สวัสดีครับผมเป็นวัยรุ้นคนหนึ่ง ที่พึ่งเคยมีความรักเป็นครั้งแรก ถึงมันจะไม่สมหวังก็เถอะ แต่ก็เป็นผมเองที่ทำตัวเองทั้งนั้น...
ผมจะมาเล่าเรื่องราวของผม กับผู้หญิงที่ผมรักสุดหัวใจคนหนึ่ง แต่ดันพูดและทำสิ่งที่ทำร้ายเขามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนผมยังไม่อยากให้อภัยตัวเองเลย
ผมมาเขียนเรื่องนี้เพื่อสารภาพบาป ความผิดที่ผมได้ทำลงไป และถ้าคุณคนนั้นได้มาอ่านผมอยากจะบอกว่า ผม..ขอโทษจริงๆ ผม..ไม่ได้อยากพูดทำร้ายคุณแบบนั้นเลย ผม...ขออวยพรให้คุณมีชีวิตที่ดีนะ ผมขอให้คุณเกลียดผม แล้วอย่าเอาเรื่องที่ผมทำมาใส่ในใจอีกเลย ผมขอร้อง ให้คุณรักตัวเองให้มากๆ..แทนส่วนของผมที่ถ่ายทอดออกมาได้ห่วยแตกด้วยนะครับ...
เรื่องมันเริ่มที่ตอนผมอยู่ม.ต้น ผมเป็นเพื่อนสนิทกับผู้หญิงคนนี้ สนิทมากเลยล่ะ55... จนแฟนเขาไม่ชอบ ผมเลยถอยห่างให้ ยังไงผมก็ไม่ได้ชอบเขาในฐานะผู้หญิงคนนึงอยู่แล้วในตอนนั้น จนกระทั้งเราขึ้นม.ปลาย... เขาเลิกกับแฟนคนนั้นแบบไม่เต็มใจ ด้วยเหตุผลส่วนตัวอ่ะนะ ผมได้มีโอกาสคุยแชท ปลอบเขาในช่วงปิดเทอม ม.3 ขึ้น ม.4 แล้วนั้นก็เปนครั้งแรกที่เรา สปาร์คกัน เราเริ่มคุยกันทุกวันเกือบทั้งวัน เป็นช่วงที่ผมอบอุ่นหัวใจมากเลยครับ เธอเป็นคนน่ารัก ขี้อ้อน สวย มีความรับผิดชอบ และเป็นเสปคผมเลยล่ เราคุยกัน โทรกันอย่างนั้นแม้กระทั่งช่วงที่ผมไม่ว่างจากการเรียนพิเศษ ผมก็จะเฉือนเวลาน้อยนิดทักไปหาเขาเสมอ ผมรักเขามากจริงๆ... แต่เรื่องทั้งหมดมันเรื่มขึ้นหลังจบปิดเทอม ม.3 ขึ้น ม.4 ครับ
ผมเป็นอินโทรเวิด ที่ไม่ค่อยคุยกับคนในตอนนั้น ผมได้เปิดเทอมและได้เจอใบหน้าที่อยากเจอมาตลอด....;-; ผม ผม.. ผมทำ
ไรไปวะ ผมไม่ได้กล้าเข้าไปทักเธอก่อน เธอต้องเป็นฝ่ายเข้ามาทักผมก่อนเสมอ เพราะผมไม่กล้า ผมเขินหรอ ผมอายหรอ ผมไม่รุ้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ จนเธอต้องเป็นฝ่ายเข้ามา
บอกผมว่า ผมเข้าไปทักเธอก่อนบ้างได้ไหม ผมก็ตอบตกลง แต่ก็...ไม่ได้ทำ (ผมจะร้องให้เลยครับเมื่อเขียนตรงนี้ มันคงจะเปนไปได้ด้วยดีมากถ้าผมกล้ากว่านี้ในตอนนั้น) มันทำให้เธอกับผม เริ่มห่างกันเพราะเธอไม่ชอบที่ต้องเป็นฝ่ายทักก่อนตลอด ผม... ผมดันคิดเป็นอย่างอื่นว่าเธอ ไม่ได้ชอบผมแล้ว เพราะมีเพื่อนของเธอมาพุดว่า เธอชอคนอื่นถ้าให้เลือกระหว่างผมกับแบบคนนั้นอ่ะนะ.. ผมเลยเลิกคิดจะ...