ผมขอเล่าก่อนนะครับว่า เนื้อหานี้จะเกี่ยวข้องกับความรักของเพศเดียวกันแล้วก็เกี่ยวกับในวงการคอสเพลย์โดยเฉพาะด้วยครับ
เริ่มต้นเรื่องราว : ทำไมผมถึงถูกเลือกให้ถูกทิ้งในเรื่องของความรักตลอดเลยครับแม้กระทั่งเพื่อนด้วยก็คือสมัยเรียนเนี่ยผมไม่มีเพื่อนเลยนะครับไม่มีใครอยากคบกับผมเลยแล้วทีนี้พอผมโตขึ้นผมก็ได้มาเจอกับคน ๆ นึง เป็นเพื่อนสมัยเรียนแล้วอยู่ในวงการคอสเพลย์มาก่อนผมก็เลยแบบว่าติดต่อกับเขาไปเรื่อยๆครับก็ไปงานคอสเพลย์กับเขา 2 ครั้งครับ แล้วเรื่องมันเริ่มต้นที่ครั้งที่ 2 ที่ผมไปงานกับเขาช่วงแรกเราก็เดินด้วยกันครับแล้วทีนี้เขาแยกไปถ่ายรูปกับเพื่อนของเขาครับแล้วทีนี้เขาก็เลยเดินมาบอกผมว่า " เขาจะไปกินข้าวกับเพื่อนนะ " แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ชวนเราไปอันนี้ผมไม่ได้ว่าเขานะครับแต่ผมรู้สึกแบบว่าเหมือนผมถูกทิ้งไม่รู้สิคือผมรู้สึกน้อยใจเขามากๆเลยครับแล้วผมจำได้ดีเลยว่าผมอ่ะยืนหลบหลังเสาตลอดเวลาเลยไม่กล้าสบตาใครไม่กล้าคุยกับใครเลย
แล้วมันจะมีอยู่ครั้งหนึ่งครับที่ผมโพสต์สตอรี่ว่าจะซื้อชุดตัวละครนี้ครับแล้วเหมือนกับว่าเขาก็จะมาตอบกลับสตอรี่ผมว่า " ไม่ได้ว่านะแต่ชุดนี้หุ่นต้องสวยจริงๆ " แล้วเขาก็บอกว่าเขาเองก็ยังไม่กล้าใส่ แต่ว่าเขาก็แนะนำชุดตัวละครอื่นมาให้ผมนะครับ ผมก็เออออตามเข้าไปแต่ก็ไม่ได้ซื้อหรอกครับเพราะว่าไม่มีเงิน แล้วมันมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมถามเขาออกไปว่า " ถ้ามีงานคอสเพลย์ครั้งหน้าอีกจะชวนผมไปไหม " เขาก็บอกว่า " เขาจะชวนไปชวนไปเป็นตัวประกอบเสริมบารมีชุด " เมื่อผมได้ยินแบบนั้นผมก็รู้สึกแบบว่ามันทั้งน้อยใจเราก็เสียใจไปด้วยนะครับ (รู้สึกน้อยใจมากๆเลยว่าทำไมเขาไม่เคยเห็นตัวตนที่ผมอยากจะเป็นสักทีปกติผมไม่ชอบแต่งตัวละครผู้หญิงเลยนะครับจะชอบแต่งตัวละครผู้ชายมากๆแต่รู้สึกว่าเหมือนเขามองไม่เห็นตัวตนของผมเลยว่าผมอยากเป็นอะไรหรือต้องการอะไรหรือเป็นเพราะว่าผมไม่พูด)
