สวัสดีครับ
มีใครเคยเดินตลาดนัดสนามหลวง ก่อนย้ายไปจตุจักรบ้างครับ?
ผมเคยไปเพียงครั้งเดียว ตอนยังเป็นเด็กอายุประมาณ 6-7 ขวบ เหตุการณ์น่าจะอยู่ในช่วง พ.ศ. 2523-2524 จำปีแน่นอนไม่ได้ แต่ยังจำความรู้สึกในวันนั้นได้ดีครับ
ตอนนั้นอาของผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วันหนึ่งอากับเพื่อนนักศึกษาอีกหนึ่งหรือสองคนชวนผมไป “เดินสนามหลวง”
เด็กอย่างผมได้ยินคำว่า “สนาม” ก็นึกถึงสนามหญ้ากว้างๆ สีเขียว คิดว่าคงได้วิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน
แต่พอไปถึง กลับกลายเป็นตลาดขนาดใหญ่ คนแน่น อากาศร้อน ทางเดินบางช่วงเฉอะแฉะ มีน้ำและโคลนขัง
ขณะที่อากับเพื่อนเดินดูของกันอย่างเพลิดเพลิน ผมกลับเดินตามด้วยความเซ็ง ในหัวมีคำถามเดียวว่า
“เมื่อไรจะได้กลับบ้านเสียที?”
ตอนนั้นผมไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ใหญ่สนุกอะไรกับสถานที่ที่ทั้งร้อน ทั้งแน่น และเดินเหนื่อยขนาดนั้น
จนประมาณ 45 ปีผ่านไป ผมจึงเริ่มมองวันนั้นต่างออกไป
สำหรับเด็กคนหนึ่ง สนามหลวงคือแดดกับโคลน แต่สำหรับนักศึกษาหรือคนรักหนังสือ ที่นั่นอาจเป็นพื้นที่ค้นหาความรู้ พบหนังสือที่ไม่เคยรู้จัก และพูดคุยกับคนที่ไม่ได้ตั้งใจจะพบ
ถ้าเปรียบกับภาษาของวันนี้ ผมมองว่ามันคล้าย
“Search Engine ที่มีมนุษย์เป็น Algorithm”
แผงหนังสือเหมือนผลการค้นหา คนขายช่วยแนะนำ ส่วนการ Browse ต้องใช้สองเท้าเดินจากแผงหนึ่งไปอีกแผงหนึ่ง
ที่น่าสนใจคือ คุณอาจตั้งใจหาหนังสืออย่างหนึ่ง แต่กลับพบสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะสนใจ ไม่มีระบบรู้ล่วงหน้าว่าคุณชอบอะไรแล้วจัดทุกอย่างมาให้
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่งของเมืองก็มีสยามสแควร์ มีเพลง แฟชั่น ร้านอาหาร และโรงภาพยนตร์อย่างสยาม ลิโด และสกาลา
ผมเลยลองนำภาพสองโลกนี้มาเชื่อมกันเป็นบทความชื่อ
“จากลานดินสู่ตึกแก้ว”
จากการเดินหาหนังสือที่สนามหลวง ไปหาประสบการณ์ที่สยาม แล้วเชื่อมมาถึง Internet, Algorithm และ AI ในวันนี้
บทความแบ่งเป็น 21 ตอน พร้อมภาพประกอบที่สร้างด้วย AI จำนวน 21 ภาพ ในแนวเส้นปากกาผสมสีบางจุด หรือ Chromatic AI-Ink Sketch และรวบรวมเป็น PDF A4 จำนวน 21 หน้า
ขอระบุให้ชัดเจนว่า ภาพทั้งหมดเป็นภาพตีความที่สร้างด้วย AI ไม่ใช่ภาพถ่ายเก่าหรือหลักฐานทางประวัติศาสตร์ รายละเอียดของคน อาคาร และฉากในภาพจึงไม่ควรใช้ยืนยันสภาพสถานที่จริงครับ
ส่วนเนื้อหาใช้ความทรงจำของผมเป็นจุดตั้งต้น มี AI ช่วยเรียบเรียงและพัฒนาแนวคิด โดยแยกสิ่งที่จำได้ออกจากข้อมูลที่ต้องตรวจสอบ ผมจำไม่ได้ว่าอาซื้ออะไรหรือเดินผ่านแผงไหน จึงไม่อยากเติมรายละเอียดแล้วเล่าเหมือนจำได้ทั้งหมด
สิ่งที่อยากชวนคุยมากกว่าตัวเทคโนโลยีคือ
“ตอนที่ประวัติศาสตร์กำลังเกิดขึ้น มันอาจดูเหมือนเพียงวันธรรมดาวันหนึ่ง”
วันนั้นผมอยากกลับบ้านอย่างเดียว แต่วันนี้กลับอยากจำรายละเอียดให้ได้มากกว่านั้น
ใครเคยไปตลาดนัดสนามหลวง หรือเดินสยามในช่วงใกล้เคียงกัน มาเล่าความทรงจำกันได้นะครับ ไปกับใคร ชอบดูอะไร หรือมีร้านไหนที่ยังจำได้?
และถ้าเลือกเก็บภาพสถานที่ธรรมดาในชีวิตตอนนี้ไว้ให้ตัวเองดูอีก 40 ปีข้างหน้า คุณจะเลือกที่ไหนครับ?
[ Download PDF link - จากลานดินสู่ตึกแก้ว ฉบับภาพประกอบ 21 Sections A4 ]
https://drive.google.com/file/d/1OJMSGa2tWMrC6StjZCtPINsVyx65JEfq/view?usp=drive_link
ใครทันตลาดนัดสนามหลวงบ้างครับ ? ผมนำความทรงจำประมาณ 45 ปีก่อนมาเล่าใหม่ผ่านบทความและภาพ AI
มีใครเคยเดินตลาดนัดสนามหลวง ก่อนย้ายไปจตุจักรบ้างครับ?
