ย้อนกลับไปเมื่อก่อน สมัยผมวัยรุ่น ก็หลายปีอยุ่เหมือนกัน (ฮา) อยากจะบอกว่า ยังไม่มีแอปริเคชั่นเหมือนปัจจุบัน แถมโทรศัพท์เองก็ไม่ได้มีทุกบ้าน การโทรหาใครสักคนนี้ก็เป็นเร่ื่องยากแล้ว จำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยโทรหาสาว แต่ผู้สาวดันไม่มีโทรศัพท์ แต่มีตู้โทรศัพท์อยู่หน้าบ้าน คิดว่าผมจะทำยังไง แน่นอนครับ ผมโทรเข้าตู้โทรศัพท์
บางครั้งโชคดี น้องขาก็มารับ แต่ปกติแล้ว ถ้าน้องเค้าไม่อยู่บ้าน ก็จะมีชาวบ้านแถวนั้นมารับอยู่ดี (ฮา) ตอนนั้นเวลาโทรไป แล้วคนอื่นมารับ หรือชาวบ้านแถวน้นมารับอายไหม ตอบเลยว่า .... อาย (ฮา) แต่ว่าตอนน้นมันคิดถึงอะนะ ทำไงได้
ถ้าท้าวความไปก่อนหน้านั้น ก็ยังจำได้ว่า เคยเขียนจดหมายจีบสาวด้วยนะ เด็กสมัยนี้น้าจะไม่เขียนจดหมายกันแล้ว ( ถ้ามีใครยังเขียนจดหมายหาผู้สาวอยู่ก็บอกด้วย) อาจเป็นเพราะ เทคโนโลยี มันเปลี่ยนไป อะไรก็ดูง่ายไปหมด จำได้ว่าตอนนั้นต้องไปซื้อสแตมป์จากร้านชำ และก็ซองจดหมาย ถ้าจำไม่ผิดต้องใช้ประมาณสามบาท สแตมป์ราคาสามบาท เอาไปหย่อนที่ตู้จดหมาย อยากบอกว่าจดหมายของสาวๆ ที่เขียนจีบกันสมัยนั้นยังเก็บไว้อยู๋เลย
ถัดจากนั้นมาก็ เร่ิ่มโทร เพราะว่าโทรศัพท์บ้านเริ่มมีมากขั้น แม้ว่าตอนนั้นส่วนใหญ่จะเป็นโทรศัทท์บ้านที่มักมีอยู่ที่ตามบ้านผู้ใหญ่บ้านหรือว่าคนที่พอจะมีฐานะอยู่บ้าง ก็จะมีโทรศัพท์บ้าน เวลาผมโทรไปจีบสาวนะ นานๆ หน่อย พ่อก็จะมาบอกว่า โทรจนสายไหม้แล้ว ส่วนผมคนโทรรู้สึกว่า การโทรนั้นสั้นมาก
การโทรหรือการได้ยินเสียงกัน จะทำให้เราได้ยินน้ำเสียงของฝ่ายตรงข้ามว่าเขามีความสุขมากหรือน้อย แต่มองกลับมาสมัยนี้ เวลาจีบกันจะใช้แอป ซึ่งสามารถทั้งโทร แระ แชทได้ในเวลาเดียวกัน
แต่น้องๆ กลับเลือกที่จะใช้การแช่ทมากกว่า
ไม่ยากค้างสายกันเหรอ .... หรือว่าการพิมพ์มันชัดเจนกว่า
ผมว่าอาจจะไม่นะ การแชท มันสามารถแปลงสารได้ คือ เราอาจจะเศร้าแต่ว่าเรากล้ับพิมพ์ 5555. แต่ว่าเราอาจจะร้องให้อยู่ก็ได้ มันไม่จริงอะ มันเหมือนแฟคกะ คือ มันไม่ real มัน fake ` โกหกง่ายกว่า ปะ ..... แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าการโทร หากันมันจะโกหกกันไม่ได้หรอกนะ
แต่เหมือนว่ามันจะดูออกง่ายกว่าไหมอะ
ทำไมปัจจุบัน คนถึงชอบ chat มากกว่า การโทรคุยกัน
บางครั้งโชคดี น้องขาก็มารับ แต่ปกติแล้ว ถ้าน้องเค้าไม่อยู่บ้าน ก็จะมีชาวบ้านแถวนั้นมารับอยู่ดี (ฮา) ตอนนั้นเวลาโทรไป แล้วคนอื่นมารับ หรือชาวบ้านแถวน้นมารับอายไหม ตอบเลยว่า .... อาย (ฮา) แต่ว่าตอนน้นมันคิดถึงอะนะ ทำไงได้
ถ้าท้าวความไปก่อนหน้านั้น ก็ยังจำได้ว่า เคยเขียนจดหมายจีบสาวด้วยนะ เด็กสมัยนี้น้าจะไม่เขียนจดหมายกันแล้ว ( ถ้ามีใครยังเขียนจดหมายหาผู้สาวอยู่ก็บอกด้วย) อาจเป็นเพราะ เทคโนโลยี มันเปลี่ยนไป อะไรก็ดูง่ายไปหมด จำได้ว่าตอนนั้นต้องไปซื้อสแตมป์จากร้านชำ และก็ซองจดหมาย ถ้าจำไม่ผิดต้องใช้ประมาณสามบาท สแตมป์ราคาสามบาท เอาไปหย่อนที่ตู้จดหมาย อยากบอกว่าจดหมายของสาวๆ ที่เขียนจีบกันสมัยนั้นยังเก็บไว้อยู๋เลย
ถัดจากนั้นมาก็ เร่ิ่มโทร เพราะว่าโทรศัพท์บ้านเริ่มมีมากขั้น แม้ว่าตอนนั้นส่วนใหญ่จะเป็นโทรศัทท์บ้านที่มักมีอยู่ที่ตามบ้านผู้ใหญ่บ้านหรือว่าคนที่พอจะมีฐานะอยู่บ้าง ก็จะมีโทรศัพท์บ้าน เวลาผมโทรไปจีบสาวนะ นานๆ หน่อย พ่อก็จะมาบอกว่า โทรจนสายไหม้แล้ว ส่วนผมคนโทรรู้สึกว่า การโทรนั้นสั้นมาก
การโทรหรือการได้ยินเสียงกัน จะทำให้เราได้ยินน้ำเสียงของฝ่ายตรงข้ามว่าเขามีความสุขมากหรือน้อย แต่มองกลับมาสมัยนี้ เวลาจีบกันจะใช้แอป ซึ่งสามารถทั้งโทร แระ แชทได้ในเวลาเดียวกัน
แต่น้องๆ กลับเลือกที่จะใช้การแช่ทมากกว่า
ไม่ยากค้างสายกันเหรอ .... หรือว่าการพิมพ์มันชัดเจนกว่า
ผมว่าอาจจะไม่นะ การแชท มันสามารถแปลงสารได้ คือ เราอาจจะเศร้าแต่ว่าเรากล้ับพิมพ์ 5555. แต่ว่าเราอาจจะร้องให้อยู่ก็ได้ มันไม่จริงอะ มันเหมือนแฟคกะ คือ มันไม่ real มัน fake ` โกหกง่ายกว่า ปะ ..... แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าการโทร หากันมันจะโกหกกันไม่ได้หรอกนะ
แต่เหมือนว่ามันจะดูออกง่ายกว่าไหมอะ