เล่าสู่กันฟัง ณ อิตาลี...Diaries in Sardinia 2026 ep.1

สวัสดีค่ะชาวพันทิปทุกคน กลับมาพบกับปุ๊กกี้จากอิตาลีกันอีกแล้ว ช่วงนี้อาจจะเจอหน้ากันบ่อยหน่อยนะคะ เพราะช่วงนี้ไฟเขียนกำลังลุกโชน อยากเล่าโน่นเล่า่นี่ให้ฟัง อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ได้อ่านหนังสือภาษาไทยเยอะขึ้นด้วยค่ะ พอดีคุณสามีซื้ออีบุ๊คเล่มใหม่ให้ เดี๋ยววันหลังค่อยมารีวิวเรื่องนี้ให้ฟังเนอะ ^__^
พูดง่ายๆว่าพออ่านเยอะขึ้น ก็เลยคันไม้คันมืออยากเขียนมากขึ้นตามไปด้วย เอาเป็นว่า... ทุกคนต้องทนอ่านและช่วยดูรูปที่ดิฉันเอามาฝากกันไปเรื่อยๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันเด้อ

หลังจากเกริ่นไว้ในกระทู้ก่อนหน้านี้ กระทู้พาเก็บเห็ดและทำเมนูข้าว Risotto ว่าพวกเราจะแพ็กกระเป๋าไปพักผ่อนกันที่ เกาะซาร์ดีเนีย (Sardinia) เกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสองของอิตาลีรองจากซิชิเลีย นี่ถือเป็นการไปเยือนเกาะนี้ครั้งแรกของเราสองคน หลังจากที่วางแผนและตั้งท่าว่าจะมากันหลายรอบแล้ว
การเดินทางของเราเริ่มต้นด้วยการจองตั๋วเครื่องบินกับ Ryanair ซึ่งมีฮับอยู่ที่สนามบินเมืองแบร์กาโม่ (Bergamo) ไม่ไกลจากมิลานมากนัก จากบ้านของเราบนเทือกเขาแอลป์ ขับรถลงมาใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงนิดๆ หากการจราจรไม่หนาแน่นจนเกินไป เราจองไฟลต์รอบเช้าเวลา 09.50 น. ใช้เวลาบินเพียงชั่วโมงครึ่งเท่านั้นเองค่ะ (ฟีลลิ่งคล้ายกับการบินจากกรุงเทพไปลงที่นราธิวาส ใกล้ๆบ้านเกิดของดิฉัน) ถึงแม้ว่าบ้านที่สามจังหวัดชายแดนใต้จะไม่ไกลจากทะเล แต่เชื่อไหมคะว่า... ทุกครั้งที่มีโอกาสได้ไปเที่ยวทะเล ไม่ว่าจะไปเยือนเกาะแห่งไหน ดิฉันก็ยังคงตื่นเต้นและดีใจทุกครั้งที่ได้ไปสัมผัสนุ่มๆของเม็ดทรายและน้ำทะเลใสๆ ถึงแม้ทะเลแถบนี้น้ำจะเย็นไปสักหน่อย แต่เกาะซาร์ดีเนียไม่ใช่เช่นนั้น น้ำใส อุ่นพอดี คนไทยลงเล่นได้ค่ะ



พอเดินทางถึงสนามบินเมือง Cagliari (เกาะซาร์ดีเนียมีสามสนามบิน Cagliari ทางตอนใต้ของเกาะ, Olbia ทางตะวันออกเฉียงเหนือและ Alghero ทางตะวันตกเฉียงเหนือ) เราก็นั่งรถรับส่งของบริษัทรถเช่าต่อไปยังออฟฟิศเพื่อรับรถค่ะ แต่ปรากฏว่าคิวยาวเหยียดจนต้องยืนรอไปเกือบสองชั่วโมงเต็ม กว่าจะได้รถคันเล็กๆที่เราจองไว้ ตอนแรกคุณสามีตั้งใจเลือกรถ Fiat Panda เพราะคันเล็กกะทัดรัด หาที่จอดง่าย ยิ่งถนนหนทางในอิตาลีไม่ได้กว้างขวางอะไร การใช้รถคันเล็กย่อมคล่องตัวกว่า แต่สุดท้ายเราได้รถ Kia Picanto เกียร์อัตโนมัติมาแทน สำหรับพวกเราที่คุ้นชินกับการขับรถเกียร์กระปุกและใช้เท้าซ้ายเหยียบคลัตช์มาตลอด งานนี้เลยมีเรื่องให้ตื่นเต้นตั้งแต่เริ่มออกตัวเลยค่ะ!

