*** แลอ้างว่างว่างเปล่า คราวขาดหวาน***

เริ่มอรุณรอบราย ไร้รมย์รื่น
ลมโชยชื่นกลับกลายระคายผิว
กลีบดอกไม้ไหวร่วงควงปลิดปลิว
กลิ่นฉุนฉิวสีหมอง มองไร้งาม

เสียงเพรียกพร้องร้องกู่สกุณก้อง
กระทบครองโสตแทรกสู่ทรวงหวาม
หวาดวิตกหมกมุ่นกรุ่นวู่วาม
ข่มหักห้ามเก็บฝัง ขังอารมณ์

มองอาหารจานวางช่างน่าเบื่อ
มีรสเกลือเจือเจื่อน ฝาด เฝื่อน ขม
น้ำสีใสไร้สิ้นกลิ่นชวนดม
มิสุขสมสู้ทน วน วัน วัน

แลอ้างว้างว่างเปล่า คราวขาดหวาน
หวังวารวานเพียงน้อยคงคอยฝัน
เติมรสชาติชูจิตชีวิตครัน
ใดเล่าสรรสร้างสวย ช่วยฟื้นใจ


แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่