ช่วงนี้ดิ่งง่ายคิดมากไม่อยากทำอะไรเลยอยากนอนเฉยๆ
มันไม่ใช่ว่าขี้เกียจนะแต่อารมณ์มันท้อจนไม่อยากลุกขึ้นมาทำอะไรแค่นอนลุกขึ้นมาอาบน้ำกินข้าวแล้วก็เลื่อนดูนั่นนี่สักพักแล้วนอนมันไม่จอยอะไรเลยแล้วใจเรามันไม่ค่อยจะดีตื่นมาแล้วมาเจอกับครอบครัวมันรู้สึกแย่กังวลลึกๆเพราะเวลาตื่นมาเจอหน้ายายเขาก็จะเอาแต่บ่นและใช้ๆมันเครียดสะสมใช้ทำนั่นทำนี่อยู่คนเดียวน้องชายก็นั่งเล่นแต่คอมอายุ17นี่ก็ทำงานบ้านได้แต่เลือกไม่ใช้อะไรมันเลยใช้แค่นิดๆหน่อยๆรอใช้เราอย่างเดียวน้องชายอยู่บ้านหลังเดียวกันกับยายแต่ไม่ค่อยช่วยทำงานบ้านเลย เราอยู่อีกหลังโดนใช้ตลอดพอทำให้เขาก็ยกหน้าที่ให้เราพอทำบ่อยหน้าที่มันก็เริ่มขยับขยายไปเรื่อยๆเราก็ผู้หญิงคนเดียวทำทั้งหมดมันก็ไม่ไหวอารมณ์ก็สวิงเป็นไบโพล่าขึ้นๆลงๆต้องทำอะไรหนักๆโดนบ่นโดนด่าไหนจะหมาอีกหลายตัวต้องช่วยเขาดูแลเราเครียดกดดันมากยิ่งนานวันความเครียดที่เป็นมันหนักหนาขึ้นเราเป็นคนเก็บกดพอระเบิดทีชอบกรี๊ดชอบทำลายข้าวของถ้าไม่ทำแล้วมันไม่สบายใจเหมือนไม่ได้ปลดปล่อยเครียดทีปวดหัวหลายวันแถมเป็นไข้อีกแล้วช่วงนี้เรากังวลเวลาเจอหน้ายายกลัวเขาจะบ่นจะด่าจนเราเกิดความเครียดอีก หลานที่บ้านมีเยอะแต่เราโตสุดเลยต้องเป็นที่รองรับอารมณ์โดนกดต้องแบกรับอะไรหลายๆอย่างน้องชาย17นี่ทำนั่นทำนี่ได้แล้วแต่ครอบครัวก็มองว่าเด็กขนาดมันกวาดบ้านตายังสั่งต้องทำเพราะเขาบอกว่าไม่ใช่หน้าที่ของผู้ชายน้ายายก็ด้วยตามใจสปอยล์ฉ่ำเลย
แต่กับเรานี่ไม่อยากจะพูดเป็นผู้หญิงนี่เลือกอยากนะอยุ่กับครอบครัวหัวโบราณกดให้รีบมีครอบครัวบอกว่าเราจะได้ปกติทั้งๆที่เขาอะกระตุ้นเรากว่าเดิม แถวบ้านเราผู้หญิงถ้าไปนอกมีผัวเป็นต่างชาติมีเงินคนถึงจะเทิดทูลแล้วก็คนที่ไปเป็นเด็กเสี่ยเมียน้อยมีเงินร่ำรวยคนแทบกราบตีนใครทำงานโรงงาน
หรือเป็นผู้หญืงบ้านๆนี่เหยียดกันจังรวมถึงคนในครอบครัวด้วยคนเราอยากสบายไม่ไปทำกันเองล่ะคาดหวังอะไรกับลูกหลานต่อให้เราไม่เป็นไบโพล่าทำงานมีเงินให้เขาก็ไม่น่าจะพอใจหรอกต้องไปเป็นเมียน้อยไม่ก้มีผัวเป้นคนต่างชาติมีเงินเท่านั้นเขาถึงจะยอมรับ (ระบาย)
