การเห็นรถยนต์เป็นรถยนต์นี่ได้ยินมาว่าเป็นการเห็นที่ไม่ถูก เพราะเมื่อแยกชิ้นส่วนแต่ละอย่างออกแล้ว พวงมาลัยก็ไม่ใช่รถยนต์ ที่นั่งก็ไม่ใช่รถยนต์ ประตูก็ไม่ใช่รถยนต์ ล้อรถก็ไม่ใช่รถยนต์ เครื่องยนต์ก็ไม่ใช่รถยนต์ คือมันไม่มีอะไรเลยที่เป็นรถยนต์ แต่พอเห็นความเป็นกลุ่มก้อน เห็นสีสัน ก็ไปบัญญัติว่ามันเป็นสิ่งนั้นสิ่งนี้
เห็นเจ้า ๔ เท้า ร้องเหมียวๆ ก็ไปเห็นผิดว่าเป็นสัตว์อีก ทั้งที่เป็นเพียงคลื่นความถี่สูงต่ำ ออกมาจากธาตุ ๔ ขันธ์ ๕
และเมื่อเห็นสิ่งหนึ่งสิ่งใดความเห็นผิดก็เกิดต่อทันทีว่าเป็นเราเห็น เราได้ยินไปหมด ทั้งที่การเห็นนั้นจะเป็นได้ยินไปไม่ได้ ต่อมาเมื่อได้ยินก็ไม่มีแล้วแขนขา เพราะได้ยินไม่ใช่การสัมผัสรับรู้
การเห็น ได้ยิน รสชาติ กลิ่น สัมผัสร้อน เย็น ฯ เกิดแล้วดับแล้วแสนโกฏิขณะ เป็นจริงขนาดนั้นแต่ไม่รู้เลย มีแต่สั่งสมความไม่รู้มาไม่รู้กี่ภพชาติแล้ว แล้วคิดว่าจะรู้ถูกได้ง่ายโดยไม่ฟังถึงสิ่งที่มีจริงจึงไม่ใช่ฐานะทึ่ใครจะทำได้
…………………..
นี่ถ้าไม่ใช่ปัญญาของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธะ จะสามามารถรู้เห็นได้ละเอียดปานนี้หรือ จขกท.ฟังแล้วก็อยากเห็นถึงสิ่งที่มีจริงได้อย่างนี้บ้าง แม้จะต้องตั้งใจฟังไปทีละคำอีกนับชาติไม่ถ้วนก็จะไม่ย่อท้อเลย ต้องพึ่งปัญญาพระพุทธองค์เท่านั้น การจะพึ่งตนเองมันพ้นวิสัยจริงๆ
กลับมาที่คำถามในโพสต์นี้ มีใครเจริญสติปัฏฐานที่แทร่ทรูบ้าง อยากหาคนปรึกษา อย่างเช้านี้ขี่ยานพาหนะช้าๆไปหาอะไรกิน ก็พยายามมองสิ่งรอบตัวว่านั่นไม่ใช่ตึก ไม่ใช่หมาแมว ไม่ใช่คนเดิมถนนหรือขับยานพาหนะสวนไปมา
พอเจอไฟแดงก็เห็นมันเป็นแค่สีกระทบตาและไม่ได้เหยียบเบรคเพื่อหยุดใดๆ จนไปถึงร้านประจำแล้วสั่งอะไรมากิน กินไปก็กำหนดรู้ว่าไม่ใช่หูที่กำลังกินกำลังดื่ม ไม่ใช่ตาที่รับรู้รสชาติ ฯลฯ
นับเป็นก้าวแรกในการรับรู้ในสิ่งที่มีจริงในชีวิตประจำวัน รู้สึกอัตตาลดลง ไม่มีโลภะ โทสะ โมหะ อาจจะหวาดเสียวนิดๆขณะขี่ยานพาหนะฝ่าไฟแดง และขณะนั้นก็เห็นไฟแดงมันเกิดดับ จึงคิดถึงสิ่งที่ได้ฟังมาว่าไม่มีสัตว์ ตัวตน บุคคล เรา เขา ความหวาดเสียวก็หายไปทันที จขกท.จึงเข้าใจว่าสติปัฏฐานที่แทร่ทรูก็มาจากการเจริญสติจากการฟังด้วยดี ปัญญาที่แทร่ทรูก็จะทำกิจของปัญญาเองเช่นนี้แล