ผมเคยไปเพียงครั้งเดียว ตอนยังเป็นเด็กอายุประมาณ 6-7 ขวบ เหตุการณ์น่าจะอยู่ในช่วง พ.ศ. 2523-2524 จำปีแน่นอนไม่ได้ แต่ยังจำความรู้สึกในวันนั้นได้ดีครับ
ตอนนั้นอาของผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วันหนึ่งอากับเพื่อนนักศึกษาอีกหนึ่งหรือสองคนชวนผมไป “เดินสนามหลวง”
เด็กอย่างผมได้ยินคำว่า “สนาม” ก็นึกถึงสนามหญ้ากว้างๆ สีเขียว คิดว่าคงได้วิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน
แต่พอไปถึง กลับกลายเป็นตลาดขนาดใหญ่ คนแน่น อากาศร้อน ทางเดินบางช่วงเฉอะแฉะ มีน้ำและโคลนขัง
ขณะที่อากับเพื่อนเดินดูของกันอย่างเพลิดเพลิน ผมกลับเดินตามด้วยความเซ็ง ในหัวมีคำถามเดียวว่า
“เมื่อไรจะได้กลับบ้านเสียที?”
ตอนนั้นผมไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ใหญ่สนุกอะไรกับสถานที่ที่ทั้งร้อน ทั้งแน่น และเดินเหนื่อยขนาดนั้น
จนประมาณ 45 ปีผ่านไป ผมจึงเริ่มมองวันนั้นต่างออกไป
สำหรับเด็กคนหนึ่ง สนามหลวงคือแดดกับโคลน แต่สำหรับนักศึกษาหรือคนรักหนังสือ ที่นั่นอาจเป็นพื้นที่ค้นหาความรู้ พบหนังสือที่ไม่เคยรู้จัก และพูดคุยกับคนที่ไม่ได้ตั้งใจจะพบ
ถ้าเปรียบกับภาษาของวันนี้ ผมมองว่ามันคล้าย
“Search Engine ที่มีมนุษย์เป็น Algorithm”
แผงหนังสือเหมือนผลการค้นหา คนขายช่วยแนะนำ ส่วนการ Browse ต้องใช้สองเท้าเดินจากแผงหนึ่งไปอีกแผงหนึ่ง
ที่น่าสนใจคือ คุณอาจตั้งใจหาหนังสืออย่างหนึ่ง แต่กลับพบสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะสนใจ ไม่มีระบบรู้ล่วงหน้าว่าคุณชอบอะไรแล้วจัดทุกอย่างมาให้
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่งของเมืองก็มีสยามสแควร์ มีเพลง แฟชั่น ร้านอาหาร และโรงภาพยนตร์อย่างสยาม ลิโด และสกาลา
ผมเลยลองนำภาพสองโลกนี้มาเชื่อมกันเป็นบทความชื่อ
“จากลานดินสู่ตึกแก้ว”
จากการเดินหาหนังสือที่สนามหลวง ไปหาประสบการณ์ที่สยาม แล้วเชื่อมมาถึง Internet, Algorithm และ AI ในวันนี้
บทความแบ่งเป็น 21 ตอน พร้อมภาพประกอบที่สร้างด้วย AI จำนวน 21 ภาพ ในแนวเส้นปากกาผสมสีบางจุด หรือ Chromatic AI-Ink Sketch และรวบรวมเป็น PDF A4 จำนวน 21 หน้า
ขอระบุให้ชัดเจนว่า ภาพทั้งหมดเป็นภาพตีความที่สร้างด้วย AI ไม่ใช่ภาพถ่ายเก่าหรือหลักฐานทางประวัติศาสตร์ รายละเอียดของคน อาคาร และฉากในภาพจึงไม่ควรใช้ยืนยันสภาพสถานที่จริงครับ
ส่วนเนื้อหาใช้ความทรงจำของผมเป็นจุดตั้งต้น มี AI ช่วยเรียบเรียงและพัฒนาแนวคิด โดยแยกสิ่งที่จำได้ออกจากข้อมูลที่ต้องตรวจสอบ ผมจำไม่ได้ว่าอาซื้ออะไรหรือเดินผ่านแผงไหน จึงไม่อยากเติมรายละเอียดแล้วเล่าเหมือนจำได้ทั้งหมด
สิ่งที่อยากชวนคุยมากกว่าตัวเทคโนโลยีคือ
“ตอนที่ประวัติศาสตร์กำลังเกิดขึ้น มันอาจดูเหมือนเพียงวันธรรมดาวันหนึ่ง”
วันนั้นผมอยากกลับบ้านอย่างเดียว แต่วันนี้กลับอยากจำรายละเอียดให้ได้มากกว่านั้น
ใครเคยไปตลาดนัดสนามหลวง หรือเดินสยามในช่วงใกล้เคียงกัน มาเล่าความทรงจำกันได้นะครับ ไปกับใคร ชอบดูอะไร หรือมีร้านไหนที่ยังจำได้?
และถ้าเลือกเก็บภาพสถานที่ธรรมดาในชีวิตตอนนี้ไว้ให้ตัวเองดูอีก 40 ปีข้างหน้า คุณจะเลือกที่ไหนครับ?
[ Download PDF link - จากลานดินสู่ตึกแก้ว ฉบับภาพประกอบ 21 Sections A4 ]
https://drive.google.com/file/d/1OJMSGa2tWMrC6StjZCtPINsVyx65JEfq/view?usp=drive_link