ทำตัวแบบเดิมกับเธอ แล้วทำเหมือนเราเป็นเพื่อนกันปกติ ที่ไม่เคยได้คุยกันเลย ช่วงปิดเทอมนั้น 555 บ้าใช่ไหมล่ะ ผมจะร้องให้อีกแล้ว ... แต่ทั้งๆที่ผมบอกจะมูฟออน แต่เราก็ยังได้ไปเที่ยวด้วยกัน ได้คุยกันทุกครั้งได้มีโอกาสได้ขอเธอจีบ ตั้งหลายครั้ง...แต่ผมกลับไม่ทำ เพราะกลัวว่าเธอจะปฏิเสธ แล้วอึดอัด ผมกลัวเสียเพื่อน จนมาถึงอีกเหตุการนึงที่เราได้ดีพท็อก คุยกันเรื่องนี้จริงๆจังๆ
เธอบอกผมเป็นครั้งที่สอง..รึเปล่านะ ความจริงน่าจะมากกว่านั้นแต่ผมดันจำไม่ได้ ผมมัน... ไม่เข้าใจเธอเลยจริงๆ ผมขอโทษผมขอโทษ คุณไม่ต้องยกโทษให้ผม เพราะเรื่องหลังจากนี้คุณจะรู้ว่าผมผิดแค่ไหน ครั้งที่สองผมรับปาก ผมสัญญา กับเธอว่าจะพยายามเข้าหาแต่ผมก็...ไม่ได้..ทำ.. ทำไมน่ะหรอ เหอะๆๆ ผมอยากกระชากคอตัวเองในตอนนั้นแล้วถามเหมือนกันว่าทำไม ไอขี้ขลาด ไอเลว ไอไอ.... ผมทำผิดสัญญา.. แล้วผมกับเธอก็ยังอยุ่ด้วยกันเหมือนเพื่อนธรรมดาต่อ มาจนถึงเหตุการณ์วันนี้ผม.. เธอมีคนคุยคนใหม่.. แล้วพวกเขาไปดูหนังด้วยกัน ผม ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง ผมเจบ ผมไม่ควรจะเจบสิผม มูฟออนจากเธอ... ไม่ผมได้ทักไปหาเธอ
m : ผมขอโอกาสใหม่ได้ไหม ผมมีความกล้าที่จะเข้าไปทักหาคุณก่อนแล้ว ผมสัญญา
her : แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร? แล้วทำไมไม่ทำแต่แรก แล้วทำไมรอให้กุ มีคนคุยด้วยอยู่แล้วถึงมาบอกว่าจะทำ
m : ผมกลัวว่าเธอจะปฏิเสะ เพราะผมคิดว่าเธอให้ผมเปนได้แค่เพื่อน ผม..ผิดไปแล้ว ผมน่าจะเข้าใจ-
her : แล้วมาตอนนี้ ตอนที่กุมีคนคุยแล้วอ่ะนะ? เป็นไร บ้าอ่อ คนอื่นจะมองกุยังไงถ้ากุเล่นกับ คิดถึงความรู้สึกกุบ้างไหม
m : ....
her : กุให้โอกาสมาตลอด ทั้งตอน*** ทั้งตอน *** ที่ได้อยุ่กันสองคน ทำไมถึงไม่พุด คิดว่ากุเปนอะไรตุกตายางอ่อ ถึงอยากมาลอง
เอาตอนนี้ กุไม่มีความรู้สึกเลยดิ เออกุเป็นคนผิด เออ แล้วแต่เลย--
ผมไมม่อยากพิมต่อแล้ว ผม...จะร้องให้ ผมรู้สึกผืด..มากจริงๆ.. แต่คงไม่เท่าความเศร้าที่เธอต้องเจอ.. ผมมันเลวชะมัน
นี่เป็นบทสนทนาคร่าวๆ ผมกล้าช้าไป ผมกล้าตอนที่ไม่ควรทำแล้ว ผมกล้าแต่มันเป็นการทำร้ายเธอชัดๆ เหมือนบอมใส่...
ผมไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลย ผมแค่อยากพูดออกไป...ทำไมนะ ทำไมกุถึงมาทำเอาตอนนี้นะ ผมขอโทษถ้าที่ผมเขียนมันเข้าใจยาก แต่นี่เหมือนการระบายอารมณ์ของผม...หลังจากทำเรื่องแบบนั้นไป ผม..ทำร้ายคนที่ผมรักที่สุดด้วยประโยคในแชทไปแล้ว.. ถ้าคุณอ่านมาถึงตอนนี้ ผมไม่อยากให้คุณทำผิดพลาดซ้ำเหมือนผม มีความกล้าให้เร็วซะเถอะ อย่างน้อยคุณก็จะได้ไม่ทำร้ายเขา เหมือนที่ผมทำ... ถ้าคุณได้อ่านข้อความนี้ ผมอยากให้คุณรู้ไว้ ว่าคุณเป็นคนที่สำคัญแค่ไหนกับผมในชีวิต ผมขอบคุณคุณมากที่ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ผมขอบคุณที่คุณยังเป็นเพื่อนกับผมได้... ผมขอบคุณจริงๆ
แต่ผมก็ขอโทษในสิ่งที่ผมทำกับคุณจากก้นลึกของหัวใจของผมเลย ผม..ไม่น่าทำแบบนั้นเลย คุณไม่ต้องยกโทษให้ผมหรอก ผมสมควรโดนเกลียดจากคุณแล้ว ผมมัน...โคตรเลว ผมยอมรับทุกสิ่งที่ทำผิด ผมจะขอสัญญาในนี้และสัญญาครั้งนี้ผมขอสาบานเลย ผมจะไม่ทำให้ผู้หญิงคนไหนต้องเจอแบบที่คุณเจอจากผมอีก ผม..ขอให้คุณมีความสุขในชีวิตมากๆนะครับ.............
จาก : ไอเลวคนหนึ่ง
ความรักที่ไม่สมหวัง เพราะผู้ชายคนหนึ่งมีความกล้าช้าไป
ผมจะมาเล่าเรื่องราวของผม กับผู้หญิงที่ผมรักสุดหัวใจคนหนึ่ง แต่ดันพูดและทำสิ่งที่ทำร้ายเขามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนผมยังไม่อยากให้อภัยตัวเองเลย
ผมมาเขียนเรื่องนี้เพื่อสารภาพบาป ความผิดที่ผมได้ทำลงไป และถ้าคุณคนนั้นได้มาอ่านผมอยากจะบอกว่า ผม..ขอโทษจริงๆ ผม..ไม่ได้อยากพูดทำร้ายคุณแบบนั้นเลย ผม...ขออวยพรให้คุณมีชีวิตที่ดีนะ ผมขอให้คุณเกลียดผม แล้วอย่าเอาเรื่องที่ผมทำมาใส่ในใจอีกเลย ผมขอร้อง ให้คุณรักตัวเองให้มากๆ..แทนส่วนของผมที่ถ่ายทอดออกมาได้ห่วยแตกด้วยนะครับ...