แล้วทีนี้เรื่องมันมาถึงจุดที่ผมอ่ะเออตัดสินใจแบบว่ายกเลิกการเป็นเพื่อนกับเขาไปแล้วก็เปลี่ยนเฟสครับเพราะว่าอีกอย่างนึงผมก็รู้สึกแบบชอบเขาขึ้นมาแล้วผมก็รู้อยู่แล้วครับว่าเขาอ่ะมีแฟนอยู่แล้วผมไม่กล้าแบบว่าจะไปบอกความรู้สึกตัวเองตรงๆกับเขาครับเพราะผมเป็นคนที่ค่อนข้างแบบจะเก็บอะไรก็คือเก็บไว้ในใจตลอดไม่กล้าบอกออกไปว่ารู้สึกยังไงหรือว่าชอบเขา หลังจากนั้นผมก็ไปโพสต์ในกลุ่มปรึกษาคอสเพลย์ ว่าเออแบบผมอยากไปงานคอสเพลย์มากๆเลยแต่ว่ากลัวคนๆนี้มากๆไม่กล้าไปทำยังไง (ที่จริงแอบชอบเขาครับไม่กล้าไปกลัวจะทำตัวไม่ถูกแล้วกลัวเขาจะคิดว่าผมแบบว่าผมไม่เอาไหนหรือเปล่าแล้วบวกกับว่าผมอ่ะต้องมีคนไปเป็นเพื่อนด้วยผมไม่สามารถไปเดินคนเดียวได้เลย)
แล้วทีนี้ผมก็เลยไปส่องเฟสของเขาแล้วเขาก็เขียนถึงผมผมไม่รู้ว่ามันเป็นเชิงตำหนิหรือว่าอะไรนะ แต่คำที่ผมอ่านแล้วเจ็บที่สุดก็คือ " เป็นพวกโลกส่วนตัวสูงมางานก็ไม่ค่อยพูดแต่อยากมีเพื่อนแต่อยากดัง ต่อให้ใส่ชุดอะไรมาก็เหมือนมาเสริมให้ชุดเขาเด่น " ผมรู้สึกเสียใจแล้วก็เเบบแอบชอบเขาอยู่แล้วก็ยิ่งเจ็บเข้าไปอีกมันคือความน้อยใจมากๆเลยครับที่ทำไมเขามองไม่เห็นตัวตนของผมสักทีมันก็เลยทำให้ผมไม่กล้าไปงานมากๆเลย
ถ้าเขามาเห็นข้อความนี้ผมก็อยากจะบอกว่าผมอ่ะอยากจะขอเขาไปตรงๆเลยว่า ถ้าไปงานครั้งหน้าช่วยจับมือเราได้ไหมแล้วก็พาเราอ่ะเดินทั่วงานเลยหรือว่าอยู่ใกล้ๆเราตลอดเลยได้ไหม หรือบางทีผมก็มีแนวคิดประมาณว่าอยากให้เขาลูบหัวผมเบา ๆ หรือว่าแตะเนื้อต้องตัวนิดนึงอะไรแบบนี้คือแบบผมเป็นคนที่ชอบแบบให้คนอื่นลูบหัวผมมันจะเป็นอะไรที่รู้สึกฟินมากๆแล้วผมก็แบบว่าอยากจะไปเดินงานกับเขาทุก ๆ งานเลยอยากจะบอกความรู้สึกของตัวเองออกไปตรงๆว่าผมรู้สึกยังไงกับเขา เพราะผมชอบเขานะแล้วก็แบบว่า เออ... แอบคิดในเชิงเสน่หาด้วย แบบว่าเขาเป็นคนตัวสูงอย่างนี้แล้วผมเป็นคนตัวเตี้ยใช่ป่ะมันเป็นแบบเคมีที่น่ารักดีครับแต่ก็นั่นแหละเขาก็มีแฟนแล้ว
แล้วทีนี้เรื่องราวที่ 2 : ผมมีเพื่อนที่สนิทมากๆในโรงเรียนครับแล้วเขาอ่ะเคยสารภาพรักกับผมแต่ว่าผมไม่ได้ตอบรับออกไปเพราะว่าตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจว่าความรักคืออะไรแล้วก็ยังเด็กเกินไปด้วยแล้วทีนี้ตอนโตมาผมมาก็รู้สึกชอบเขาในเชิงเสน่หามากๆก็แบบรอเขามา 7 ปีแต่หนสุดท้ายการรอมันก็ได้สิ้นสุดลงผมก็ตัดสินใจตัดขาดเขาเหมือนเดิมครับเพราะว่าเขาเหมือนจะมีปัญหากับสามีตัวเองแล้วทีนี้เขาก็มาขอให้ผมเนี่ยคบกับเขาแบบปลอมๆหน่อยหรือที่เรียกว่า " แกล้งเป็นแฟนทิพย์ " พร้อมกับโพสต์สตอรี่แท็กชื่อของผมลงไปในนั้นแล้วเขียนว่าแฟนทิพย์ แล้วเขาก็พูดว่า " แกล้งคบประชดผัวหน่อย " มันทำให้ผมรู้สึกแบบเสียใจมากแล้วก็น้อยใจเหมือนเดิมครับ บวกกับว่าเขายืมเงินผมแล้วก็ไม่คืนด้วย