ช่วงนี้ไม่อยากทำอะไรเลยค่ะ
มันไม่ใช่ว่าขี้เกียจนะแต่อารมณ์มันท้อจนไม่อยากลุกขึ้นมาทำอะไรแค่นอนลุกขึ้นมาอาบน้ำกินข้าวแล้วก็เลื่อนดูนั่นนี่สักพักแล้วนอนมันไม่จอยอะไรเลยแล้วใจเรามันไม่ค่อยจะดีตื่นมาแล้วมาเจอกับครอบครัวมันรู้สึกแย่กังวลลึกๆเพราะเวลาตื่นมาเจอหน้ายายเขาก็จะเอาแต่บ่นและใช้ๆมันเครียดสะสมใช้ทำนั่นทำนี่อยู่คนเดียวน้องชายก็นั่งเล่นแต่คอมอายุ17นี่ก็ทำงานบ้านได้แต่เลือกไม่ใช้อะไรมันเลยใช้แค่นิดๆหน่อยๆรอใช้เราอย่างเดียวน้องชายอยู่บ้านหลังเดียวกันกับยายแต่ไม่ค่อยช่วยทำงานบ้านเลย เราอยู่อีกหลังโดนใช้ตลอดพอทำให้เขาก็ยกหน้าที่ให้เราพอทำบ่อยหน้าที่มันก็เริ่มขยับขยายไปเรื่อยๆเราก็ผู้หญิงคนเดียวทำทั้งหมดมันก็ไม่ไหวอารมณ์ก็สวิงเป็นไบโพล่าขึ้นๆลงๆต้องทำอะไรหนักๆโดนบ่นโดนด่าไหนจะหมาอีกหลายตัวต้องช่วยเขาดูแลเราเครียดกดดันมากยิ่งนานวันความเครียดที่เป็นมันหนักหนาขึ้นเราเป็นคนเก็บกดพอระเบิดทีชอบกรี๊ดชอบทำลายข้าวของถ้าไม่ทำแล้วมันไม่สบายใจเหมือนไม่ได้ปลดปล่อยเครียดทีปวดหัวหลายวันแถมเป็นไข้อีกแล้วช่วงนี้เรากังวลเวลาเจอหน้ายายกลัวเขาจะบ่นจะด่าจนเราเกิดความเครียดอีก หลานที่บ้านมีเยอะแต่เราโตสุดเลยต้องเป็นที่รองรับอารมณ์โดนกดต้องแบกรับอะไรหลายๆอย่างน้องชาย17นี่ทำนั่นทำนี่ได้แล้วแต่ครอบครัวก็มองว่าเด็กขนาดมันกวาดบ้านตายังสั่งต้องทำเพราะเขาบอกว่าไม่ใช่หน้าที่ของผู้ชายน้ายายก็ด้วยตามใจสปอยล์ฉ่ำเลย
แต่กับเรานี่ไม่อยากจะพูดเป็นผู้หญิงนี่เลือกอยากนะอยุ่กับครอบครัวหัวโบราณกดให้รีบมีครอบครัวบอกว่าเราจะได้ปกติทั้งๆที่เขาอะกระตุ้นเรากว่าเดิม แถวบ้านเราผู้หญิงถ้าไปนอกมีผัวเป็นต่างชาติมีเงินคนถึงจะเทิดทูลแล้วก็คนที่ไปเป็นเด็กเสี่ยเมียน้อยมีเงินร่ำรวยคนแทบกราบตีนใครทำงานโรงงาน
หรือเป็นผู้หญืงบ้านๆนี่เหยียดกันจังรวมถึงคนในครอบครัวด้วยคนเราอยากสบายไม่ไปทำกันเองล่ะคาดหวังอะไรกับลูกหลานต่อให้เราไม่เป็นไบโพล่าทำงานมีเงินให้เขาก็ไม่น่าจะพอใจหรอกต้องไปเป็นเมียน้อยไม่ก้มีผัวเป้นคนต่างชาติมีเงินเท่านั้นเขาถึงจะยอมรับ (ระบาย)