เรื่องมันเริ่มที่ตอนผมอยู่ม.ต้น ผมเป็นเพื่อนสนิทกับผู้หญิงคนนี้ สนิทมากเลยล่ะ55... จนแฟนเขาไม่ชอบ ผมเลยถอยห่างให้ ยังไงผมก็ไม่ได้ชอบเขาในฐานะผู้หญิงคนนึงอยู่แล้วในตอนนั้น จนกระทั้งเราขึ้นม.ปลาย... เขาเลิกกับแฟนคนนั้นแบบไม่เต็มใจ ด้วยเหตุผลส่วนตัวอ่ะนะ ผมได้มีโอกาสคุยแชท ปลอบเขาในช่วงปิดเทอม ม.3 ขึ้น ม.4 แล้วนั้นก็เปนครั้งแรกที่เรา สปาร์คกัน เราเริ่มคุยกันทุกวันเกือบทั้งวัน เป็นช่วงที่ผมอบอุ่นหัวใจมากเลยครับ เธอเป็นคนน่ารัก ขี้อ้อน สวย มีความรับผิดชอบ และเป็นเสปคผมเลยล่ เราคุยกัน โทรกันอย่างนั้นแม้กระทั่งช่วงที่ผมไม่ว่างจากการเรียนพิเศษ ผมก็จะเฉือนเวลาน้อยนิดทักไปหาเขาเสมอ ผมรักเขามากจริงๆ... แต่เรื่องทั้งหมดมันเรื่มขึ้นหลังจบปิดเทอม ม.3 ขึ้น ม.4 ครับ
ผมเป็นอินโทรเวิด ที่ไม่ค่อยคุยกับคนในตอนนั้น ผมได้เปิดเทอมและได้เจอใบหน้าที่อยากเจอมาตลอด....;-; ผม ผม.. ผมทำ
บอกผมว่า ผมเข้าไปทักเธอก่อนบ้างได้ไหม ผมก็ตอบตกลง แต่ก็...ไม่ได้ทำ (ผมจะร้องให้เลยครับเมื่อเขียนตรงนี้ มันคงจะเปนไปได้ด้วยดีมากถ้าผมกล้ากว่านี้ในตอนนั้น) มันทำให้เธอกับผม เริ่มห่างกันเพราะเธอไม่ชอบที่ต้องเป็นฝ่ายทักก่อนตลอด ผม... ผมดันคิดเป็นอย่างอื่นว่าเธอ ไม่ได้ชอบผมแล้ว เพราะมีเพื่อนของเธอมาพุดว่า เธอชอคนอื่นถ้าให้เลือกระหว่างผมกับแบบคนนั้นอ่ะนะ.. ผมเลยเลิกคิดจะ...ทำตัวแบบเดิมกับเธอ แล้วทำเหมือนเราเป็นเพื่อนกันปกติ ที่ไม่เคยได้คุยกันเลย ช่วงปิดเทอมนั้น 555 บ้าใช่ไหมล่ะ ผมจะร้องให้อีกแล้ว ... แต่ทั้งๆที่ผมบอกจะมูฟออน แต่เราก็ยังได้ไปเที่ยวด้วยกัน ได้คุยกันทุกครั้งได้มีโอกาสได้ขอเธอจีบ ตั้งหลายครั้ง...แต่ผมกลับไม่ทำ เพราะกลัวว่าเธอจะปฏิเสธ แล้วอึดอัด ผมกลัวเสียเพื่อน จนมาถึงอีกเหตุการนึงที่เราได้ดีพท็อก คุยกันเรื่องนี้จริงๆจังๆ
เธอบอกผมเป็นครั้งที่สอง..รึเปล่านะ ความจริงน่าจะมากกว่านั้นแต่ผมดันจำไม่ได้ ผมมัน... ไม่เข้าใจเธอเลยจริงๆ ผมขอโทษผมขอโทษ คุณไม่ต้องยกโทษให้ผม เพราะเรื่องหลังจากนี้คุณจะรู้ว่าผมผิดแค่ไหน ครั้งที่สองผมรับปาก ผมสัญญา กับเธอว่าจะพยายามเข้าหาแต่ผมก็...ไม่ได้..ทำ.. ทำไมน่ะหรอ เหอะๆๆ ผมอยากกระชากคอตัวเองในตอนนั้นแล้วถามเหมือนกันว่าทำไม ไอขี้ขลาด ไอเลว ไอไอ.... ผมทำผิดสัญญา.. แล้วผมกับเธอก็ยังอยุ่ด้วยกันเหมือนเพื่อนธรรมดาต่อ มาจนถึงเหตุการณ์วันนี้ผม.. เธอมีคนคุยคนใหม่.. แล้วพวกเขาไปดูหนังด้วยกัน ผม ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง ผมเจบ ผมไม่ควรจะเจบสิผม มูฟออนจากเธอ... ไม่ผมได้ทักไปหาเธอ
m : ผมขอโอกาสใหม่ได้ไหม ผมมีความกล้าที่จะเข้าไปทักหาคุณก่อนแล้ว ผมสัญญา
her : แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร? แล้วทำไมไม่ทำแต่แรก แล้วทำไมรอให้กุ มีคนคุยด้วยอยู่แล้วถึงมาบอกว่าจะทำ
m : ผมกลัวว่าเธอจะปฏิเสะ เพราะผมคิดว่าเธอให้ผมเปนได้แค่เพื่อน ผม..ผิดไปแล้ว ผมน่าจะเข้าใจ-
her : แล้วมาตอนนี้ ตอนที่กุมีคนคุยแล้วอ่ะนะ? เป็นไร บ้าอ่อ คนอื่นจะมองกุยังไงถ้ากุเล่นกับ คิดถึงความรู้สึกกุบ้างไหม
m : ....
