แม่ชอบกดดันในทุกเรื่องโดยเฉพาะการเรียนทำยังไงดีคะ

บอกก่อนนะคะว่าเราเป็นคนที่ค่อนข้างพอใจในตัวเองค่ะ เกรดได้ 3.71 เราก็โอเคไม่ได้อะไร แต่แม่เรานี่ว่า ด่า บ่น ไม่หยุดเลยค่ะ ทั้งที่ยื่นโควต้าต่อม.4ได้แน่นอน พูดตรง ๆ เราไม่ได้มีความฝันอะไรมากค่ะ ไม่ได้ซีเรียสเลย จบมามีงานทำพอ พอมีคนถามว่าเรื่องเกรดนี่แม่กำหนดกดดันไหมว่าต้องได้เกรดเท่าไหร่เราก็ตอบไปตามตรง แต่แม่เราก็ดันพูดว่าเราน่ะกดดันตัวเองไม่มีใครไปกดดันเลยทั้งที่ตัวเองเป็นคนกำหนดแท้ ๆ ว่าต้องได้เกรดเท่าไหร่ ไม่ว่าเราได้เกรดเท่าไหร่แม่ก็ไม่เคยดีใจเลยค่ะถ้าไม่ได้ 3.90 ขึ้นไป พ่อเราก็กดดันอยากให้เราเป็นหมออยู่ได้ ทั้งที่เราก็บอกไปแล้วว่าเราอยากเรียนวิศวะคอม พ่อเราก็เอาแต่หมอๆๆๆๆ คือพูดตรง ๆ เราค่อนข้างเกลียดพ่อกับแม่มากค่ะ ใช่ที่เขาให้เงินเราใช้ให้บ้านเราอยู่ แต่นี่มันไม่ใช่เลย สภาพจิตใจเราพังยับมากค่ะ กรีดแขนเรากรีดจนแผลลึก ตอนนี้เป็นแผลเป็นใหญ่ที่แขน เราตั้งใจว่าจะไม่กรีดอีกแต่มันก็ทำไม่ได้ค่ะ เมื่อก่อนกรีดแขนช่วยเราเยอะมาก ๆ ในการขจัดความกังวลใจ ความเศร้า มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เราสงบสติอารมณ์ได้ เพราะไม่ว่าเราจะเขียนระบายหรือคุยกับใครแม่กับพ่อก็จะมาเปิดอ่านตลอด เราไม่ได้จะมาแฉหรือบอกเรื่องนี้ให้คนนอกรู้ถ้ามันไม่จำเป็นแต่ที่นี่มันเป็นที่เดียวที่เราสามารถระบายลงได้ค่ะ พอหลัง ๆ มาเรารู้สึกกรีดแขนแล้วไม่ได้ผลเลย มันไม่ใช่แค่เรื่องนี้แต่มันมีหลายเรื่อง ไหนจะเรื่องเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่นแม้กระทั่งพี่เรา เราก็ยังโดนบอกว่าทำไมไม่เหมือนเขา คือเราเหนื่อยมากค่ะ เราแทบไม่เคยขอเงินเขาเพิ่มเติมเลย เราเน้นใช้เงินตัวเอง ไปเที่ยว ซื้อของ เดินทาง ไม่เคยขอเขาเลยค่ะ แม่เรามักเอาเรื่องของเราไปบอกให้คนนอกรู้ตลอด ชอบไปคุยไปบอก ชอบบ่นเราว่าเราในเรื่องที่มันไม่จำเป็น เช่นตอนสอบเสริมเราอ่านมาเยอะมาก ๆ เรากำลังทบทวนเขาก็บ่นก็ว่าเราจนเราทนไม่ไหวบอกให้เขาเงียบ เราต้องการสมาธิสติ บางทีเขาว่าเราจนเราร้องไห้ บางทีเขาก็ซื้อของมาเพราะอยากได้เองแต่ก็มาโยนให้เราว่าอยากได้อะไรก็ได้ ทั้งที่เราไม่เคยขอให้เขาซื้อ เรื่องข้าวบางทีเรากินน้อยไม่อยากกิน รู้ว่าเขาซื้อมาก็กินไม่หมด เราบอกไปแล้วว่าไม่เอาเขาก็ด่าเราแล้วก็ซื้อมา จนสุดท้ายเราก็กินไม่ไหวเขาก็ด่าเราอีก คือเราเหนื่อยมากจริง ๆ เราไม่ได้อยากเป็นภาระเขาเลย ไม่ได้ร้องขอให้เกิดเรามาด้วยซ้ำ ถ้าย้อนกลับไปได้เราก็อยากให้เขาทำแท้งเราให้จบ ๆ จะได้ไม่ต้องมาเป็นแบบนี้ เราพึ่ง 14 รู้สึกยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลยแต่ก็เหนื่อยที่จะอยู่ต่อแล้ว เราอาจจะเรียบเรียงข้อความไม่เก่งมากนะคะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