การตีระฆังพระไทยยืนตีหรือพระญี่ปุ่นนอนตี แบบไหนดีกว่ากัน (มีภาพประกอบ)

การตีระฆังพระไทยยืนตีหรือพระญี่ปุ่นนอนตี แบบไหนดีกว่ากันครับ






พระไทยส่วนใหญ่จะ ยืนแล้วใช้แรงเหวี่ยงตีระฆัง ตีจากช้า แล้วค่อยๆเน้นจังหวะ ตีเร็วๆถี่ขึ้นเรื่อยๆ แล้วกับมาช้าใหม่
ในการบอกเวลาและการแจ้งฉันเพล
ใช้แขนและไหล่เป็นหลักควบคุมจังหวะง่ายเปลี่ยนตำแหน่งตีได้สะดวก
ขณะที่พระตีระฆังญี่ปุ่นบางแบบมีวิธีตีที่ดูเหมือนใช้ น้ำหนักตัวและการเอนตัวเข้าช่วย แล้วโน้มไปทั้งตัว
ใช้น้ำหนักตัวช่วยได้มากกว่าหรืออาจสร้างแรงกระแทกได้มากขึ้น
แต่ควบคุมทิศทางและจังหวะยากขึ้นไหม ต้องผ่านการฝึกฝน

“ตีให้ดัง ตีให้มีพลัง และใช้แรงน้อยที่สุด”ท่าไหนมีประสิทธิภาพกว่ากัน?
ถ้าพระไทยปรับมาเป็นนอนตีระฆังจริง ๆ จะดีกว่าเดิมไหมครับ
ท่านใดมีประสบการณ์ ขอคำแนะนำด้วยครับ