เราต้องจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงคะ

คือเรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับเเฟนที่อายุห่างกันพอสมควรเราอายุ21   แฟนเราอายุ 38 เราคบกันได้จะสองปีเเล้วเเต่ไม่เคยไปเจอเเม่เขาเเต่เขาก็พยายามเหมือนจะปิดเรามาตลอด สตอรรี่ไม่เคยลงของขวัญไม่เคยมี มีเเค่เค้กวันเกิดกับดอกไม้ดอกเดียวแค่นี้ในระยะเกือบ2ปี เราเคยบอกเราเคยขอเขาว่าอยากให้ลงสตอรี่คู่บ้างอยากให้คนอื่นรู้ว่ามีแฟนเขาก็จะตอบมาเเค่ว่าทำไมต้องอยากให้คนรู้ด้วย เรารักกันแค่นี้ยังไม่พอหรอเเค่ชีวิตจริงเราไม่ทะเลาะกันยังรักกันดีมันไม่ดีหรอเราก็พยายามเข้าใจแต่แม้กระทั่งรูปคู่ยังไม่เคยลงคนที่บ้านเขาก็ไม่รู้ด้วยมั้งว่าเขามีเเฟน แล้วมีวันหนึ่งเราเลยลองไปส่องเฟสเขาเล่นๆแล้ววเราก็ได้เห็นโพสต์ที่เขาโพสต์กับเเฟนเก่าเมื่อ10ปีที่แล้วลงไว้เยอะมากซึ่งมีเเต่ผู้หญิงคนนี้ไปเที่ยวไปกินข้าวกับที่บ้านไปนู่นไปนี้ซื้ออันนั้นซื้ออันนี้ให้เเล้วเราก็ไปเห็นโพสต์หนึ่งที่เขาพูดถึงเรื่องวางแผนชีวิตในอนาคตอยากมีลูกอยากเเต่งงานกัน เราเลยลองถามเเฟนว่าคนนี้คบกันนานมั้ยเขาก็บอกว่าคบกันมา3-4ปีดูเหมือนเป็นรักแรกกของเขาด้วยมั้ง พอเรารู้เเบบนั้นเราเลยคิดกลับมาว่าเขาอายหรือป่าวที่มีแฟนอายุน้อยกลัวคนอื่นจะไม่ยอมรับแล้วสิ่งที่เราร้องขอมาตลอดแต่กับคนเก่าเขาไม่ต้องพยายามอะไรเลยกับเราไปเที่ยวสักครั้งยังไม่เคยพาไปเราช่วยเขาทุกอยากเวลาเขาต้องการเงินเรายอมควักเงินเก็บเราไปให้เขาก่อนทั้งๆที่เรายังเรียนไปทำงานไปทั้งที่เราดีกับเขาขนาดนี้เรายังไม่เคยได้ครึ่งหนึ่งกับที่เขาทำกับเเฟนเก่าเลย ใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้บ้างคะ