นวันที่เขาเข้ากะดึก และเขาจะนอนทั้งวัน จนเรากลับบ้าน แต่เราก็ไม่ได้ว่าไรเพราะเขาทำงานกะดึก เข้าใจได้ สรุปแล้วคือแรกๆเราดีมาก จนมาตอนนี้ ไม่รู้ว่ามันเริ่มตั้งแต่ปีไหน ที่เราไม่เคยกินข้าวพร้อมกันเลย เพราะเจาจะกินข้าวดึกมาก คือเที่ยงคืนตีหนึ่งเลย เราเลยไม่รอกินข้าว เคยพูดเรื่องนี่นะว่าไม่เคยกินข้าวด้วยกันเลย เขาบอกว่าเคยกินยุทำไทจะไม่เคย คือเถียงกัน จนเรายอม และก็ความรู้สึกตอนนี้มันแบบมีเขาเหมือนไม่มีอ่ะ เพราะทำอะไรเองหมด ไปตลาดเอง กินข้าวคนเดียวและต้องซื้อมาให้เขาด้วยตลอด จะไปไหนทำไรไปทำเองคนเดียว สรุปแล้วคือทำเองหมดทุกอย่างโดยที่เขาไม่ต้องทำไรเลย และงานบ้านเคยแบ่งหน้าที่กัส สรุปตอนนี้เขาไม่ทำไรเลย ขนาดซักผ้ายังซักแต่ชุดทำงานตัวเอง และชุดใส่เล่นอะไรเราทำให้หมด เมื่อก่อนชุดทำงานเขาเราก็เป็นคนซัก ทะเลาะกันบ่อยเขาเลยซักเอง พอพูดกลับบอกว่าเราไม่เคยซักพาให้เลยเจาทำเองหมด เถียงกันตลอดสุดท้ายเราก็ยอมเพราะขี้เกียจเถียง และอีกอย่างเวลาเราอยากไปไหนบอกให้เขาลางานเขาจะไม่ค่อยอยากลาหรือบ้างทีไม่ลาเลยมีข้ออ้างตลอด แต่พอกับเพื่อนหรือคนอื่นลาได้และมีเหตุผลมาลบล้างตลอด และเวลาเลิกงานจะไม่ค่อยยุห้อง จะไปนั่งเล่นกะเพื่อนจนตี 1-2 ถึงกลับ เราไม่เคยตาม เคยขอเขา เขายอกเราขอมากไป ถึงครั้งบอกว่าถ้าขอขนาดนี้เลิกกันเถอะ เราก็ยอมเพราะรักเลยปล่อยให้เราทำไปในสิ่งที่เราไม่ชอบ และอะไรอีกหลายอย่างที่เราละเลยเรา จนทำมห้มันมีความรู้สึกอยากเลิก แต่ไม่รุ้ทำไมถึงไม่กล้าเลิกกับเขาสะที ทั้งๆที่เราไม่ได้ดูแลเราดีเลย แถมละเลยเราสะด้วยซ้ำ
เวลาไปอ่านเม้นเห็นเห็นคนรักเราทำกัน รู้สึกแบบนี้กูทนยุทำไมว่ะ เหมือนไม่ใช่คนรักกันอ่ะ อยากกินไรบอกให้พาไปจะมีคำพูดตลอด ล่าสุดวันนี้หิวข้าวยังไม่กล้าขอให้เขาพาไปเลย เพราะกลัวคำตอบที่ได้ฟังแล้วจะเสียใจเสียความรู้สึกเลยเลือกที่จะเดินไปหาไรกินเอง แถมยังต้องซื้อมาฝากเขาด้วยนะ เขาไม่ได้บอกแค่กลัวเขาหิว
ความสัมผัสแบบนี้ควรทำไงดี ไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลย จะเลิกก็ไม่กล้าเลิก ☹️😣