ขับออกมาได้ไม่ทันไร พอใกล้จะถึงวงเวียน คุณสามีเผลอใช้เท้าซ้ายเหยียบเบรกเต็มแรงเพราะคิดว่าจะเหยียบคลัตช์เพื่อเปลี่ยนเกียร์ เล่นเอาหัวทิ่มคะมำไปตามๆกัน แต่วิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของเราง่ายนิดเดียวค่ะ... ดิฉันรีบบอกคุณสามี 'ถอดรองเท้าข้างซ้ายออกซะ' พอเท้าเปล่าไม่มีรองเท้า ฮีก็เริ่มรู้ตัวและคอยระวังไม่ให้เท้าซ้ายขยับไปไหน จากนั้นก็ตั้งสติใช้แค่เท้าขวาเหยียบเบรกและคันเร่งตามปกติ เป็นอันรอดตัวและเดินทางต่อได้อย่างปลอดภัยตลอดทั้งทริป โครตจะภูมิใจในความฉลาดของตัวเอง 555

ขับรถกินลมชมวิวมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เราก็เดินทางมาถึงที่พักที่จองไว้ นั่นคือ Abamar Hotel ตั้งอยู่ที่หาด Sant'anna Margherita ที่นี่เป็นโรงแรมเก่าแก่ริมชายหาด แต่เขาเพิ่งจะทำการรีโนเวทใหม่ มู้ดแอนด์โทนของโรงแรมดีต่อใจมากค่ะ ห้องพักชั้นห้า เค้าเลือกใช้สีฟ้าพาสเทล ส่วนตัวล็อบบี้ออกโทนสีน้ำตาลอ่อนๆ ห้องอาหารใช้ผ้าปูโต๊ะสีขาวและสีครีมสะอาดตา ซึ่งตัวดิฉันเองชอบโทนสีแนวนี้อยู่แล้วด้วย เห็นแล้วรู้สึกผ่อนคลาย เหมาะกับบรรยากาศทะเล๊ทะเลเป็นที่สุด

















หลังจากกลับเข้าห้องมาพักผ่อนหย่อนใจคลายความเหนื่อยล้า ก็ถึงเวลาอาหารเย็นพอดีค่ะ สำหรับทริปนี้เราเลือกจองแพ็กเกจแบบรวมอาหารเช้าและอาหารเย็น ซึ่งต้องบอกว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในสามโลก! เพราะก่อนเวลาอาหารเย็น ดิฉันลองเดินสำรวจรอบๆโรงแรมดู ปรากฏว่า... ไม่มีร้านค้าใดๆ ทั้งสิ้น ไม่มีซูเปอร์มาร์เก็ต ไม่มีแม้กระทั่งมินิมาร์ทของโรงแรม เรียกว่า 'ไม่มีอะไรเลย' นอกจากโรงแรมข้างเคียงและบ้านพักตากอากาศเท่านั้น โชคดีจริงๆที่เราตัดสินใจเช่ารถ ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดขาดเหลืออะไรขึ้นมา ก็ไม่รู้จะไปหาซื้อจากไหนเลยค่ะ ต้องเดินไปโบกรถเมล์ตรงถนนสายหลักโน่นแน่ะ ซึ่งระยะทางจากถนนมาที่โรงแรมก็ราวๆสี่ร้อยเมตรได้มั้ง ใครจะมาพักผ่อนเกาะซาร์ดีเนีย เช็คดีๆว่าโรงแรมอยู่ไกลปืนเที่ยงแค่ไหน ต้องเช่ารถหรือเปล่า หรือจองแบบ full packet รวมอาหารสามมื้อกันไปเลย

เอาเถอะค่ะ ถึงอย่างไร พวกเราก็อยู่รอดปลอดภัย กินอิ่ม นอนหลับฝันดีในทุกๆวัน มาดูรูปอาหารมื้อเย็นที่โรงแรมกันดีกว่า ห้องอาหารอยู่ริมทะเล ได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่งเบาๆ เอาอะไรมาให้กินก็คงจะอร่อยไปหมดแหละ