ทำไมเราต้องรู้สึกไร้ค่า ไม่มีประโยชน์ขนาดนี้?

เราทำงานอยู่หน่วยงานราชการ บรรจุมาประมาณ 3 ปีกว่าๆ มีพี่อีกหนึ่งคนตำแหน่งเดียวกับเรา แต่ด้วยการทำงานเค้าถูกแต่งตั้งเป็นหัวหน้า ซึ่งพี่เค้าเก่ง แต่ทุกวันนี้เรารู้สึกไม่ค่อยได้ทำงาน รู้สึกเหมือนไม่ค่อยมีผลงานอะไร ด้วยนิสัยเราเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูด พูดไม่ค่อยทัน แบบหัวเรามันคิดช้า ด้วยส่วนตัวที่เรามองตัวเองนะ เราเบื่อมาก มีอะไรหรืองานอะไร ผู้บริหารหรือคนที่ทำงานก็จะถามหรือสั่งงานพี่หัวหน้า มันก็ดีมุมที่เราไม่ต้องเหนื่อย แต่บางทีเราก็อยากทำบ้าง เช่น งานเอกสาร งานที่น้องคนที่เพิ่งลาออกทำอยู่ เค้าก็เอาไปทำ จริงๆเค้าน่าจะให้เราทำบ้าง เหมือนคนเงียบๆก็ไม่ได้ทำงาน มีคนๆนึงที่เคยทำงานอยู่ที่นี้ เค้าก็เคยบอกให้เราพูด เพราะเราไม่ค่อยพูดมันก็เลยเหมือนเราไม่ทำงาน ทั้งๆที่เราก็ทำ งานช่วยเหลือสังคมก็ช่วยทำ งานของตัวเองที่รับผิดชอบเราก็ทำ แต่พี่เค้าได้ทำเยอะกว่าเรา เราคนไม่ค่อยสังคม เลยเป็นลูกแหง่เดินตามเค้าไป เมื่อก่อนเราก็คิดว่าไม่เป็นไร ไม่สนใจคำคน แต่พอมันสะสมๆเข้า มันก็นอยด์ ตัวเองไม่ม่ประโยชน์เลย พี่เค้าทำดี แต่เราไม่มีอะไรเลย เราเหนื่อย เราเบื่อ เราอยากลาออก แต่ก็ยังมีหนี้มีสิน ที่ต้องจ่ายในแต่ละเดือน เราเคยคิดจะปรับปรุงตัว หัดพูดเยอะๆ หน้าไม่นิ่งมาก ยิ้มเยอะๆ แต่กลายเป็นเราพูดไม่ทันคนอื่น หัวคิดช้าไปอีก ล่าสุดมีเจ้าหน้าที่ที่ตำแหน่งใหญ่กว่าเราย้ายมา เราพยายามที่จะปรับปรุงตัว หัดเข้าสังคมมากขึ้น แต่ก็ดูเหมือนโดนกลั่นแกล้ง ให้นับของที่ๆไม่ควรจะต้องนับ พูดแซวนู้นนี่นั่น ซึ่งเราก็คนซื่อไงไม่รู้หรอกว่าให้ทำจริงหรือไม่ทำจริง หรือพูดไม่จริง เราก็ทำให้ นับให้ เพราะเราต้องฟังคนที่ตำแหน่งใหญ่กว่าเราอยู่แล้ว อยากลาออกมาก ทุกวันนี้ก็คือต้องอดทน กลับมานอนร้องไห้ ไม่รู้ว่าจะทยได้นานแค่ไหน จนวันนี้ต้องมาระบาย ไม่รู้จะคุยกับใครได้ เบื่อ เหนื่อย ท้อมากแล้วนะ