เนื้อเรื่องก็จบแต่เพียงเท่านี้ครับคำถามที่ผมอยากจะถามก็คือ : คนอย่างผมไม่สมควรได้รับความรักจากคนอื่นหรอครับแบบผมก็โหยหาความรักจากคนอื่นเหมือนกันครับคือแบบผมก็อยากโดนกอดอยากโดนเอ็นดูจากใครสักคนนึงอยากโดนลูบหัวอยากโดนเอ็นดูจากใครสักคนหนึ่ง แต่เหมือนกับว่าสิ่งที่ผมทุ่มเทให้กับคนก่อนๆไม่ว่าจะเป็นเพื่อนในออนไลน์หรือใครก็แล้วแต่จะมีความสัมพันธ์ที่จบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ครับผมก็เลยคิดว่าผมไม่คู่ควรกับความรักหรอ ??? งื้ม (｡•́︿•̀｡) ผมน้อยใจอ้า
อีกอย่างผมก็เป็น ( Demisexual ) ผมไม่ใช่คนที่แบบว่าเห็นใครหล่อใครสวยแล้วอยากได้เป็นแฟนเลยก็คือต้องเกิดความสัมพันธ์แบบระยะยาวก่อนอย่างนี้ผมถึงจะรู้สึกแบบเสน่หาด้วยซึ่งตามนั้นเลยครับก็เกิดกับเพื่อน 2 คนนั้นครับที่เป็นเพื่อนสมัยเรียนของผมก็เลยเกิดความรู้สึกดึงดูดหากันต่อให้เขาจะพูดจาใจร้ายใส่ผมเอาจริงๆผมก็รู้สึกแบบน้อยใจแล้วก็ตื่นเต้นไปด้วย ;-; ผมควรทำยังไงดีอ่ะ อ้าาา ผมอยากได้พี่สาวคอสเพลย์มารับผมไปเลี้ยงง๊ะ งื้มมมม ผมก็ต้องการคนเอ็นดูเหมือนกันนะ
ทำไมผมถึงไม่สมหวังกับความรักครับ ;-; ง๊าาา
เริ่มต้นเรื่องราว : ทำไมผมถึงถูกเลือกให้ถูกทิ้งในเรื่องของความรักตลอดเลยครับแม้กระทั่งเพื่อนด้วยก็คือสมัยเรียนเนี่ยผมไม่มีเพื่อนเลยนะครับไม่มีใครอยากคบกับผมเลยแล้วทีนี้พอผมโตขึ้นผมก็ได้มาเจอกับคน ๆ นึง เป็นเพื่อนสมัยเรียนแล้วอยู่ในวงการคอสเพลย์มาก่อนผมก็เลยแบบว่าติดต่อกับเขาไปเรื่อยๆครับก็ไปงานคอสเพลย์กับเขา 2 ครั้งครับ แล้วเรื่องมันเริ่มต้นที่ครั้งที่ 2 ที่ผมไปงานกับเขาช่วงแรกเราก็เดินด้วยกันครับแล้วทีนี้เขาแยกไปถ่ายรูปกับเพื่อนของเขาครับแล้วทีนี้เขาก็เลยเดินมาบอกผมว่า " เขาจะไปกินข้าวกับเพื่อนนะ " แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ชวนเราไปอันนี้ผมไม่ได้ว่าเขานะครับแต่ผมรู้สึกแบบว่าเหมือนผมถูกทิ้งไม่รู้สิคือผมรู้สึกน้อยใจเขามากๆเลยครับแล้วผมจำได้ดีเลยว่าผมอ่ะยืนหลบหลังเสาตลอดเวลาเลยไม่กล้าสบตาใครไม่กล้าคุยกับใครเลย