her : กุให้โอกาสมาตลอด ทั้งตอน*** ทั้งตอน *** ที่ได้อยุ่กันสองคน ทำไมถึงไม่พุด คิดว่ากุเปนอะไรตุกตายางอ่อ ถึงอยากมาลอง
เอาตอนนี้ กุไม่มีความรู้สึกเลยดิ เออกุเป็นคนผิด เออ แล้วแต่เลย--
ผมไมม่อยากพิมต่อแล้ว ผม...จะร้องให้ ผมรู้สึกผืด..มากจริงๆ.. แต่คงไม่เท่าความเศร้าที่เธอต้องเจอ.. ผมมันเลวชะมัน
นี่เป็นบทสนทนาคร่าวๆ ผมกล้าช้าไป ผมกล้าตอนที่ไม่ควรทำแล้ว ผมกล้าแต่มันเป็นการทำร้ายเธอชัดๆ เหมือนบอมใส่...
ผมไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลย ผมแค่อยากพูดออกไป...ทำไมนะ ทำไมกุถึงมาทำเอาตอนนี้นะ ผมขอโทษถ้าที่ผมเขียนมันเข้าใจยาก แต่นี่เหมือนการระบายอารมณ์ของผม...หลังจากทำเรื่องแบบนั้นไป ผม..ทำร้ายคนที่ผมรักที่สุดด้วยประโยคในแชทไปแล้ว.. ถ้าคุณอ่านมาถึงตอนนี้ ผมไม่อยากให้คุณทำผิดพลาดซ้ำเหมือนผม มีความกล้าให้เร็วซะเถอะ อย่างน้อยคุณก็จะได้ไม่ทำร้ายเขา เหมือนที่ผมทำ... ถ้าคุณได้อ่านข้อความนี้ ผมอยากให้คุณรู้ไว้ ว่าคุณเป็นคนที่สำคัญแค่ไหนกับผมในชีวิต ผมขอบคุณคุณมากที่ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ผมขอบคุณที่คุณยังเป็นเพื่อนกับผมได้... ผมขอบคุณจริงๆ
แต่ผมก็ขอโทษในสิ่งที่ผมทำกับคุณจากก้นลึกของหัวใจของผมเลย ผม..ไม่น่าทำแบบนั้นเลย คุณไม่ต้องยกโทษให้ผมหรอก ผมสมควรโดนเกลียดจากคุณแล้ว ผมมัน...โคตรเลว ผมยอมรับทุกสิ่งที่ทำผิด ผมจะขอสัญญาในนี้และสัญญาครั้งนี้ผมขอสาบานเลย ผมจะไม่ทำให้ผู้หญิงคนไหนต้องเจอแบบที่คุณเจอจากผมอีก ผม..ขอให้คุณมีความสุขในชีวิตมากๆนะครับ.............
จาก : ไอเลวคนหนึ่ง