ทาทู ทยาล (Dadu Dial) เป็นหนึ่งในนักบุญของชมภูทวีปยุคกลาง ท่านประสูติในบ้านชาวมุสลิมจากแคว้น คุชราต (Gujerat) ใน ค.ศ. 1544 ท่านสอนเกี่ยวกับภราดรภาพและการเลื่อมใสต่อเอก พระผู้เป็นเจ้า
ท่านสอนให้ละทิ้งชนชั้นวรรณะ วัตถุบูชา และการไปแสวงหาบุญที่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ แต่เน้นการเข้าฌานในพระองค์โดยตรง
ช่วงบั้นปลายชีวิต ท่านย้ายไปอยู่เมือง นารายณะ (Narayana) ใกล้เมือง ชัยปุระ (Jaipur) และสวรรคตใน ค.ศ. 1603
ในทศวรรษแรก ของศตวรรษที่ 17 (ราว ค.ศ. 1700+) องค์ทศมศาสดา ศรีคุรู โคพินท์ สิงห์ (Sri Guru Gobind Singh) เดินทางผ่านเมือง นารายณะ กับชาวซิกข์ ก่อนไปสู่ภาคใต้
ท่านปักเต๊นท์ (tent) ใกล้ๆ ปูชนียสถาน (กุเบร / สุสาน) ของนักบุญ แล้วเพื่อทดสอบความเลื่อมใสศรัทธาของชาวซิกข์แก่หลักธรรม ท่านศาสดาแสดงความเคารพแก่สุสานของท่าน ทาทู ทยาล โดยเอาธนูมาแตะหน้าผากของท่าน
ประชาคมคาลฺซา (Khalsa) [ชาวซิกข์] รอบๆ คุรุมหาราช ชี้แจงถึงพฤติกรรมของท่าน ซึ่งขัดต่อหลักธรรมอย่างชัดเจน
ภาอี มั้น สิงห์ (Bhai Man Singh) ท่าน อ้างถึงโองกาและคำสอนของท่านศาสดา ว่า ‘ซิกข์ห้ามสักการะสุสานรวมถึงปูชนิยสถานใดๆ แม้แต่โดยมิได้ตั้งใจก็ตาม’
คุรุศาสดาพอพระทัยในความกล้าของชาวซิกข์ที่จะยึดมั่นในหลักธรรม โดยไม่เกรงแม้แต่ท่านศาสดาของตนเองจะขัดต่อคำสอนและผิดศาสนวินัย
ชาวซิกข์ ในฐานะ องค์คณะศาสดา ผู้สืบทอดต่อจากคุรุศาสดา ได้เรียกค่าปรับ และท่านศาสดาเต็มใจเสียค่าปรับทันที (ซึ่ง ชาวซิกข์ได้นำไปซื้อ เต๊นท์สำหรับโรงครัวต่อไป)
==============
หลักธรรม คำสอน ศักดิ์สิทธิ์ และ สูงที่สุด ซึ่ง ไม่สามารถนำมาประนีประนอมได้ โดยอาศัยเส้นสาย บารมี หรือ ฐานะของตนในการเป็น ศาสดา และเป็นผู้ส่งสาร ของเอกพระเป็นเจ้าก็ตาม
เมื่อท่านศาสดาขัดต่อหลักธรรม (ศาสนาซิกข์)
ท่านสอนให้ละทิ้งชนชั้นวรรณะ วัตถุบูชา และการไปแสวงหาบุญที่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ แต่เน้นการเข้าฌานในพระองค์โดยตรง
ช่วงบั้นปลายชีวิต ท่านย้ายไปอยู่เมือง นารายณะ (Narayana) ใกล้เมือง ชัยปุระ (Jaipur) และสวรรคตใน ค.ศ. 1603
ในทศวรรษแรก ของศตวรรษที่ 17 (ราว ค.ศ. 1700+) องค์ทศมศาสดา ศรีคุรู โคพินท์ สิงห์ (Sri Guru Gobind Singh) เดินทางผ่านเมือง นารายณะ กับชาวซิกข์ ก่อนไปสู่ภาคใต้
ท่านปักเต๊นท์ (tent) ใกล้ๆ ปูชนียสถาน (กุเบร / สุสาน) ของนักบุญ แล้วเพื่อทดสอบความเลื่อมใสศรัทธาของชาวซิกข์แก่หลักธรรม ท่านศาสดาแสดงความเคารพแก่สุสานของท่าน ทาทู ทยาล โดยเอาธนูมาแตะหน้าผากของท่าน
ประชาคมคาลฺซา (Khalsa) [ชาวซิกข์] รอบๆ คุรุมหาราช ชี้แจงถึงพฤติกรรมของท่าน ซึ่งขัดต่อหลักธรรมอย่างชัดเจน
ภาอี มั้น สิงห์ (Bhai Man Singh) ท่าน อ้างถึงโองกาและคำสอนของท่านศาสดา ว่า ‘ซิกข์ห้ามสักการะสุสานรวมถึงปูชนิยสถานใดๆ แม้แต่โดยมิได้ตั้งใจก็ตาม’
คุรุศาสดาพอพระทัยในความกล้าของชาวซิกข์ที่จะยึดมั่นในหลักธรรม โดยไม่เกรงแม้แต่ท่านศาสดาของตนเองจะขัดต่อคำสอนและผิดศาสนวินัย
ชาวซิกข์ ในฐานะ องค์คณะศาสดา ผู้สืบทอดต่อจากคุรุศาสดา ได้เรียกค่าปรับ และท่านศาสดาเต็มใจเสียค่าปรับทันที (ซึ่ง ชาวซิกข์ได้นำไปซื้อ เต๊นท์สำหรับโรงครัวต่อไป)
==============
หลักธรรม คำสอน ศักดิ์สิทธิ์ และ สูงที่สุด ซึ่ง ไม่สามารถนำมาประนีประนอมได้ โดยอาศัยเส้นสาย บารมี หรือ ฐานะของตนในการเป็น ศาสดา และเป็นผู้ส่งสาร ของเอกพระเป็นเจ้าก็ตาม