วันที่หัวใจฉันบอบบาง

ผมเหงา ผมเบื่อ บางครั้งผมก็รู้สึกอยากตาย การที่ต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ไม่มีใครที่ทุ่มเทให้ผมทุ่มเทให้กับเขาอย่างหมดหัวใจ มันช่างทรมานเหมือนความหนาวค่อยๆแทรกแซงเข้ามาในหัวใจอันบอกช้ำดวงนี้ ผมเลยพยายามไขว่คว้าใครสักคนที่ทำให้ผมรู้สึกดีเพียงชั่วครู่ เหมือนได้รับการโอบกอดให้พ้นความหนาวเหน็บนี้ไปได้ แล้วๅหัวใจของผมก็ค่อยๆถูกหล่อเลี้ยงด้วยคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง เมื่อการโอบกอดจากเขาหายไปหัวใจผมก็ยิ่งถูกกัดกินลึกเข้าไปถึงแก่นหัวใจ จนตอนนี้ผมไม่เหลือสิ่งใดที่มีความเป็นตัวเอง ผมรู้ดีว่าการเป็นแบบนี้มันไม่ดี แต่ผมไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อ ได้โปรดฉันเพียงอยากเจอใครที่มอบดวงใจของเขาให้ฉันอย่างเต็มที่ รักในแบบที่ฉันเป็น ผมเฝ้าอ้อนว้อนกับพระเจ้าหวังเพียงว่าปาฏิหารย์นั้นจะเกิดขึ้นสักวัน ฉันแค่อยากกลับมามีความสุขอีกครั้งไม่ต้องรู้สึกเหงาจนอยากตายย....