เริ่มอรุณรอบราย ไร้รมย์รื่น
ลมโชยชื่นกลับกลายระคายผิว
กลีบดอกไม้ไหวร่วงควงปลิดปลิว
กลิ่นฉุนฉิวสีหมอง มองไร้งาม
เสียงเพรียกพร้องร้องกู่สกุณก้อง
กระทบครองโสตแทรกสู่ทรวงหวาม
หวาดวิตกหมกมุ่นกรุ่นวู่วาม
ข่มหักห้ามเก็บฝัง ขังอารมณ์
มองอาหารจานวางช่างน่าเบื่อ
มีรสเกลือเจือเจื่อน ฝาด เฝื่อน ขม
น้ำสีใสไร้สิ้นกลิ่นชวนดม
มิสุขสมสู้ทน วน วัน วัน
แลอ้างว้างว่างเปล่า คราวขาดหวาน
หวังวารวานเพียงน้อยคงคอยฝัน
เติมรสชาติชูจิตชีวิตครัน
ใดเล่าสรรสร้างสวย ช่วยฟื้นใจ
*** แลอ้างว่างว่างเปล่า คราวขาดหวาน***