เรื่องฐานร่างกายอย่างเดียวก็หมดกิเลสได้ไม่ได้บอกให้ใครเชื่อ

ฐานร่างกายหมดกิเลสได้จริงครับเจริญฐานร่างกายอย่างเดียวเลยโดยที่ไม่คิดที่พิจารณาก็หมดกิเลสได้ครับถ้าใครคิดว่าวิปัสสนาเกิดด้วยตามความคิดจินตามยปัญญานั่นมันคือความคิดวิเคราะห์ที่ยังไม่สามารถทำลายกิเลสได้จริงครับสิ่งที่จะทำลายกิเลสได้จริงคือภาวนามะยะต่างหากแต่สิ่งที่ทำบริกรรมไปแล้วให้ใจตั้งมั่นเป็นสมาธิอารมณ์ขั้นเริ่มต้นจะคิดพิจารณาก็ได้ครับไม่ผิดแต่ใครจะปฏิเสธว่าไม่คิดพิจารณาไม่นั่งสมาธิแบบหลับตาหมดกิเลสไม่ได้แบบนี้เป็นไปไม่ได้ครับเพราะตามตำราพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ประธานจริตของคนไว้หลายประเภทแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็บอกให้ชัดเจนว่าภิกษุทั้งหลายผู้ใดเจริญกายคตาสติทำให้มากแล้วย่อมมีผลมากย่อมเป็นเหตุให้เกิดปัญญาแตกฉาดมากและสติปัฏฐาน 4 และวิชาโพชฌงค์ 7 วิมุตติก็รวมอยู่ในฐานร่างกายทั้งหมดเหมือนกันถ้าอย่างนั้นใครที่คิดว่าต้องไปนั่งหลับตาต้องไปเคร่งครัดต้องไปคิดพิจารณาคนที่มีจริตที่แบบเรียบง่ายเขาไม่อยากคิดเขาคงจะร้องไห้และคงไม่มีทางหมดกิเลสเลยสิเพราะฉะนั้นแล้วทุกคนจะใช้แบบไหนมันไม่ขัดแย้งกันเลยรู้ตัวชื่อๆนี่แหละตอนเริ่มต้นมันคือสมถะจริงๆแต่รู้ตัวไปรู้ตัวมามันจะเห็นแจ้งจนเกิดวิปัสสนาญาณเห็นไตรลักษณ์ว่าร่างกายนี้ขยับอยู่ตลอดไม่ใช่ตัวเราบังคับไม่ได้โดยที่ไม่ต้องไปเสียเวลานึกคิดให้ปวดสมองเลยครับแม้แต่หลวงพ่อเทียนท่านก็เน้นการรู้สึกตัวเป็นส่วนมากซึ่งประวัติของท่านเห็นว่าท่านรู้ตัวไปรู้ตัวมาท่านก็บรรลุธรรมในขนาดนั้นแยกธาตุแยกขันธ์โดยที่ไม่ต้องไปนั่งนึกคิดเลยเพราะฉะนั้นแล้วมันไม่ผิดและไม่ขัดแย้งกันเลยใครจะใช้แบบไหนและบอกไม่ได้ไปคิดว่าคนนั่งหลับตาผิดไม่ได้ไปคิดว่าคนที่จะคิดวิเคราะห์มันไม่เกิดประโยชน์มันผิดไม่ได้พูดอย่างนั้นแนวทางปฏิบัติแต่ละสายมันถูกสายใช้ปัญญาอบรมสมาธิหรือสมาธิอบรมปัญญาก็ถูกหรือสายรู้ตัวซื่อๆหมดกิเลสก็ถูกและต้องเข้าใจก่อนว่าวิปัสสนาคือการเห็นแจ้งไม่ใช่การไปคิดเอาแต่คิดเอามันก็ได้นะเป็นการสะสมปัญญาอีกรูปแบบหนึ่งเช่นเดียวกันจนเกิดภาวนามะยะปัญญาได้เช่นเดียวกันหรือคนที่จะภาวนาเฉยๆรู้ฐานร่างกายไปรู้ตัวขยับมือไปเรื่อยๆโดยที่ไม่เคยคิดพิจารณาวิเคราะห์อะไรเลยก็เป็นเหตุทำให้เกิดปัญญาภาวนามายะปัญญาได้เช่นเดียวกันครับเพราะว่าปัญญาเกิดจากการภาวนานั่นเองไม่ว่าใครจะไปทางไหนสุดท้ายก็ต้องเข้าถึงภาวนามะยะปัญญาอยู่ดี