แล้วมันจะมีอยู่ครั้งหนึ่งครับที่ผมโพสต์สตอรี่ว่าจะซื้อชุดตัวละครนี้ครับแล้วเหมือนกับว่าเขาก็จะมาตอบกลับสตอรี่ผมว่า " ไม่ได้ว่านะแต่ชุดนี้หุ่นต้องสวยจริงๆ " แล้วเขาก็บอกว่าเขาเองก็ยังไม่กล้าใส่ แต่ว่าเขาก็แนะนำชุดตัวละครอื่นมาให้ผมนะครับ ผมก็เออออตามเข้าไปแต่ก็ไม่ได้ซื้อหรอกครับเพราะว่าไม่มีเงิน แล้วมันมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมถามเขาออกไปว่า " ถ้ามีงานคอสเพลย์ครั้งหน้าอีกจะชวนผมไปไหม " เขาก็บอกว่า " เขาจะชวนไปชวนไปเป็นตัวประกอบเสริมบารมีชุด " เมื่อผมได้ยินแบบนั้นผมก็รู้สึกแบบว่ามันทั้งน้อยใจเราก็เสียใจไปด้วยนะครับ (รู้สึกน้อยใจมากๆเลยว่าทำไมเขาไม่เคยเห็นตัวตนที่ผมอยากจะเป็นสักทีปกติผมไม่ชอบแต่งตัวละครผู้หญิงเลยนะครับจะชอบแต่งตัวละครผู้ชายมากๆแต่รู้สึกว่าเหมือนเขามองไม่เห็นตัวตนของผมเลยว่าผมอยากเป็นอะไรหรือต้องการอะไรหรือเป็นเพราะว่าผมไม่พูด)
แล้วทีนี้เรื่องมันมาถึงจุดที่ผมอ่ะเออตัดสินใจแบบว่ายกเลิกการเป็นเพื่อนกับเขาไปแล้วก็เปลี่ยนเฟสครับเพราะว่าอีกอย่างนึงผมก็รู้สึกแบบชอบเขาขึ้นมาแล้วผมก็รู้อยู่แล้วครับว่าเขาอ่ะมีแฟนอยู่แล้วผมไม่กล้าแบบว่าจะไปบอกความรู้สึกตัวเองตรงๆกับเขาครับเพราะผมเป็นคนที่ค่อนข้างแบบจะเก็บอะไรก็คือเก็บไว้ในใจตลอดไม่กล้าบอกออกไปว่ารู้สึกยังไงหรือว่าชอบเขา หลังจากนั้นผมก็ไปโพสต์ในกลุ่มปรึกษาคอสเพลย์ ว่าเออแบบผมอยากไปงานคอสเพลย์มากๆเลยแต่ว่ากลัวคนๆนี้มากๆไม่กล้าไปทำยังไง (ที่จริงแอบชอบเขาครับไม่กล้าไปกลัวจะทำตัวไม่ถูกแล้วกลัวเขาจะคิดว่าผมแบบว่าผมไม่เอาไหนหรือเปล่าแล้วบวกกับว่าผมอ่ะต้องมีคนไปเป็นเพื่อนด้วยผมไม่สามารถไปเดินคนเดียวได้เลย)
แล้วทีนี้ผมก็เลยไปส่องเฟสของเขาแล้วเขาก็เขียนถึงผมผมไม่รู้ว่ามันเป็นเชิงตำหนิหรือว่าอะไรนะ แต่คำที่ผมอ่านแล้วเจ็บที่สุดก็คือ " เป็นพวกโลกส่วนตัวสูงมางานก็ไม่ค่อยพูดแต่อยากมีเพื่อนแต่อยากดัง ต่อให้ใส่ชุดอะไรมาก็เหมือนมาเสริมให้ชุดเขาเด่น " ผมรู้สึกเสียใจแล้วก็เเบบแอบชอบเขาอยู่แล้วก็ยิ่งเจ็บเข้าไปอีกมันคือความน้อยใจมากๆเลยครับที่ทำไมเขามองไม่เห็นตัวตนของผมสักทีมันก็เลยทำให้ผมไม่กล้าไปงานมากๆเลย