จขกท.มาถูกทางแล้วไหม ที่เห็นนั้นคือเริ่มเกิดวิปัสสนาญาณแล้วใช่ไหม ยอมรับเลยว่าตื่นเต้นนิดหน่อย
มีใครเจริญสติปัฏฐานแทร่ทรูโดยการรู้ปัจจุบันอารมณ์ในระดับปรมัตถ์เท่านั้นตลอดวันตลอดคืนบ้าง
เห็นเจ้า ๔ เท้า ร้องเหมียวๆ ก็ไปเห็นผิดว่าเป็นสัตว์อีก ทั้งที่เป็นเพียงคลื่นความถี่สูงต่ำ ออกมาจากธาตุ ๔ ขันธ์ ๕
และเมื่อเห็นสิ่งหนึ่งสิ่งใดความเห็นผิดก็เกิดต่อทันทีว่าเป็นเราเห็น เราได้ยินไปหมด ทั้งที่การเห็นนั้นจะเป็นได้ยินไปไม่ได้ ต่อมาเมื่อได้ยินก็ไม่มีแล้วแขนขา เพราะได้ยินไม่ใช่การสัมผัสรับรู้
การเห็น ได้ยิน รสชาติ กลิ่น สัมผัสร้อน เย็น ฯ เกิดแล้วดับแล้วแสนโกฏิขณะ เป็นจริงขนาดนั้นแต่ไม่รู้เลย มีแต่สั่งสมความไม่รู้มาไม่รู้กี่ภพชาติแล้ว แล้วคิดว่าจะรู้ถูกได้ง่ายโดยไม่ฟังถึงสิ่งที่มีจริงจึงไม่ใช่ฐานะทึ่ใครจะทำได้
…………………..
นี่ถ้าไม่ใช่ปัญญาของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธะ จะสามามารถรู้เห็นได้ละเอียดปานนี้หรือ จขกท.ฟังแล้วก็อยากเห็นถึงสิ่งที่มีจริงได้อย่างนี้บ้าง แม้จะต้องตั้งใจฟังไปทีละคำอีกนับชาติไม่ถ้วนก็จะไม่ย่อท้อเลย ต้องพึ่งปัญญาพระพุทธองค์เท่านั้น การจะพึ่งตนเองมันพ้นวิสัยจริงๆ
กลับมาที่คำถามในโพสต์นี้ มีใครเจริญสติปัฏฐานที่แทร่ทรูบ้าง อยากหาคนปรึกษา อย่างเช้านี้ขี่ยานพาหนะช้าๆไปหาอะไรกิน ก็พยายามมองสิ่งรอบตัวว่านั่นไม่ใช่ตึก ไม่ใช่หมาแมว ไม่ใช่คนเดิมถนนหรือขับยานพาหนะสวนไปมา
พอเจอไฟแดงก็เห็นมันเป็นแค่สีกระทบตาและไม่ได้เหยียบเบรคเพื่อหยุดใดๆ จนไปถึงร้านประจำแล้วสั่งอะไรมากิน กินไปก็กำหนดรู้ว่าไม่ใช่หูที่กำลังกินกำลังดื่ม ไม่ใช่ตาที่รับรู้รสชาติ ฯลฯ
นับเป็นก้าวแรกในการรับรู้ในสิ่งที่มีจริงในชีวิตประจำวัน รู้สึกอัตตาลดลง ไม่มีโลภะ โทสะ โมหะ อาจจะหวาดเสียวนิดๆขณะขี่ยานพาหนะฝ่าไฟแดง และขณะนั้นก็เห็นไฟแดงมันเกิดดับ จึงคิดถึงสิ่งที่ได้ฟังมาว่าไม่มีสัตว์ ตัวตน บุคคล เรา เขา ความหวาดเสียวก็หายไปทันที จขกท.จึงเข้าใจว่าสติปัฏฐานที่แทร่ทรูก็มาจากการเจริญสติจากการฟังด้วยดี ปัญญาที่แทร่ทรูก็จะทำกิจของปัญญาเองเช่นนี้แล
จขกท.มาถูกทางแล้วไหม ที่เห็นนั้นคือเริ่มเกิดวิปัสสนาญาณแล้วใช่ไหม ยอมรับเลยว่าตื่นเต้นนิดหน่อย