วันนี้ คืนวันที่ 14 ก.ย. 69 เวลาประมาณ 2 ทุ่ม ขบวนอีสานวัฒนา (ขบวน 24) เดินทางจากอุบลราชธานีกลับสถานีกรุงเทพอภิวัฒน์ เวลาประมาณ 2 ทุ่ม ไปใช้บริการตู้เสบียง คันที่ 8 ผมเดินจากขบวนท้ายสุด คันที่ 13 ไป 5 ตู้ กะจะไปนั่งทานอาหาร และจะนั่งทำงานไปด้วยแป๊บนึง เพราะเห็นพนักงานบอกว่าตู้เสบียงปิดทำการ 4 ทุ่ม เผื่อจะได้ทำงานที่ค้างที่โต๊ะ เพราะโต๊ะตรงที่นั่งเค้ากางเป็นที่นอนไปแล้ว จะให้เก็บเปลี่ยนไปเป็นที่นั่งเหมือนเดิมก็กระไรอยู่ แต่พอเอา Notebook ออกมาวางได้ไม่นาน พนักงานก็เดินมาบอกว่านั่งทำงานไม่ได้ คือประมาณว่าให้มานั่งทานข้าว ไม่ได้มีไว้นั่งทำงานเหมือนนั่งอยู่ตามร้านคาเฟ่ทั่วไป ตอนนั้นลูกค้าที่นั่งมีนั่งอยู่ 3 โต๊ะ (รวมโต๊ะผมก้วย) จากทั้งหมด 8 โต๊ะ และวันนี้เป็นวันจันทร์ คนเดินทางก็บางตา เพราะมันเป็นวันทำงาน ไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ที่จะมีคนเดินทางพลุกพล่าน ถ้า ร.ฟ.ท.จะบอกว่ามันเป็นกฎระเบียบของตู้เสบียง ผมก็เข้าใจอะนะ แต่มันก็เสียความรู้สึก และคงไม่ไปใช้บริการตู้เสบียงของ ร.ฟ.ท.อีกแล้วล่ะ ทำงานแป๊บนึงก็ไม่ได้ คนก็ไม่มีวี่แววว่าจะมีมาใช้บริการเลย ไม่รู้จะหวงโต๊ะไว้ให้ใครใช้ ถ้าคนเยอะก็พอจะเป็นเหตุเป็นผลหน่อย พอเจอบริการแบบนี้เข้า ผมก็เลยเก็บ Notebook ทันที และเดินไปจ่ายตังค์ต่อทันที และไม่นงไม่นั่งมันแล้ว ตู้เสบียง เสียความรู้สึก เดินกลับไปคันที่ 13 เลย ไม่หันหลังกลับไปมองเลย ถ้าคิดบริการลูกค้าได้แค่นี้ ไม่คิดพลิกแพลง หรือตามสถานการณ์บ้าง ก็ไม่ต้องคิดพัฒนาอะไรหรอก ร.ฟ.ท. มีประวัติอายุยาวนานเป็น 100 กว่าปีก็ไม่มีประโยชน์ ก็ย่ำอยู่กับที่เหมือนเดิมแบบที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้นั่นแหละครับ
การบริการของตู้เสบียงของการรถไฟแห่งประเทศไทยวันนี้ ทำให้เสียความรู้สึกจริงๆ