ถ้าเขามาเห็นข้อความนี้ผมก็อยากจะบอกว่าผมอ่ะอยากจะขอเขาไปตรงๆเลยว่า ถ้าไปงานครั้งหน้าช่วยจับมือเราได้ไหมแล้วก็พาเราอ่ะเดินทั่วงานเลยหรือว่าอยู่ใกล้ๆเราตลอดเลยได้ไหม หรือบางทีผมก็มีแนวคิดประมาณว่าอยากให้เขาลูบหัวผมเบา ๆ หรือว่าแตะเนื้อต้องตัวนิดนึงอะไรแบบนี้คือแบบผมเป็นคนที่ชอบแบบให้คนอื่นลูบหัวผมมันจะเป็นอะไรที่รู้สึกฟินมากๆแล้วผมก็แบบว่าอยากจะไปเดินงานกับเขาทุก ๆ งานเลยอยากจะบอกความรู้สึกของตัวเองออกไปตรงๆว่าผมรู้สึกยังไงกับเขา เพราะผมชอบเขานะแล้วก็แบบว่า เออ... แอบคิดในเชิงเสน่หาด้วย แบบว่าเขาเป็นคนตัวสูงอย่างนี้แล้วผมเป็นคนตัวเตี้ยใช่ป่ะมันเป็นแบบเคมีที่น่ารักดีครับแต่ก็นั่นแหละเขาก็มีแฟนแล้ว
แล้วทีนี้เรื่องราวที่ 2 : ผมมีเพื่อนที่สนิทมากๆในโรงเรียนครับแล้วเขาอ่ะเคยสารภาพรักกับผมแต่ว่าผมไม่ได้ตอบรับออกไปเพราะว่าตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจว่าความรักคืออะไรแล้วก็ยังเด็กเกินไปด้วยแล้วทีนี้ตอนโตมาผมมาก็รู้สึกชอบเขาในเชิงเสน่หามากๆก็แบบรอเขามา 7 ปีแต่หนสุดท้ายการรอมันก็ได้สิ้นสุดลงผมก็ตัดสินใจตัดขาดเขาเหมือนเดิมครับเพราะว่าเขาเหมือนจะมีปัญหากับสามีตัวเองแล้วทีนี้เขาก็มาขอให้ผมเนี่ยคบกับเขาแบบปลอมๆหน่อยหรือที่เรียกว่า " แกล้งเป็นแฟนทิพย์ " พร้อมกับโพสต์สตอรี่แท็กชื่อของผมลงไปในนั้นแล้วเขียนว่าแฟนทิพย์ แล้วเขาก็พูดว่า " แกล้งคบประชดผัวหน่อย " มันทำให้ผมรู้สึกแบบเสียใจมากแล้วก็น้อยใจเหมือนเดิมครับ บวกกับว่าเขายืมเงินผมแล้วก็ไม่คืนด้วย
เนื้อเรื่องก็จบแต่เพียงเท่านี้ครับคำถามที่ผมอยากจะถามก็คือ : คนอย่างผมไม่สมควรได้รับความรักจากคนอื่นหรอครับแบบผมก็โหยหาความรักจากคนอื่นเหมือนกันครับคือแบบผมก็อยากโดนกอดอยากโดนเอ็นดูจากใครสักคนนึงอยากโดนลูบหัวอยากโดนเอ็นดูจากใครสักคนหนึ่ง แต่เหมือนกับว่าสิ่งที่ผมทุ่มเทให้กับคนก่อนๆไม่ว่าจะเป็นเพื่อนในออนไลน์หรือใครก็แล้วแต่จะมีความสัมพันธ์ที่จบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ครับผมก็เลยคิดว่าผมไม่คู่ควรกับความรักหรอ ??? งื้ม (｡•́︿•̀｡) ผมน้อยใจอ้า
อีกอย่างผมก็เป็น ( Demisexual ) ผมไม่ใช่คนที่แบบว่าเห็นใครหล่อใครสวยแล้วอยากได้เป็นแฟนเลยก็คือต้องเกิดความสัมพันธ์แบบระยะยาวก่อนอย่างนี้ผมถึงจะรู้สึกแบบเสน่หาด้วยซึ่งตามนั้นเลยครับก็เกิดกับเพื่อน 2 คนนั้นครับที่เป็นเพื่อนสมัยเรียนของผมก็เลยเกิดความรู้สึกดึงดูดหากันต่อให้เขาจะพูดจาใจร้ายใส่ผมเอาจริงๆผมก็รู้สึกแบบน้อยใจแล้วก็ตื่นเต้นไปด้วย ;-; ผมควรทำยังไงดีอ่ะ อ้าาา ผมอยากได้พี่สาวคอสเพลย์มารับผมไปเลี้ยงง๊ะ งื้มมมม ผมก็ต้องการคนเอ็นดูเหมือนกันนะ