อยากได้คำปรึกษา อยากระบายความรู้สึก เรื่องปัญหาชีวิตคู่

ทำไมมันถึงเป็นเราวะ ที่ต้องเจอผู้ชายแบบนี้ เค้าดีที่เขาไม่ตบไม่ตี (แต่เราก็ไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องตบตีกันเพราะเราไม่เคยนอกลู่นอกทาง)   
       เรื่องที่อยากระบายก็คือ ตอนนี้เรากับสามี แยกกระเป๋ากันใช้ เพราะว่า ต่างกันก็ต่างทำงาน จ่ายภาระกันคนละครึ่ง เพราะก่อนหน้านี้ ก็มีปัญหาเรื่อง คุณจ่ายน้อยเราจ่ายมาก มาอยู่แล้ว (อันที่จริงตอนนี้เราก็จ่ายมากกว่า แต่เราเต็มใจจ่าย เพราะเป็นการซื้อของให้ลูก)
      ล่าสุด เขาโอนตังมาฝากไว้ 2500 อ่ะเราก็แยกใส่ไว้ในอีก ธนค. อีกอันไว้ คือเป็นเงินเขา วันที่เขาโอนมา เขาก็บอกว่าให้เรา 500 เราก็ไม่ได้เอามา พูดถึงมันเป็นบ่อยแล้ว ที่เดี๋ยวก็มาขอเงินคืน เราก็ไม่ได้เอามาใช้
      เขาซื้อขนม กินเบียร์ฉ่ำ กับข้าวเราซื้ออะไรมาก็กินกับเรา เอาเงินไปทำงาน 100-200 บาทต่อวัน เลิกงานมา ขอเราซื้อบุหรี่อีกวัน ละ 100 เงิน 2000 ใช้ได้ประมาณ 6 วัน
     เมื่อวานนี้ เขาทักมาบอกว่า ขอตังซื้อบุหรี่ 200 เราเลยบอกไปว่าตังเหลือ 500 จะเอาไว้เติม ไทยช่วย เขาก็โมโหใส่เรา แล้วตั้งคำถามกับเราว่า
                   เงิน 2000 เหลือ 500 ?
ในใจเราตอนที่อ่าน อีห๊า นี่มาลักษณะนี้อีกแล้ว คือจะบอกว่า เราเก็บเงินของเราแบ่งสัดส่วนอะไรเรียบร้อย เงินกินของเราเหลือกินเหลือเก็บ แน่นอน ถ้าเราใช้ของเราคนเดียว
    1. เรากินข้าวที่บริษัท มีอาหารเลี้ยง ห่อกลับมาบ้านได้
    2. เราไม่ติดน้ำหวาน เรากินน้ำเปล่า
    3. ขนมเราไม่ค่อยกิน นานๆกินครั้ง เราเน้นที่อาหาร
    4. เราไม่ชอบดื่ม และเราไม่สูบบุหรี่
เราไม่ได้ใช้จ่ายอะไรฟุ่มเฟือยเลยแหละ มี ไทยช่วย เราก็ใช้ซื้อกับข้าว

      เราเลยตัดสินใจ โอนเงินคืนให้เลย 1500 เงินสดอีก 500 อีก 500 เงินออกเราจะคืนมัน เป็น 2500 พอเราเลิกงานมาเจอหน้ากัน ทำเป็นมาจับมาหอมเรา เราไม่ได้มีความรู้สึกดีๆเลยนะ
  
      ก็แสดงว่าที่ผ่านมา ซื้อกินซื้อเหล้าเบียร์กิน บุหรี่ ขนม เลี้ยงคนอื่น นี่เราอยากจ่ายให้หรอ ?  เงินที่เราเก็บไว้ คือหายหมดอ่ะ ได้จ่ายมันคืนเต็มจำนวนอีก มันได้เงินยิ้มร่า ยิ้มระรื่น
    อยาก อยาก อยากจะเลิกกับมันมากๆ ทำไมมันถึงอิ่มมากขนาดนี้ มันรู้สึกสมเพศตัวเองมากมากมาก ไม่รู้จะสรรหา คำไหนมาเปรียบกับตัวเองแล้ว ทำไมมีค่าแค่นี้หรอ นี่หรอคนที่คู่ควรกับเรา  
      ในใจคืออยากจะเก็บของหนีออกไปเลย  แต่ไปไหนก็ไม่ได้ เราไม่มีเพื่อนไม่มีสังคม ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซน ทำงานกลับห้อง ไปมากสุดก็ตลาดกับร้านค้า ตอนนี้เราอยากได้คำพูดคำปรึกษามาก เพราะมันที่แว๊บที่ว่า อยากจบชีวิตขึ้นมาในหัว เรารู้ว่ามันไร้สาระ แต่พอตอนนี้ก็แอบคิดว่า มีดแทงจึกเดียวก็จบ เราไม่อยากรู้สึกแบบนั้น ช่วยคอมเม้นคุยกับเราหน่อย

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่